Nelleke van der Krogt nog steeds thuis op de buis

Foto: AVRO

Nelleke scharrelt tevreden rond in haar weelderige tuin. „Ik heb net een deel laten plaveien, want met het klimmen der jaren word ik toch wat strammer. Verdrietig word ik er niet van. Integendeel. Ik geniet van deze fase, vind haar juist interessant. Ook de stilte in mij vind ik prachtig. Hoe ouder, hoe subtieler. Dat geldt ook voor de manier waarop Tussen Kunst & Kitsch wordt gemaakt. Met kleine stapjes tegelijk gaan we mee met de tijd. Maar waarom zien we zo weinig mensen uit andere culturen in ons programma? Bij deze roep ik ze op!”

„Ik wed dat er nog genoeg Turkse, Marokkaanse of Oost-Europese kunst en kitsch bij de mensen thuis ligt, waarachter een prachtig verhaal schuilgaat”, vermoedt Nelleke. „Het hoort bij ons programma en onze maatschappij om ook andere culturen te belichten.” Ze trekt haar wenkbrauwen op. „Waarom de mensen er niet mee komen? Misschien dat taal een barrière is. Maar ik zou de mensen willen zeggen: neem een familielid dat Nederlands spreekt vooral mee. Dan komen we er wel uit!”

Nelleke heeft zelf een gezin met kinderen uit verschillende culturen. „Ik heb behalve mijn eigen zoon twee geadopteerde kinderen: een dochter uit Thailand, en een zoon uit Indonesië.” Daarmee ging een langgekoesterde droom in vervulling. „Ik weet nog goed hoe ik als kind met poppen speelde en al over een gezin met wel tien aangenomen kinderen droomde.” Schaterend: „Of de vader het er wel of niet mee eens zou zijn, ík wilde het zo. Gelukkig trof ik een man, die heel verstandig was.”

Lees verder in De Telegraaf

 Mail

 Print