Frans Mulder overwint trauma

Foto: AB BLAUW

Frans herinnert zich: „Ik was een jaar of negentien toen ik via Albert Mol in contact werd gebracht met een platenmaatschappij. Ik was de koning te rijk toen ik met het Metropole Orkest een elpee mocht opnemen. Maar bij de aanblik van al die muzikanten, technici en andere medewerkers kreeg ik de klem op mijn kaken. Die opnames werden een ware martelgang voor me.”

Jarenlang ontliep Frans zo veel mogelijk de studio’s. „Het is ook altijd zo’n gedoe: voor één woordje moet je weer wat opnieuw gaan zingen. De hele sfeer gaat eruit, het wordt helemaal plastic. Verschrikkelijk gewoon.”

Voor de opnames van de cd met Purper-liedjes van dit seizoen kwam pianist Marco Braam met een slim plan. „We hebben een paar keer onze voorstelling in zijn geheel gespeeld. Zo bleef de sfeer erin. En in plaats van dagen achtereen in zo’n bedompt hok te zitten en elk nummer tot in den treuren te herhalen, waren we in een paar uur klaar. Toen ik het eindresultaat hoorde, huilde ik tranen met tuiten. Zo blij ben ik ermee.”

„Marco heeft me op het juiste moment een duwtje in de rug gegeven. Daar ben ik hem erg dankbaar voor. Hij is een genie in wording. Als bijvoorbeeld dirigent zou hij práchtig op zijn plek zijn.”

Op Moederdag, volgende week zondag, geeft Purper haar laatste voorstelling van het seizoen. „We staan dan in ons ’thuis’, Carré”, zegt Frans. „We kijken terug op een fantastisch seizoen, waarin ook onze Purper-moeder Gerrie van der Klei haar veertigjarig artiestenjubileum beleefde. Er wordt op deze laatste avond een dvd-box met vier shows van Purper gelanceerd. Allemaal mooie memorabele momenten waar we hartstikke trots op zijn.”

 Mail

 Print