Douane buiten z’n boekje

De douanemedewerker wil weten waar Henry is geweest, wat het doel van zijn bezoek was en of hij iets aan te geven heeft. Henry raakt geïrriteerd door al deze vragen en laat weten dat de douanemedewerker ’hier geen neus voor heeft’ en dat hij ’het toch niet gaat vinden’. Als de douanemedewerker vervolgens zijn bagage controleert en uit Henry’s halsmapje een privébrief vist en die leest, is voor hem de maat vol. Hij voelt zich geïntimideerd en op een onheuse manier behandeld.

Volgens hem mag de Douane hem helemaal niet aan zo’n controle onderwerpen. Dit laat hij de Belastingdienst/ Douane per brief weten. De oppervlakkige reactie die hij daarop krijgt, stoort hem nog meer: hij heeft het gevoel dat de Douane niet op een eerlijke manier naar zijn klacht heeft gekeken. Daarom schakelt hij mij in.

Opmerkelijk

Het is de taak van de Douane om steekproefsgewijs reizigers te controleren. Ik kan mij voorstellen dat de douanemedewerker door de opmerking van Henry juist reden zag om zijn bagage te controleren. Henry moet zich ook een beetje correct opstellen. Maar het lezen van een privébrief vind ik wel opmerkelijk. Waarom deed de medewerker dit?

Uit mijn onderzoek blijkt dat de douanemedewerker in de bagage twee bellenblazers had gevonden en in zijn paspoort een stempel van een eerder bezoek aan Thailand. Dit waren voor hem indicaties dat Henry mogelijk kinderporno bij zich zou hebben. Hij heeft daarom niet alleen de bagage gecontroleerd maar ook deze privébrief gelezen.

Het is echter niet aan de douanemedewerker om onderzoek te doen naar eventuele strafbare feiten. Wel mag hij de invoer van verboden goederen – bijvoorbeeld kinderporno – controleren. De douane mag niet buiten zijn boekje gaan. Ik vind het kwalijk dat de douaneambtenaar deze privébrief van Henry is gaan lezen. Daarin geef ik Henry gelijk.

* Gefingeerde naam

Deze column verscheen eerder in De Telegraaf op de pagina Wat U Zegt

 Mail

 Print