Laatste tocht voor Bolle Jan

Foto: HIEL, R.

Foto: HIEL, R.

Verdriet, pijn, woede, maar ook berusting. De familie Froger heeft binnen twee maanden tijd eerst afscheid moeten nemen van hun moeder Mien, en nu van hun vader Bolle Jan. Zoon Rene sprak tot hem: "Je weet dat we er een heel klein beetje minder moeite mee hebben, omdat je snel naar ma toe wilde. Maar ik ga je zielsveel missen."

Familie en vrienden, onder wie John de Mol, Anita Meyer, Jeroen van der Boom, Caroline Tensen en Lee Towers, namen gisteren afscheid van Bolle Jan. De Rode Hoed in Amsterdam, waar de herdenkingsdienst plaatsvond, was één witte bloemenzee. Met in het midden de witte kist van Bolle Jan, zijn accordeon en een foto. Twee maanden geleden zaten Rene en zijn zusjes Kitty en Nancy in een soortgelijke setting, maar dan met rode rozen, voor hun moeder Mien. Toen zat hun vader Bolle Jan nog tussen hen in...

Natasja Froger zorgde bij aanwezigen voor tranen. "Ik ben met open armen ontvangen in één van de warmste families van Nederland. Pa en ma waren overal zoveel mogelijk bij, ze vonden alles leuk, gezellig. Ineens valt dat alles in een paar maanden weg."

De vrouw van Rene kon haar tranen zelf ook niet bedwingen tijdens haar toespraak voor haar schoonvader. "Hoe onredelijk kan het zijn, hoeveel verdriet kan je hebben? Eigenlijk moeten we dankbaar zijn, dat pa en ma weer bij elkaar zijn. Dat zegt ook iedereen. Maar zo voelt het nog niet. Dit slaat echt een gat in mijn hart, in dat van ons allemaal."

"In één van onze laatste gesprekken samen zei hij ineens: 'Ik hou van je, kind. Je bent echt mijn kind.' En dat is wederzijds. Wat zo diep in je hart zit, kun je door de dood niet verliezen. En zo blijft het. Pa en ma zitten voor altijd in mijn hart." Het werd een afscheid met veel tranen, maar ook met veel humor.

"Hé ouwe, ja daar sta ik dan. Ik had nooit kunnen denken dat het zo snel kon gaan", waren de eerste woorden van Rene aan zijn vader. De 48-jarige zanger haalde herinneringen op, met o.a. een anekdote over kipkerrie. "We waren bij de Chinees geweest en hadden kipkerrie gehaald. Ik zat achter in de auto met de pannen, vroeger nam je eigen pannen mee, en pa zat voorin met André Hazes. Ik leunde een beetje naar voren omdat ik mee wilde luisteren, pa nam een bocht en hop daar gingen die pannen. Die kipkerrie dreef op de achterbank. We kwamen aan en pa zei: 'Jij blijft zitten.' Komt-ie terug met een pollepel, schept-ie zo die kipkerrie weer in die pan." Rene zet een quasidreigende toon op: "'En je houdt je porem tegen je moeder', zei hij."

Rene richtte zich weer tot Bolle Jan, tot diens kist: "Je bent altijd een lieverd geweest. Bij problemen zei je: 'Er zijn er twee die altijd van je houden: je vader en je moeder.' En dat is zo. Hoe jij van je vrouw hield, daar heb ik van geleerd. En hoe je met kinderen omgaat. Je bent nu ingestapt om naar mama te gaan. Maar wat doet het pijn. Weet dat ik voor je zootje ga zorgen. Ik hou van je."

Tussen de toespraken werd muziek gedraaid, en werden er op een groot scherm beelden getoond van Bolle Jan. Met zijn vrouw Mien, tijdens vakanties, in het café, met hun kinderen, met de kleinkinderen...

De drie zoons van Rene: Didier en Maxim (die hij kreeg met Natasja) en Danny (met zijn ex-vrouw) bewezen samen de laatste eer aan hun opa. "Lieve opa, rust zacht, ik weet dat oma op u wacht." Gevolgd door de ontroerende tekst: "Oma heeft haar hand uitgestoken, opa heeft hem gepakt. Ze gaan nu samen verder waar de muziek eeuwig klinkt."

Ook tot Bolle Jan sprak dochter Kitty Froger: "Jij was elf toen jouw vader overleed. Toen was jouw jeugd voorbij en begon het 'zorgen voor'. Je hebt de rest van je leven niet anders gedaan. Wij hadden een ongelooflijke jeugd, met zoveel liefde, zoveel humor. Wat zijn wij, als jullie kinderen, toch gezegende mensen. Geef mama maar een heel dikke kus."

Nancy Froger liet haar afscheidswoorden aan haar vader voorlezen door een goede vriend van de familie, Wim Bohnnen, die ook de dienst leidde. "De enige troost die ik heb, is dat jij en mama weer samen zijn. Je bent weer samen met de liefde van je leven. Drie weken geleden zei ik al: 'Zijn hart is gebroken, is dat ooit nog te lijmen.' Lieve pa, je zit altijd met ma in ons hart."

"Je wilde heel graag nog een keertje meevaren door de grachten van Amsterdam", verklaarde Nancy de afscheidstocht. "De eerste keer dat je op een boot ging, wilde je een zwemvest aan. Maar je ontdekte dat dat ding maar zes kilometer per uur ging. Het was ook geen gezicht geweest, Bolle Jan met zes kilometer per uur en een zwemvest aan."

Dankzij zijn familie ging de laatste wens van Bolle Jan Froger gisteren alsnog in vervulling. En tegen zijn kist, beladen met rozen, stond een feloranje reddingsboei...

 Mail

 Print