Toekomstige pensioenschade

Veelal komt een werknemer pas tot de conclusie dat hij pensioenschade, een pensioenbreuk of pensioengat heeft als de pensioengerechtigde leeftijd daar is.

Menig arbeidsovereenkomst wordt beëindigd met een vaststellingsovereenkomst waarin werkgever en werknemer samen vastleggen wat hun afspraken zijn bij de beëindiging van het dienstverband. En daarna ontstaan dan de discussies over de uitleg van wat is afgesproken. Het is natuurlijk heel gemakkelijk om vanaf deze plaats te waarschuwen en te zeggen "let goed op, dat u alles afspreekt in niet voor meerderlei uitleg vatbare bewoordingen". Achteraf ontstaat er toch altijd weer een discrepantie tussen bedoeling en vastlegging.

Waar moet eigenlijk op gelet worden?

Om achteraf vast te kunnen stellen wat werkgever en werknemer hebben afgesproken, kijkt de rechter vaak in eerste instantie maar naar twee dingen. Wat staat er op papier (tekstueel) en wat kunnen partijen bedoeld hebben (feiten en omstandigheden, bijkomende factoren)?

Als het laatste helemaal ontbreekt, dan moet je het dus doen met de tekst. En dan kijkt de rechter naar wat normaal. gebruikelijk, redelijk en billijk is. Zo kwam het voor dat een werknemer een pensioenregeling had waarbij hij op 60 jaar met pensioen mocht, maar onderdeel van die regeling waren ook dat bepaalde elementen doorliepen tot 65 jaar. Voordat de werknemer 60 werd, werd hij echter ontslagen. Met de werkgever werd afgesproken, dat ‘het pensioen’ tot 65 zou worden doorbetaald. Daarmee werd ook bedoeld dat de andere elementen tot 65 door zouden lopen. De werkgever betaalde vervolgens de pensioenpremie tot het 60e jaar van de werknemer en daarna niet meer.

De werknemer accepteerde dit niet en ging naar de rechter. Er was niets meer voorhanden, zoals brieven etc. waaruit kon worden afgeleid wat partijen nou precies hadden bedoeld. Bedoeld was dat er geen pensioenschade zou gaan ontstaan voor de werknemer in de toekomst. Maar er was ook gesproken over een positieverbetering als hij in dienst zou zijn gebleven. En dat zou geleid hebben tot meer pensioenpremie dan de premie alleen op basis van zijn huidige dienstverband. Kortom, een brij aan gegevens.

De rechter kon daar geen wijs uit worden en heeft toen ook gekeken naar wat er op papier stond in de overeenkomst. En heeft gekeken naar wat de werknemer mocht verwachten. Die wist in de procedure aannemelijk te maken dat hij de overeenkomst niet getekend zou hebben als hij geweten had dat de werkgever iets anders bedoelde dan uit de letterlijke tekst van de overeenkomst volgde. En dus werd de werknemer in het gelijk gesteld.

Dat gebeurt echter lang niet altijd. Niet iedere letter in een overeenkomst is voor meer uitleg vatbaar, en niet iedere uitleg is ook houdbaar. Altijd spelen weer de omstandigheden van het geval een rol.

Dat geldt niet alleen in het pensioenrecht wat gerelateerd is aan het arbeidsrecht, maar ook in het kader van echtscheidingen. Nog steeds gebeurt het met grote regelmaat dat de ex-partner nog rechten wil doen gelden op tot de echtscheidingsdatum opgebouwde pensioenaanspraken, terwijl de ander stelt dat die in de boedelverdeling al zijn meegenomen. Helaas constateren wij vaak dat de afspraken dan toch niet goed op papier staan.

Zo trof ik onlangs een stuk aan waarbij partijen de boedel verdeeld hadden door enkele onderdelen te benoemen die aan de een of ander toekwamen en met de slotbepaling dat ieder verder hield wat bij hem of haar was. Dat zou kunnen impliceren dat het pensioen dus ook in die verdeling viel (let wel, het gaat hier om scheidingen van vóór 1995 en een gemeenschap van goederen). Vervolgens dook echter een notariële akte van latere datum op, waarin nog een gezamenlijke onroerende zaak werd verkocht en waarin de notaris een bepaling had opgenomen dat op het pensioen en de verdeling daarvan later zou worden teruggekomen.

Dat was een vingerwijzing c.q. bewijsstuk dat partijen niet bedoeld hadden het pensioen al bij de eerste verdeling mee te nemen. Dergelijke stukken zijn zeer van belang om later de verdeling toch ter discussie te kunnen stellen en met succes.

Belangrijk

Het blijft dus toch zaak om niet alleen de uiteindelijke overeenkomst goed vast te leggen, zodat zo min mogelijk discussie kan ontstaan, maar ook om de achterliggende gronden en de beweegredenen, de bedoelingen van partijen goed vast te leggen. Zodat ook achteraf geconstrueerd kan worden waarom iets op een bepaalde manier is vastgelegd, of waarom een van partijen iets wilde of juist niet.

Laat u daarom goed adviseren door een deskundige, zij zijn er voor!

Hebt u vragen over alle recente pensioenontwikkelingen en wat dat voor u betekent? Stelt u ze dan gerust via www.pensioenSOS.nl.

 Mail

 Print