Einde aan avonturen De Cock ’met cee-oo-cee-kaa’

Foto: AB BLAUW

„Als ik dood ben, ben ik nog niet gestorven”, zegt Appie Baantjer: „Mijn kinderen, zoals ik de ruim honderd boeken die ik heb geschreven noem, zullen altijd blijven. Nee, ik ben niet bang voor de toekomst. Wie niet heeft geleerd om oud te worden, heeft nooit geleefd. Ik ervaar dat ook zo. Ondanks de dood van mijn echtgenote, anderhalf jaar geleden, geniet ik van de rijpheid van het leven. En van een opnieuw opgelaaide liefde.”

De bestsellerschrijver telt zijn zegeningen. „Dat heb ik van mijn moeder geleerd. Ze zei altijd: ’je moet altijd blijven kijken naar de dingen die goed waren’. Zo kies ik ervoor om niet te blijven hangen in het moment van de dood van Marretje, vorig jaar april. Ik ben dankbaar voor de 62 jaren dat ik gelukkig met haar was getrouwd.”

Met zachte stem vertelt Appie verder: „Mijn huwelijk was als een zacht kabbelend beekje. Geen watervallen of stroomversnellingen. Hoogstens af en toe een takje dat door het water wordt meegenomen.” Denkt even na: „Pas als iemand dood is, besef je hoe gelukkig je was. Daarom is het altijd heel belangrijk om aan iemand te vertellen hoe blij je met hem of haar bent. Als iemand er niet meer is, is het te laat…”

Lees verder in De Telegraaf

 Mail

 Print