Gerard Borst (1951) is onderzoeker Geldcultuur bij het
Geldmuseum in Utrecht. Hij schrijft...
Lees meer
Het jaar 1929 geldt als een van de zwartste jaren van de twintigste eeuw. Dat heeft alles te maken met de gebeurtenissen op die ene dag, 24 oktober 1929, die als Zwarte Donderdag de geschiedenis is ingegaan. Op de New Yorkse Effectenbeurs raakten de koersen in een vrije val. Onder aandeelhouders brak grote paniek uit. Makelaars kregen de opdracht tegen elke prijs te verkopen, waardoor de koersen nog dieper in het rood doken. Deze beurskrach was de prelude op de Grote Depressie van de jaren dertig.
Het begrip 'Grote Depressie' heeft de afgelopen tijd voor velen een vertrouwde klank gekregen. Je kunt je kont niet keren of iemand vertelt een verhaal waarin de huidige crisis wordt vergeleken met de wereldwijde economische malaise van bijna acht decennia geleden. In dit koor is men nu ook in Utrecht gaan meezingen. In het aldaar gevestigde Geldmuseum loopt sinds kort een tentoonstelling over de kredietcrisis, 'de Crisisroute'. De samenstellers van deze allerorigineelst vormgegeven tentoonstelling verdienen vooral een pluim voor hun streven naar wat wel wordt omschreven als 'historische verdieping bij de actualiteit'. Zo kan de museumbezoeker op de bij het heden vertrekkende crisisroute onder meer ook stilstaan bij de Wallstreet Crash van 1929 en de Grote Depressie.
De tentoonstelling werd geopend op 7 oktober, een dag die voor mij een extra feestelijk tintje had. Precies een jaar daarvóór had ik bij mijn baas aangeklopt met de plechtige mededeling voortaan door het leven te willen als de financiële-crisiswatcher van het Geldmuseum.
Op dat crisiswatchen – hierbij leg ik mijn functie neer – kijk ik met positieve gevoelens terug. Me uitstekend vermaakt, dank u. Veel kennis opgedaan, nogmaals dank. Hoeveel nieuwe woorden heb ik er niet bijgeleerd! Voorbeeld: 'tokkie-hypotheken'. Ander voorbeeld: 'downtrading'.
De term 'downtrading' staat voor het verschijnsel dat mensen in tijden van crisis dezelfde levensstandaard proberen vast te houden, maar tegen een lagere prijs. Ze kopen bijvoorbeeld goedkopere levensmiddelen en kleding. 'Je ziet interessante ontwikkelingen,' aldus een marktonderzoeker in een landelijk dagblad. 'Consumenten gaan "down traden": wie voorheen vaak uit eten ging, koopt nu de luxere producten van Albert Heijn en kokkerelt thuis, de koper van A-merken stapt over op B-merken en de bezoeker van Super de Boer gaat vaker naar Lidl of Aldi.'
Ik moet u iets bekennen: ik ben ook een downtrader. Was vroeger Hugo Boss mijn favoriete merk, als ik tegenwoordig mijn kont keer dan is die verpakt in een kekke herenslip van Zeeman.
© 1996-2012 Telegraaf Media Nederland | Landelijke Media B.V., Amsterdam.
Alle rechten voorbehouden.
e-mail: redactie-i@telegraaf.nl
Privacy | Disclaimer