Doe uw zegje in boek over Icesave

Van Vliet is zelf één van de gedupeerden van het faillissement van Landsbanki-dochter Icesave. De Amersfoorter stalde een aanzienlijk bedrag, bestemd voor een project in Afrika, op een rekening bij de spaarbank, kort voordat die instortte.

De Nederlandse staat en het depositogarantiestelsel vergoedden uiteindelijk gezamenlijk de eerste €100.000, de rest moest Van Vliet, net als zijn 250 gedupeerde lotgevallen, zelf uit IJsland halen. Daar is Van Vliet inmiddels ruim anderhalf jaar mee bezig. Onderwijl had hij het aan de stok met politici en toezichthouders in zowel Reykjavik als Den Haag, alsmede de publieke opinie, die hem en zijn lotgevallen als rijke stinkerds afschilderde.

De slepende strijd leverde Van Vliet een schat aan informatie op, die hij samen met de IJslandse onderzoeksjournalist Dadi Rafnsson in boekvorm verwerkt. Het boek komt uit in zowel het IJslands als het Nederlands, en schetst het faillissement van Landsbanki vanuit verschillende perspectieven.

Van Vliet: 'Er is een enorme massa aan informatie in IJsland, Engeland en Nederland voor het boek doorgenomen. In een aantal gevallen zijn anonieme bronnen gebruikt, die liever niet genoemd wilden worden. Deels omdat ze als ‘slachtoffer’ in hun omgeving gebrandmerkt zouden zijn, deels omdat ze zich als ‘klokkenluider’ onbeschermd voelen.'

'Om te begrijpen hoe en waarom het Icesave drama zo makkelijk kon gebeuren kijken we eerst naar de omstandigheden in IJsland die vooraf gingen aan het moment van de val van Icesave, 6 Oktober 2008. We maken kennis met ‘The Dirty Thirty’, de dertig mensen die verantwoordelijk waren voor het IJsland dat een ongekende groei doormaakte, op papier in ieder geval, en tenslotte vrijwel failliet ging. Wat waren hun beweegredenen, waar stonden ze voor, hoe zijn ze met elkaar verbonden.'

Vervolgens maken Van Vliet en Rafnsson een uitstapje naar de overduidelijke lessen die al beschikbaar waren. Lessen die niemand wilde zien. Gebaseerd op het grote aantal faillissementen in de ’80-er jaren in Amerika bij de Savings & Loans banken. Tientallen gingen er failliet door de hebberigheid van bankiers.

De ‘roots’, het begin, van Icesave lag in Engeland, waar het in Oktober 2006 startte. Veelbelovend, snel groeiend naar de ongekende hoogte van 5 Miljard Pond aan spaargeld en prijs na prijs won als innovatieve Internetbank.

'Deel met ons de verbazing als je leest dat al in 2007 er ernstige kritiek op IJsland en Icesave ontstond. Cumulerend in het vertrek van 1 miljard Pond aan spaargeld bij Icesave in de periode februari – april 2008 (net voordat op 29 Mei 2008 Icesave in Nederland van start ging) en de vernietigende kritiek in de pers op het functioneren van Landsbanki,' zegt Van Vliet.

Aan de orde stelt Van Vliet verder vragen als ‘Had De Nederlandsche Bank nu wel of niet Icesave moeten toelaten in Nederland?’. 'Waarom werd niet ingegrepen? Was een bankrun echt niet te vermijden geweest?'

Ook is er aandacht voor de periode ná de val van Icesave. Waarin de niet aflatende strijd van Minister van Financiën Bos om, volgens de auteurs al manipulerend, ‘zijn’ €1.3 miljard aan Icesavegeld terug te krijgen centraal staat. Voorgeschoten aan IJsland omdat die het aan het benodigde geld in het eigen Depositogarantiestelsel (DGS) ontbrak. Geld waarvoor nog steeds een overeenkomst ontbreekt.

Ook de periode van Icesaving, de vereniging van de ruim 250 gedupeerde Icesave-spaarders die meer dan €100.000 op hun rekening hadden staan. Hun strijd om van ‘rijke stinkerds’ erkend te worden naar ‘gewone, hardwerkende spaarders’. Beslist niet ‘dom’, maar wel misleidt. Hun verhalen vind je, net als de verhalen van een aantal IJslanders tussen de hoofdstukken door. De strijd van de Icesavers ook om aandacht, erkenning en steun in de media, maar vooral ook bij de politiek. Hun onvermogen om in IJsland voet aan de grond te krijgen. Een rechtssysteem waar elke rechter wel een achterneef heeft die betrokken is en was bij de Icesave perikelen.

Uw commentaar en/of opmerkingen zien Van Vliet en Rafnsson graag tegemoet via icesave@overgeld.nl.

De reacties en informatie die Van Vliet nog ontvangt, wil hij in de definitieve versie van het boek verwerken.

 Mail

 Print