Frank Sanders viert jubileum

Foto: Huitink Fotografie

Foto: Huitink Fotografie

Foto: Huitink Fotografie

Foto: Huitink Fotografie

„De plannen voor onze academie ontvouwden zich in het AMC”, herinnert Frank zich het prille begin van zijn ’kindje’. „Steven Moonen en ik hadden nét rond de 120 aanmeldingen ontvangen toen bij mij longkanker werd geconstateerd. De voorstellingen van Zzinderella, waarin ik met Jos speelde, werden acuut afgelast. Tussen alle bestralingen en chemokuren door, zetten Steven en ik in het ziekenhuis onze ideeën uiteen. Toen besefte ik meer dan ooit dat ik nog niet klaar was met dit leven.”

„Die toekomstplannen hebben me er toen doorheen gesleept”, zegt Frank, bij wie de tumor is ingekapseld. „In plaats van bij de pakken neer te gaan zitten, bleven Steven en ik bouwen aan de droom die we samen wilden realiseren: een middelbare opleiding voor musicaltalent waarbij de nadruk in eerste instantie ligt op het acteren.”

„Steven en ik kenden elkaar al jaren”, vervolgt Frank. „Hij werkte al bij Jos en mij tijdens Revue, Revue. Later zat hij ook in mijn experimentele voorstelling Musicalman, die jammerlijk flopte. Maar juist door de klap die we van deze mislukking kregen, werd tussen ons een band voor het leven gesmeed. Steven en ik wilden een musicalschool waarop les zou worden gegeven door mensen uit het vak. En dat is gelukt. Onder anderen Frans Mulder, die al jaren in Purper speelt, en Lieneke LeRoux, die momenteel is te zien in De Hoofdprijs, en regisseur Paul van Ewijk, die voor Jos en mij als een zoon was, gidsen de studenten aan onze academie door hun kennis en ervaring.”

Nuttig

Lesgeven aan jeugdig talent deed Frank al langer: op de Kleinkunstacademie nam hij leerlingen onder zijn hoede. „En voordat de school er kwam, hield ik me ook bezig met musicalgroep Star, waarin onder anderen Frits Sissing, Danny Rook en Ara Halici zaten. Vaak werd verondersteld dat ik Star samen met Jos deed, maar dat klopt niet helemaal. Het was mijn kindje, al zat Jos wel in het bestuur.”

Star groeide uiteindelijk uit tot Frank Sanders Akademie. „Het was tijd om achter de schermen te gaan werken. En het rare van mijn ziekte was dat ik me er nóg bewuster van werd dat ik me op een andere manier nuttig wilde maken in dit vak. Met de stichting van de school, die ik zo graag wilde, kwam ik na 23 jaar samen op de planken los van Jos.”

Lees verder op pagina Prive

 Mail

 Print