OverGeld neemt stelling:„In tijden van crisis moet iedereen een financieel offer brengen.”

Zijn wij – de minima en zwakken in de samenleving uitgezonderd – zo rijk dat we best bijvoorbeeld een maandsalaris kunnen inleveren om ons land snel uit de crisis te helpen? Of is dat te veel gevraagd en moet niet de individuele burger een extra offer brengen, maar moet de overheid dat geld elders vandaan halen en bijvoorbeeld financiële instellingen als veroorzaker van de crisis extra belasten? Geef uw antwoord in OverGeld neemt stelling.

Prinsjesdag sloeg in als een bom. Zelden hebben we mensen zo moord en brand horen schreeuwen omdat ze het wat minder breed krijgen. Het was lastig de plaatsvervangende schaamte te onderdrukken. Want waar hebben we het eigenlijk over? De meeste mensen krijgen in 2010 enkele euro’s tot tientjes minder te besteden, zo berekent het Nibud. Velen zullen er geen glas wijn minder om drinken.

Er waren ook gematigde reacties. Van mensen die bereid zijn tot een handreiking. Maar voor een grote groep Nederlanders blijkt een inkomensdaling - hoe klein ook - psychologisch lastig te verwerken. Na twee decennia van betrekkelijke voorspoed lijken zij een jaarlijkse inkomensstijging als een natuurlijk gegeven te beschouwen, als godgegeven recht. Een beetje zoals veel beleggers denken dat een beurs alleen maar omhoog kan. Die beleggers weten inmiddels wel beter.

Ook een economie beweegt niet alleen maar in een rechte lijn omhoog. Het gaat ook eens omlaag, met financiële gevolgen voor bedrijven én werknemers. Dat hoort bij de realiteit en realisten houden daar rekening mee. Zo’n beetje alle financiële experts hameren erop om altijd een deel van het inkomen te sparen, zo’n 10%. Natuurlijk, als het kán. Als je werkloos bent of rond moet komen van een laag inkomen, is dat lastig. Maar Nederlanders die om de paar jaar een nieuwe auto kopen en twee tot drie keer per jaar op vakantie gaan, hadden toch echt wel een financiële buffer kunnen opbouwen.

Met een buffer sta je een stuk rustiger in het leven, hou je meer controle over je eigen financiële situatie. Een buffer voorkomt stress en hysterie als het even wat minder gaat. En ontmoedigt bedenkelijke noodgrepen om de ’armoedeval’ te keren. Zoals de roep om algehele afschaffing van alle ontwikkelingshulp. „Stort die centjes maar op mijn bankrekening”, hebben we enkele helden al zien schrijven. Alsof je een verhongerend kind van het cruiseschip trapt omdat je de cocktails in de Panorama-bar even niet meer kunt betalen.

 Mail

 Print