Doel biedt belegger houvast

De rode lijn van het afgelopen decennium – een massale jacht op snelle rijkdom – bleek onhoudbaar. Het motto’hebzucht is goed’, nog door acteur Michael Douglas als nietsontziende speculant in Wall Street als beleggingsbeginsel omarmt, blijkt een onjuiste tegeltjeswijsheid.

Veel beleggers vertellen weliswaar dat ze voor hun pensioen, voor de kinderen of voor de aankoop van een (tweede) woning beleggen, uit hun gedrag blijkt dat ze eigenlijk voor het snelle geld gaan. Beleggers met dollartekens in de ogen maken echter snel verkeerde, op emoties gebaseerde, keuzes. Beleggers die zichzelf een concreet doel stellen, kunnen deze valkuilen voorkomen. Van belang is dan wel om de beleggingen op dat doel af te stemmen.

Veel beleggers verkopen aandelen die in koers dalen veel te laat. Omdat ze blijven hopen op herstel. Gestegen aandelen worden doorgaans weer net zo lang aangehouden tot het te laat is en de koers weer inzakt. De angst voor verliezen en de gretigheid om hoge winsten te maken, leiden vaak tot forse teleurstellingen. Weten waarvoor je belegt, is weten hoe je moet beleggen: het formuleren van een doel kan daadwerkelijk helpen om beter te beleggen.

Horizon

Een doel bepaalt namelijk de beleggingshorizon: hoe lang kan het geld op de beurs uitstaan? Dat is belangrijk omdat het aangeeft hoeveel beleggingsrisico nog acceptabel is. Het risico dat een belegger aan het einde van zijn beleggingshorizon onvoldoende geld overheeft om een specifiek doel te verwezenlijken, moet immers gemanaged worden.

De eerste vraag is of je überhaupt moet beleggen voor een bepaald doel. Iedereen voelt wel aan dat je de aankoop van een nieuwe auto die je volgend jaar wilt kopen, beter niet van beleggingen kunt laten afhangen. Niet alleen zul je in een jaar tijd een betrekkelijk laag rendement halen, bovendien gaan aandelen in waarde op en neer. Op het moment dat je dan in de showroom staat, kan een beursval je BMW in een tweedehands Fiat Punto degraderen. Is de beleggingshorizon korter dan vijf jaar, dan is het advies veelal om de aandelenbeurs niet op te zoeken.

De stelregel met beleggen luidt: hoe langer je het geld niet echt nodig hebt, des te groter de beleggingsvrijheid. Een lange periode betekent namelijk dat de koersdalingen én -stijgingen zich middelen en is de beste garantie op een positief rendement door de jaren heen. Experts houden het er nog steeds op dat aandelen op lange termijn gemiddeld 8% per jaar kunnen opleveren.

Pensioen

Beleggen lijkt hiermee uitermate geschikt voor de opbouw van pensioen, en dat is ook een van de meest populaire doelen van beleggers. Elke maand een bedrag in een beleggingsfonds steken, zorgt voor mooie resultaten, mits u goed op de kosten van dat fonds let. Hoge kosten zijn funest voor vermogensopbouw.

De lange opbouwtijd zorgt ervoor dat beleggen meer oplevert dan bijvoorbeeld een spaarrekening. Legt u 100 euro per maand in, dan leidt dit na 20 jaar op een spaarrekening tot een kapitaal van 36.503 euro (bij 4%). Een aandelenrendement van 8% zou leiden tot 57.266 euro, een verschil van 20.763 euro.

Het venijn van kapitaalopbouw met beleggingen zit echter in de staart. Op een gegeven moment heb je het kapitaal immers nodig. Voor de aankoop van de gewenste boot, de (tweede) woning of het pensioen. Is op dat moment de aandelenbeurs net gekelderd, heb je jarenlang voor niets ingelegd. Hoe dichter bij het uiteindelijke doel, des te verstandiger het wordt om de aandelen in toenemende mate te verkopen en om te zetten in minder risicovolle beleggingen, zoals staatsobligaties. Of zelfs op de oude vertrouwde spaarrekening. Dat leidt inderdaad tot een lager rendement, maar voor de korte periode van bijvoorbeeld één jaar geldt dat een rente van 4% niet heel erg veel verschilt van een beleggingsrendement van 8%. Niet genoeg in ieder geval om het risico te kunnen rechtvaardigen dat het beleggingsrendement dat jaar veel lager of zelfs negatief uitvalt. Het verschil tussen sparen en beleggen neemt pas bij een jarenlange periode forse vormen aan.

Een belegger die voor zijn pensioen belegt, kan zelf zijn portefeuille aanpassen of gebruikmaken van speciale beleggingsfondsen die dit automatisch doen. Bijvoorbeeld door het belang in obligaties stilaan te vergroten. Op die manier neemt het risico dat u alleen geld heeft voor een vakantiekrot, roeibootje of sober pensioentje af.

Veel mensen beleggen ook voor een extra financiële buffer. Zo’n buffer moet er op onverwachte momenten wel zijn, zodat risicovolle beleggingen niet echt bij dit doel horen. Een buffer voor bijvoorbeeld een nieuwe wasmachine of om de auto te kunnen laten repareren als deze kapot is, kun je maar beter op een bankrekening hebben staan. De ervaring leert dat bij gedwongen verkoop aandelen nogal eens op verlies staan. Minder concrete buffers kunnen wel op de beurs worden uitgezet, mits af en toe de winst wordt verzilverd. Wanneer het geld echt nodig is, geeft het grillige waardeverloop van aandelen te weinig zekerheid.

 Mail

 Print