Varkentje Veelvraat op dieet

In eerste instantie werd er gelachen om het initiatief van Varkentje Veelvraat en werd het weggehoond in de trant van 'dat zal zo'n vaart niet lopen'. Maar Varkentje hield vol en kocht steeds minder eten, waardoor hij kilo's afviel. Als eerste begon de stallenbouwer te klagen, want die had het hout voor het nog groter onderkomen al gekocht en zelfs de bouwvakkers al in dienst genomen. Snel daarna begon de veewagenbouwer ook de klappen van de zweep te voelen, moest zijn medewerkers ontslaan en ging vervolgens failliet.

Maar Varkentje Veelvraat hield vol en kocht steeds minder eten. De producenten konden niet anders dan hun prijzen verlagen, in de veronderstelling dat Varkentje dan weer zou gaan kopen. En dat was nieuw, want in de afgelopen jaren gingen de prijzen altijd omhoog, omdat Varkentje toch wel bleef consumeren. Die prijsstijgingen werden met een mooi woord invratie genoemd. Maar ons varkentje was niet gevoelig voor lagere prijzen, want hij wilde immers afvallen, niet op de kosten besparen.

De producenten hadden geen ander wapen dan medewerkers in de deeltijd WW te duwen en de voerprijzen te verlagen, hetgeen natuurlijk een groot effect had op de landelijke vretonomie. Er werd door gestudeerde mannen - vretonomen genoemd - al gesproken over het doembeeld dévratie, waarbij de prijzen alleen nog maar lager zouden worden. En dat zou uiteindelijk funest zijn voor de wereldwijde vretonomie. Maar Varkentje Veelvraat hield vol...

De media stond bol van vretonomische onderwerpen, het dévratie spook dook in iedere krant op en je kon de televisie niet aanzetten of daar zat weer zo'n opvreter, die het allemaal wel had zien aankomen. En die achteraf alles natuurlijk goed kon voorspellen. Maar een beeld voor de toekomst? Nee, dat hadden ze niet. Een oplossing voor het probleem dan? Nee, daar durfden ze niet aan. Maar wacht, zagen ze daar geen lichtpuntje aan het eind van de trog?

Toen kwamen de tweede kwartaalcijfers van voedselleverancier Univreter. En natuurlijk hadden zij ook last van de teruggang in de vretonomie, maar veel minder dan hun concurrenten. Wat was het geheim? Zij hadden er hun beroep van gemaakt om Varkentje Veelvraat te verleiden hun voedsel te kopen. Hun succes lag in Varketing, een vakgebied dat op zoek gaat naar wat varkentjes nodig hebben en juist daar reclame over maakt. En in innovratie, het ontwikkelen van nieuwe dingen, iets dat Varkentje Veelvraat toch al nooit had kunnen weerstaan. Eigenlijk is niets menselijks ons Varkentje vreemd...

Nou maar hopen dat onze economie ook gered wordt door producenten, die snappen dat zowel recessie als deflatie effectief bestreden kunnen worden met marketing en innovatie.

 Mail

 Print