Wie het dichtst bij het vuur zit..

Klik voor uitvergroting

In 2008 betaalde een ambtenaar die aangesloten is bij het pensioenfonds van de overheid (ABP) 5,88 procent premie van zijn bruto salaris (minus een AOW-franchise). Dat levert hem op zijn 65e een pensioen van 82 procent van zijn gemiddelde loon op, maar hij moet het dan wel minimaal veertig jaar volhouden. De gewone burger mag voor hetzelfde resultaat gemiddeld 12 procent van zijn bruto inkomen ophoesten; een verdubbeling ten opzichte van 2001 en ruim twee keer zoveel als zijn collega in rijksdienst.

Die verhouding wordt nog verder scheef getrokken door de bijdrage van de werkgevers. De overheid tikt 70 procent van de totaal benodigde pensioenpremie voor haar ambtenaren af. Bij de overige werkgevers stokt de bijdrage-teller gemiddeld op 50 procent. Daarmee kwam de totale pensioenpremie in 2008 voor ambtenaren of onderwijskrachten op 19,6 procent, tegenover maar liefst 25,2 procent van het pensioen gevende inkomen (minus de AOW-franchise) voor deelnemers aan andere grote Bedrijfstak Pensioenfondsen. In de tabel hiernaast staan de premies van meer bedrijfstakpensioenfondsen (klik erop en de tabel wordt uitvergroot).

Deze ongelijkheid stamt mogelijk nog uit een periode, waarin Rijksoverheden de AOW premies van haar werknemers voor haar rekening namen om de bescheiden ambtelijke salarissen te compenseren. Onder druk van de publieke opinie en bij het streven naar gelijkheid van arbeidsvoorwaarden voor alle werk- nemers is de overname van de AOW premie gestaakt en is het inkomen van de ambtenaar sterk verbeterd. Het lijkt er op, dat onze vroede vaderen nu onbedoeld een nieuwe bypass hebben gevonden om het hart van de natie extra te voeden.

De Pensioenfondsen zijn sinds 2001 in zwaar weer terecht gekomen en de burgers lijken daar de dupe van te worden. Door tegenvallende beleggingsresultaten moeten de reserves van de pensioenfondsen steeds worden aangezuiverd. Dat gebeurt, naast een aanzienlijke verslechtering van het voorzieningsniveau, door forse premieverhogingen en index beperkingen.

Zo is het nabestaandenpensioen (Weduwen en Wezen) in veel regelingen teruggebracht van 70 procent naar 50 procent van het bereikbare ouderdomspensioen. Prépensioen regelingen zijn afgeschoten en onder het mom van flexibilisering vervangen door systemen, waardoor je éérder of later, maar dan wel met minder of juist méér pensioen aan je laatste fase begint. Het betere eindloonsysteem behoort inmiddels tot de grote uitzonderingen; een pensioen dat 70 procent van het laatste inkomen bedraagt, is vandaag een illusie zonder forse aanvullende investeringen.

Om het verschil met de overheidspensioenvoorzieningen niet nog verder te vergroten, is er alles voor te zeggen om de werknemerspensioenvoorzieningen voorlopig op het huidige niveau te laten. Het nu afstempelen van verworven rechten zonder garantie op herstelindexeringen in de toekomst, zou de omge- keerde wereld betekenen. Dat zou pensioendeelnemers laten bloeden voor fouten waar ze part noch deel aan hebben gehad.

Peter Beszelsen is direkteur van money-1.nl online levensverzekeringen

 Mail

 Print