Madeleine Peyroux: van singer naar songwriter

Foto: ONBEKEND

Een ’typical Southern-American joke’ van haar overleden vader bracht Peyroux aan de pen met als resultaat een album over volwassen zijn, filosofische levensvragen en persoonlijke bespiegelingen; Bare Bones.

“Het voelt bijna alsof ik voor het eerst een album heb gemaakt. Voor het eerst bevind ik mij in de wereld van de songwriters.” Een langgekoesterde droom van de voormalige straatmuzikante die met de release van haar nieuwste cd vrijdag werkelijkheid wordt.

“Ik schreef al jaren liedjes, maar maakte er nooit een af. Eind 2007 zat ik achterin de tourbus en herinnerde mij ineens een mop die mijn vader altijd vertelde, over een dronken man die in een open graf valt en een tweede dronkaard die zich vervolgens droogjes afvraagt waarom die lallende ’dode’ alle aarde van zich af heeft getrapt. Die heerlijke zuidelijke nuchterheid. Op dat moment viel alles op zijn plaats en ben ik gaan schrijven. Het titelnummer, Bare Bones, heeft de passie in mij losgemaakt. Maar het ging niet gemakkelijk. Het was het eerste nummer waar ik aan begon en tevens het liedje dat het laatste af was. Ik bleef maar herschrijven.”

Peyroux schreef ruim een jaar aan de in totaal elf deels autobiografische nummers. Om te leren schrijven, kreeg ze hulp van bevriende tekstschrijvers. “Het was heerlijk om weer eens iets te leren. Daardoor leer je jezelf ook beter kennen. De meeste liedjes had ik al heel lang in mijn hoofd. Ik wist alleen niet hoe ik er goede nummers van moest maken.”

In hoeverre haar eigen nummers verschillen van de nummers die ze covert, vindt de zangeres met de zwoele sigaretten-en-whisky-stem moeilijk te zeggen. “Ik ben altijd al de persoon geweest die die liedjes zong, dus er zat altijd al iets van mijzelf in. Nu is het allemaal nog iets persoonlijker.” Of dit haar beste cd tot nu toe is, kan de Amerikaanse met Franse wortels evenmin beoordelen. “In een creatief vak bestaat er niet zoiets als een moment waarop je kan zeggen; beter dan dit wordt het niet.”

Peyroux is desondanks opgewonden en enthousiast over haar prestaties. “Ik wil absoluut doorgaan met schrijven, maar heb geen idee of die nummers dan ook op een cd komen. Het doel van deze plaat was mij te laten schrijven, niet mij carrière te laten maken.” Hoe haar nummers vallen bij de fans is nog even afwachten. “Ik koos altijd de beste muziek uit de twintigste eeuw. De echte klassiekers. Het is interessant om te zien wat mijn eigen nummers doen. Ik ben niet bang voor eerlijkheid.”

In april komt Peyroux naar Nederland. Ze treedt op in het Concertgebouw in Amsterdam (20 april), De Oosterpoort in Groningen (21 april) en het Muziekcentrum Frits Philips in Eindhoven (23 april).

Tweet

 Mail

 Print