Lucille Werner volgende week de bruid

„In oktober waren we in Spanje. Daar heeft Servaas een huisje. We gingen picknicken op het strand. Op een gegeven moment vloog er zo’n eenmotorig vliegtuigje over. Of ik dat niet ook een keer leuk zou vinden, vroeg hij. ’Moet je nou toch kijken!’ bleef hij aandringen. Er kwam aan een parachuutje een klein pakketje naar beneden. Toen begon ik iets te vermoeden… Eenmaal op het zand geland pakte hij het doosje, opende het en vroeg mij ten huwelijk. Natuurlijk zei ik ja.”

Ze herinnert zich: „In 2003 ontmoette ik Servaas voor het eerst. Toen was ik voor de Postcode Loterij naar een oorlogsgebied. Ik ontmoette er een meisje over wie ik een liedje wilde maken. Ik schreef een tekst en eenmaal thuis zocht ik iemand die er muziek omheen kon maken. Via via hoorde ik van twee broers en een best vriend. Eén van hen was Servaas, voormalig zanger van The News. Na het liedje hebben we contact gehouden, en op een gegeven moment sloeg de vlam in de pan.”

„Van oorsprong ben ik een katholiek meisje. Dus ik wilde graag in de kerk trouwen. Gelukkig staat er in Nederhorst den Berg, waar we net een jaar wonen, een prachtige. Daar kunnen alle 250 gasten in.” Omdat haar vader niet meer leeft – jaren geleden beroofde hij zichzelf van het leven – geeft haar broertje haar weg.

„Het gaat om de ’vader geeft dochter weg’- traditie. Dat kan nu niet, dus doet Pieter het. In naam van mijn vader. Voor hem branden we een kaars, zo is hij er toch een beetje bij.”

Ze ziet het helemaal voor zich: „Als ik binnenschrijd, zet Petra Berger het Ave Maria in, met Jan Vayne achter de vleugel. Beiden ken ik al een paar jaar. Jan zelfs al meer dan tien. In 1998 leerde ik hem kennen toen hij in Washington moest spelen voor Bill Clinton. Ik werkte toen nog achter de schermen van een showprogramma. Ik zei ’Jan, als ik trouw dan wil ik dit ook’. Dat vond hij goed. Zaterdag wordt die belofte eindelijk ingelost.”

En er zullen meer bekende Nederlanders een belangrijke rol spelen. „Peter van der Vorst is mijn getuige. Samen met mijn zus Marjo. Ceremoniemeester is de broer van Servaas, zíjn getuigen zijn andere broer en een vriend. En de bruidskindjes zijn het dochtertje van mijn zusje en het zoontje van Peter. Juul in een bruidsjurkje, Levi in een bruidspakje. Ze zijn beiden nog net geen twee. Dus aan hen valt weinig te regisseren.” Ze schatert: „Ja, dat is wel even een uitdaging voor me.”

„Wat ik leuk vind aan Servaas? Hij is een talentvolle jongen. Hij gaat helemaal op in de muziek. Al heeft hij een eigen reclamebureau, Audio Chapel, ’s ochtends zit hij te componeren. Zijn hart ligt bij de muziek. Hij heeft een gouden inborst en het beste met iedereen voor.”

Peinzend: „Aan mij vindt hij denk ik het dynamische leuk. En ook het lieve, mooie, schattige en weet ik veel allemaal. En het initiatiefrijke. Ik wil dingen raken, neerzetten en creëren. Die kracht bewondert hij.”

Ze lacht: „Maar hoe leuk ik hem ook vind, hij moet toch echt al een paar dagen vóór de bruiloft het huis uit. Geen man mag dan het huis nog in. Pas ná de kerkdienst weer. Dan is de receptie bij ons thuis. Daarna komt een bus de zestig daggasten ophalen, en varen we met een boot over de Vecht naar een restaurant in Loosdrecht. Van daaruit gaan we terug naar het hof waar het feest wordt gehouden.”

Ze legt uit: „We wonen in een hof waar allemaal mensen van rond de veertig wonen. Iedereen doet mee. Vanaf dinsdag is het daar gedaan met de rust. Alles wordt overdekt. Inclusief de twee grote bomen. En er komt een bruidstaart van wel tien lagen.”

Op de feestavond zelf zal oud-collega Gerard Ekdom draaien. „Wij zijn samen bij de AVRO begonnen.”

Hoe haar getrouwde leven er gaat uitzien, zal de toekomst uitwijzen. „Gewoon lekker doorleven. Ons werk gaat goed. Zo mag het wel eeuwig blijven. En wat kinderen betreft… Ik ben natuurlijk al wat ouder. Het zou leuk zijn als ik een lastminutemoeder werd. Ik ben niet bewust geen moeder. Dus na onze huwelijksdag gaan we er even heel hard aan werken. Mocht ik zwanger raken, dan is dat natuurlijk fantastisch. Zo niet, dan is het ook goed. Kinderen krijgen heb ik altijd uitgesteld, ik héb ook een heel goed en mooi leven. Ik geloof ook niet dat slechts één ding zaligmakend is.”

Terug naar haar Grote Dag: „ De meeste stress heb ik toch over de timing. Ik sta achter in de kerk en moet op het juiste moment binnenkomen. Dus nadat Petra het Ave Maria heeft ingezet. Ik heb een behoorlijke jurk aan, dus of mijn broer en ik samen door het gangetje passen is de vraag…”

„Servaas staat al die tijd voor in de kerk op mij te wachten. Dán ziet hij me pas voor het eerst. Dat heeft ook wel iets leuks.” Verwijzend naar haar beenlengteverschil zegt ze droogjes: „Van een trap afkomen, leek mij niet zo’n goed idee.”

 Mail

 Print