• Home
  • Vakantie
  • Zorg & Gezin
  • Slim & Zuinig
  • Huis & Hypotheek
  • Werk & Inkomen
  • Sparen
  • Vermogen
  • Pensioen
  • Columnisten
  • Premium
Door
Notaris
Ernst Loendersloot is kandidaat-notaris bij het kantoor Huenges Wajer Joosten in Maastricht. Daarnaast heeft hij Vaknotaris.nl opgericht.
 
 
Exclusieve artikelen van de Telegraaf redactie
vr 21 okt 2011, 06:00

Erfenis kleiner dan gedacht

Eerder is in de media aandacht besteed aan een erfenis die plotseling niet zo groot was als gedacht. De betreffende erfgename bleek namelijk door haar stiefvader erkend te zijn en zij dreigde op te draaien voor de schulden die hij had. Een oplossing daarvoor is het verwerpen of beneficiair aanvaarden van de erfenis.

De situatie van deze mevrouw komt niet dagelijks voor, maar een andere wel. Het Hof in Amsterdam heeft begin dit jaar een zaak in behandeling gehad die hier op aansluit en ik wil die graag met u delen.

Veel mensen hebben een zogeheten langstlevende testament. Daarin is geregeld dat de langstlevende na het overlijden van de partner een schuld heeft aan de kinderen. Deze schuld is net zo groot als het kindsdeel. Meestal staat er ook in het testament dat de kinderen deze schuld kunnen opeisen in bepaalde gevallen, bijvoorbeeld wanneer de langstlevende ook overleden is.

Om fiscale redenen wordt ook nog aan de langstlevende de plicht opgelegd om over deze schuld een rente te betalen aan de kinderen, maar die rente hoeft pas te worden uitbetaald aan de kinderen als zij hun kindsdeel kunnen opeisen. Dus ook bij het overlijden van de langstlevende.

Maar in heel veel van dit soort testamenten staat ook nog een ander moment waarop de kinderen hun kindsdeel en de rente erover kunnen opeisen. En dat is wanneer de langstlevende hertrouwt in de wettelijke gemeenschap van goederen. Trouwt de langstlevende opnieuw, onder het maken van huwelijkse voorwaarden, dan kunnen de kinderen hun kindsdeel op dat moment niet opeisen. Deze schuld blijft gewoon bestaan en de rente telt door.

Sinds 2003 is het zo dat in de wet een soortgelijke regeling is opgenomen. Is er geen testament, dan ontvangt de langstlevende toch de hele erfenis en krijgen de kinderen een claim op de langstlevende. Alhoewel deze wettelijke verdeling op sommige (belangrijke) punten afwijkt van de zogeheten testamentaire boedelverdeling, maakt dat voor het navolgende stuk niet uit.

Voorbeeld

Stel eens dat Jan en Jeanette met elkaar trouwen en twee kinderen krijgen. Jeanette overlijdt en heeft een langstlevende testament, zodat Jan alles erft en dus een schuld aan hun beide kinderen krijgt van totaal 20.000 euro. Over deze schuld moet 6 procent rente betaald worden. Na drie jaar hertrouwt Jan met Evelien. Na zeventien jaar overlijdt Jan.

In zijn erfenis zit dus een schuld aan zijn kinderen van 20.000 euro, plus de rente erover groot 24.000 euro (3+17 jaar x 6 procent). Dat bedrag kunnen deze kinderen nu opeisen bij Evelien.

Als Evelien niet op de hoogte is van de inhoud van het testament van Jeanette, kan het goed zijn dat zij denkt dat er voldoende vermogen is om alle schulden te betalen omdat Jan een spaarrekening had van 40.000 euro. Maar dat is dus niet voldoende. Als zij de erfenis zuiver heeft aanvaard, dan is zij volledig verantwoordelijk voor deze schuld aan de kinderen van Jan. Had ze dit geweten dan had ze de erfenis van Jan beneficiair aanvaard.

Eigenlijk wil ik u aanraden om een erfenis altijd beneficiair te aanvaarden. Je weet namelijk nooit zeker welke verrassingen er nog uitkomen.


18.5 °C
ONO3
 
files 142
105 km.
Beurs AEX
AEX 408.53
+ / - +0.14%
Populair
Actueel
Tips van redactie