Scheiding Dries Roelvink in 2009?

Foto: BLAUW, AB

Dries ziet op 1 januari Abraham. "Naar mate je ouder wordt, ga je meer nadenken over het leven”, zegt de Amsterdammer. "Ik ook. En ik ben tot de conclusie gekomen dat alle mensen die zeggen ’Dries komt steeds nét iets te kort’, ongelijk hebben. Opgegroeid met het predikaat ’kansarm’ vind ik dat ik een succesvolle carrière heb opgebouwd.”

"Ik ben opgegroeid in De Pijp, hartje Amsterdam”, verhaalt Dries. „Op mijn veertiende ging ik al van school en belandde bij Knooppunt. Een soort buurthuis waar toentertijd kansloze pubers, onder leiding van de latere drugsbaron Steve Brown, werden opgevangen. Als ik naga hoe het de jongens uit het cluppie waarbij ik zat, is vergaan, mag ik van geluk spreken. De een is dood, de ander verdwenen, weer een ander zit in de bak… Ik ben gelukkig goed terechtgekomen. Vanaf mijn achttiende zat ik in het betaald voetbal en later werd ik zanger.”

Dries haalt zijn schouders op. "Er zijn veel mensen met een mening over me. De meest gehoorde is: hij is het steeds nét niet. Maar ik vind het eigenlijk heel positief dat ik twaalf cd’s en drie dvd’s heb uitgebracht. Dat ik heb opgetreden in Carré, het Concertgebouw en ga zo maar door.”

Geeft toe: "Natuurlijk ben ik geen Frans Bauer, Marco Borsato of Rene Froger. Maar ik verdien een goede boterham en barst van de optredens. En na afloop hoor ik vaak dat ik mensen heb verbaasd met mijn veelzijdigheid als zanger. Dan willen ze met me op de foto en een handtekening. Daar droomde ik als jonge jongen van. Wat wil ik nog meer?”

Voorheen leek je fanatieker om jezelf te profileren. Ben je na de dood in 2008 van je beide ouders erg veranderd?

"Mijn moeder overleed vijf weken na mijn vader. Ik heb verschrikkelijk veel verdriet gehad. De onmacht, de pijn van hun verlies. Aan de andere kant heeft het me rustiger gemaakt. Je gaat dan gebeurtenissen in je leven en futiliteiten pas echt in perspectief zien. Dus: ja, hun dood heeft me veranderd.”

Het floppen van I Love Dries was ook een teleurstelling voor je…

"Natuurlijk droom ik van een kaskraker. Maar laten we eerlijk zijn: als Katja Schuurman en Thijs Römer de bioscopen al niet eens vol krijgen, dan hoef ik het ook niet te proberen.” Gniffelend: „Ik heb gehoord dat mijn film veel is gegeven met de kerstdagen, om iemand te pesten. Daar kan ik om lachen ja. En het komt de verkoop van mijn dvd ten goede; het loopt lekker moet ik zeggen.”

Je huwelijk is al langere tijd doodgebloed. Jij en Luciënne blijven bij elkaar voor de kinderen. Wordt 2009 het jaar van de waarheid voor jullie?

Dries zucht. "Ik twijfel ten zeerste of ons huwelijk dit jaar overleeft. Steeds vaker krijg ik signalen van Luciënne dat ze het niet meer volhoudt. Laatst zei ze: ’Ik weet niet hoe lang ik dit nog leuk ga vinden’. Eerlijk gezegd, hoop ik dat we het nog een paar jaar samen vol kunnen houden. De jongens zijn dan waarschijnlijk gesetteld en hebben ze niet meer voortdurend sturing van ouders nodig. Dat lijkt me een goed moment voor Luciënne en mij om te gaan scheiden.”

 Mail

 Print