Goudkoorts houdt aan

Maar wat omhoog kan, kan ook omlaag. De goudkoorts leidde onlangs zelfs tot een waarschuwing van de AFM.

De hamvraag: „Is er nu wel of geen bubbel in goud, een zeepbel die op knappen staat?” De vloed aan nieuwe goudbeleggingen, een sterke opmars van de prijs en groeiende media-aandacht, zijn doorgaans alarmbelletjes dat er een zeepbel wordt opgepompt. Veel experts zien echter nog voldoende ruimte voor verdere stijgingen, dus de goudkoorts zal nog wel even aanhouden. Beleggers moeten zich wel realiseren dat het om een wel heel specifieke beleggingscategorie gaat.

Als gevolg van de aanhoudende onzekerheid op de aandelenmarkten zoeken beleggers veiligheid. Die vinden ze in staatsobligaties, maar ook in goud. Die veiligheid is in beide gevallen wel relatief. De goudprijs is van veel factoren afhankelijk. Van fundamentele factoren zoals het verbruik door industrie en de sieradensector, maar vooral ook van minder grijpbare factoren zoals de beleggersvraag naar goud. Beleggers gebruiken goud onder meer als bescherming tegen zwaar weer op de aandelenmarkten of als hedge tegen een oplopende inflatie. Zodra deze argumenten wegvallen, is het onvoorspelbaar wat de goudprijs doet.

Goud noteert wereldwijd in dollars, zo is een troy ounce (31,1 gram) nu zo’n 1380 dollar waard. Voor beleggers buiten de eurozone is daarmee ook de waarde van de dollar van belang. Zo is de goudprijs in euro’s veel minder explosief gestegen dan in dollars. Belangrijk als je een belegger uit de eurozone bent.

Inkomsten

Anders dan bij veel andere beleggingen heeft goud geen intrinsieke waarde. Er is geen inkomstenstroom zoals bijvoorbeeld dividend of rente, zodat beleggers het ook echt van de prijsontwikkeling moeten hebben. Een uitzondering is een belegging in goudgerelateerde aandelen zoals die van mijnbouwbedrijven. Dat levert mogelijk wel dividend op.

Als geen ander is de prijsvorming van goud daarmee afhankelijk van welke waarde beleggers eraan willen toekennen. Bij uitstek een onderwerp voor een technisch analist als Royce Tostrams. Uit diens analyse van de prijsontwikkeling vanaf de jaren zeventig concludeert Tostrams dat de goudprijs weliswaar een heel sterke stijging doormaakt, maar dat er van een bubbel nog geen sprake is.

Bubbel

Tostrams: „Tussen augustus 1976, ten tijde van de tweede oliecrisis, en 1980 had je zo’n bubbel. De goudprijs steeg van circa $100 naar $870. Daarna volgde een vlakke periode van 25 jaar. Als we die bubbel doortrekken naar nu, dan zou de prijs nog tot zo’n $2000, $2200 als je rekening houdt met inflatie, moeten stijgen. Daar zijn we nog lang niet.”

Tostrams schaart zich hiermee in het legertje experts en analisten dat ruimte ziet voor verdere stijging. „Er is nog geen acceleratie van de stijging, iets wat je vaak in een bubbel ziet.” De eerste tekenen van een bubbel zijn er echter al wel, stelt ook Tostrams. „Wat me opvalt als ik met beleggers spreek, is dat ze niet in goud beleggen als hedge tegen inflatie, of als een onderdeel van risicospreiding voor hun beleggingsportefeuille, maar simpelweg omdat de prijs stijgt en ze denken dat het verder stijgt. Dan krijg je een soort self-fulfilling prophecy .” Het stelt Tostrams gerust dat er nog beursexperts zijn zoals Soros – „Goud is de ultieme bubbel” – die goudbeleggers waarschuwen. Bij een bubbel verstomt doorgaans zulk geluid.

Het is voor het eerst dat ook de AFM beleggers waarschuwt op te letten bij goud. Doorgaans houdt de beurswaakhond zich op de vlakte. De waarschuwing betreft met name aanbieders die goudinvesteringen aanbieden boven € 50.000. Een belegging valt dan niet onder het AFM-toezicht.

Het goudalarm van de AFM lijkt voort te komen uit de kritiek dat de waakhond in het verleden beleggers vooraf onvoldoende gewaarschuwd heeft voor de risico’s van onder andere teakhout. Tienduizenden Nederlanders zijn eind jaren negentig voor veel geld in teakhout gestapt. Uiteindelijk konden de aanbieders de beloofde hoge rendementen bij lange na niet waarmaken en zijn beleggers voor honderdduizenden euro’s het schip ingegaan.

De waarschuwing van de AFM lijkt dus niet te zijn ingegeven door de snelle stijging van goud, maar meer door de aanbieders die zo’n ontwikkeling doorgaans aantrekt. Beleggers die verblind zijn door goudkoorts, kun je immers veel wijsmaken.

Uit de muur

Het aantal aanbiedingen loopt snel op. In een hotel in Aboe Dhabi staat een geldautomaat die goud uitspuwt, en ook in Duitsland zijn de eerste automaten verschenen. Deutsche Börse, Deutsche Bank en Commerzbank brengen samen obligatiecoupons op de markt waarmee beleggers direct goud kunnen opvragen. De beleggers kunnen het goud bij hun eigen bank ophalen. Volgens de aanbieders is dat goedkoper dan het kopen van goud bij een juwelier.

Driedeling

De AFM onderscheidt drie goudbeleggingen. Allereerst het kopen van fysiek goud zelf. Dat valt niet onder AFM-toezicht. Het thuis bewaren van goud kan bovendien kostbaar zijn (een goede kluis, een diefstalverzekering). Goud is ook te koop zonder dat beleggers het zelf in handen krijgen. Het goud wordt opgeslagen of bewaard door een derde, en de belegger krijgt het rendement. In Nederland zijn er op dit moment geen vergunninghouders voor deze vorm, zo stelt de AFM.

Tot slot zijn er beleggingsfondsen en trackers die inspelen op een stijging van de goudprijs. Door in fysiek goud te beleggen, in derivaten of in aandelen van bijvoorbeeld goudmijnbedrijven.

 Mail

 Print