Duckumentary: zoektocht naar badeendjes

Foto: ANP

Houtman raakte geboeid toen ze in 2003 in de krant een bericht las over de lotgevallen van duizenden badeendjes, die in 1992 tijdens een storm in de Stille Oceaan terecht waren gekomen. Twee jaar later maakte ze de Moedereend, een reusachtige badeend (2 meter 50 hoog en 120 kilo zwaar). De Moedereend ging op reis door Nederland om haar kroost te zoeken en dobberde in verschillende wateren.

Toen Houtman en Gofre hoorden dat de verloren badeendjes in 2007 in Engeland zouden aanspoelen, bedachten ze zich geen moment en staken ze met de Moedereend het kanaal over. „We hebben de eend op een trailer gezet en op verschillende plekken op zee laten dobberen”, vertelt Houtman. „Vervolgens zijn we mensen gaan interviewen over de badeendjes.”

De reacties van de omstanders waren „super”, zegt de filmmaakster. „Een moedereend die op zoek was naar haar kleintjes sprak tot ieders verbeelding. Dat gegeven wekte oergeluksgevoelens op bij mensen.”

Het enthousiasme bracht het tweetal ertoe naast de zoektocht naar de eendjes zelf ook te onderzoeken waarom het gele speelgoed die gevoelens veroorzaakt. „Bijna iedereen heeft wel een badeend gehad als kind, dus veel mensen hebben er iets mee”, aldus Gofre.

Het duo trok door verschillende Europese landen, bezocht de grootste badeendenrace ter wereld, sprak met verzamelaars en stelde wetenschappers en psychologen de vraag waarom jong en oud warme gevoelens voor de badeend koestert.

Hoewel de film af is, is het avontuur voor de Nederlanders nog niet afgelopen. „Als de badeendjes in Nederland aanspoelen, maken we een tweede deel van de film.”

Duckumentary 44.7N, 178.1E is na zaterdag nog twee keer te zien op het filmfestival in Utrecht en in november nog op het Noordelijk Film Festival in Leeuwarden. Het is nog niet bekend of en wanneer de film in de bioscoop gaat draaien of op televisie te zien is. Er is al wel interesse vanuit Duitsland getoond om de film uit te zenden.

 Mail  Print

Plaats op: