Nederlanders gek op zegeltjes en kortingsbonnen

Tjitske Andringa uit Utrecht verhandelt ze zelfs op sites zoals Speurders en Marktplaats: kortingsbonnen. „Pamperbonnen ben ik altijd zo kwijt, net zoals coupons waarmee je korting kunt krijgen op dure wasmiddelen. Ik verkoop ze niet echt, hoor, ik ruil ze tegen zegeltjes zoals Rocks en DE-punten. Het is een kleine, maar leuke handel waarmee ik voor mijn gezin, ik heb vier kinderen, wat extraatjes kan regelen.”

Haar dochter komt trots de plastic insteekmappen laten zien waarin Tjitske al haar aanwinsten netjes bewaart. Spaarzegels voor pyrexschalen en Efteling-kortingskaarten van Albert Heijn tot en met kortingsbonnen voor Tena Lady en Lenor wasverzachter. Tjitske koopt bijna nooit ’zomaar’ iets, of het nou om een strijkijzer of een toegangskaartje voor de dierentuin gaat: „Als je een beetje oplet en veel ruilt, kun je voor bijna alles korting bij elkaar sparen. Je bent tegenwoordig maf, slordig of gewoon heel erg rijk als je zonder korting naar een pretpark gaat. Ik verzamel bijna alles, van DE-bonnen tot Poiesz-punten. Alleen Shell-zegels, die hoef ik niet. Je spaart je een versuffing en dan heb je nog bijna niets.”

Volksaard

Tjitske is één van de velen. Het is in Nederland moeilijker iemand te vinden die géén zegels of punten spaart dan een man of vrouw die ze wél spaart: 86 procent van de bevolking neemt ze bij de kassa gretig in ontvangst. Dit verzamelen is ’very Dutch’, zo valt te lezen op de blog ’Clogs and Tulips’, speciaal voor in Nederland wonende buitenlanders. Het is een deel van de volksaard in een land waar goedkoop (uit) zijn een deugd is.

Zijn zegels en bonnen tot in lengte van dagen geldig, dan worden ze ook tot in lengte van dagen bewaard. Weet Olga Hesselink van Douwe Egberts, dat er prat op gaat het oudste nog bestaande spaarsysteem van Nederland te hebben: geintroduceerd in 1924. Verkade was in 1903 overigens de allereerste met zegels op de verpakkingen, waarmee kon worden gespaard voor de nog steeds befaamde plaatjesalbums. Er zijn 3,2 miljoen van deze boeken over de toonbank gegaan, nu een gigantisch aantal maar in die jaren helemaal.

Bij Douwe Egberts werden onlangs nog punten ingeleverd van vijftig jaar geleden. „Die hebben ergens in een busje gezeten en zijn er opeens uitgevist omdat een familielid of vriend ze nodig had. Dat is namelijk het grappige van DE-punten, er wordt heel vaak collectief gespaard. Per gezin of per vriendenkring”, zegt Hesselink. Zeventig procent van de Nederlanders spaart de bonnen van de koffie en de Pickwick thee. „Het zit in het Nederlandse dna! Het is een traditie die nu ook weer jongeren aanspreekt. We zijn wel met onze tijd meegegaan in die zin dat we moderne producten aanbieden, niet jaar in, jaar uit hetzelfde.”

AirMiles

Bijna verdwenen in de vergetelheid is het AirMiles-programma, ooit zeer succesvol. Nu wordt her en der nog door een verdwaalde winkelier om de blauwe pas gevraagd. In 1994 stonden klanten en winkelketens in de rij toen met de punten voordelig een ticket of een mooi geschenk kon worden aangeschaft. Maar vanaf 2003 trokken de ketens zich terug en vorig jaar trok de KLM de stekker eruit. Nu kunnen de Miles vooral worden gebruikt voor goede doelen zoals een tehuis voor bejaarde apen. Kunnen die eindelijk ook eens boven op de rots zitten…

 Mail

 Print