DNB faalde in toezicht op DSB Bank

Uiteindelijk ging DSB ten onder aan zijn eigen onprofessionele leiding, oordeelde de commissie onder leiding van professor Michiel Scheltema. Het bestuur van de bank werd gedomineerd door oprichter en grootaandeelhouder Dirk Scheringa, die vooral oog had voor het commerciële succes van DSB en weinig wist van bankieren. Dat probleem was echter in 2005 ook al bekend. DNB had DSB dan ook nooit een bankvergunning mogen verstrekken.

Uit het rapport blijkt duidelijk dat DNB onder leiding van president Nout Wellink de afgelopen jaren nauwelijks grip had op de bestuurders van de bank uit Wognum. Zo maakten waarschuwingen van de centrale bank veel minder indruk op de nieuwkomer dan DNB gewend was van de traditionele banken. Daardoor lukte het niet de bestuurders te doordringen van de noodzaak om orde op zaken te stellen. Gesprekken waarin de toezichthouder trachtte DSB flink de waarheid te vertellen, werden door Dirk Scheringa opgevat als „een vriendelijke gedachtewisseling over het beleid van de bank”, aldus de commissie.

Mede door deze communicatieproblemen liet DNB veel te weinig zijn tanden zien aan DSB. De bank werd in 2007 weliswaar al onder verhoogd toezicht geplaatst, maar dat bracht volgens de commissie weinig veranderingen met zich mee. „Er moest alleen frequenter over solvabiliteit en liquiditeit worden gerapporteerd. Dat betekende dat de toestand van verhoogd toezicht na enige tijd een soort 'normale situatie' werd: men wende er (te) snel aan en maakte zich er ook niet te veel zorgen over.”

Lakeman

Uiteindelijk werden de plannen van DNB om alsnog in te grijpen, bruut doorkruist door Pieter Lakeman, die de definitieve ondergang van DSB in gang zette met zijn oproep aan spaarders om hun geld weg te halen bij de bank. „Indien deze niet had plaatsgevonden, had een faillissement wellicht voorkomen kunnen worden”, aldus Scheltema. Volgens de oud-staatssecretaris had DNB echter meer moeten doen om die risicovolle situatie te voorkomen.

Minister van Financiën Jan Kees de Jager onderschreef de kritiek. „Ook met de wetenschap van toen had het anders gemoeten.” Om dit soort problemen in de toekomst te voorkomen, moet onder meer de voorzichtige cultuur binnen DNB worden aangepakt, stelde hij. DNB hangt volgens de commissie bij het nemen van beslissingen sterk aan de juridische haalbaarheid van maatregelen, wat de daadkracht niet altijd ten goede komt.

Lakeman en andere belangenbehartigers van gedupeerde DSB-klanten vonden in het rapport vooral een bevestiging van hun verwijten aan DNB. „Het bevat weinig nieuwe feiten, maar is zonder meer een steun in de rug”, aldus Lakeman, die namens de Stichting Hypotheekleed nog altijd in onderhandeling is met de curatoren over schadevergoeding voor DSB-klanten.

 Mail

 Print