Weer 'Zesde Zintuig' voor Peter van der Hurk

Het is even wennen gezicht, Peter van der Hurk zonder snor. Wrijvend over zijn kale bovenlip: „De kapper van het programma schoor hem er ineens af. Véértig jaar heb ik hem gehad. Mijn dochter had mij nog nooit zonder gezien! Ik stond perplex. Mijn familie grapte al ’en waar ligt Jürgen nu?’”

De vier hoofdparagnosten mogen dan dezelfde zijn als vorig jaar, de presentatie van Het zesde zintuig V is, door zijn overstap naar SBS, niet meer in handen van Beau van Erven Dorens, maar van Robert ten Brink. Na de opnames van afgelopen seizoen had Peter een aantal succesvolle shows in het Figi Theater in Zeist. „Nu werk ik voor de Fletcher Hotel Group. De eerste van zes shows is al achter de rug. Het is weliswaar kleinschaliger, 150 in plaats van 500 man, maar de zaal is ingericht als theater en je kunt er een diner bij nemen.”

Zandlezen

Trots: „Ik doe nu voor het eerst ook zandlezen, de oudste vorm van helderziendheid. Aan de manier waarop iemand het zand gladstrijkt en vervolgens zijn of haar hand erin zet, zie ik al wat voor type het is. Tv heeft mijn werkzaamheden zo veranderd dat ik alleen nog maar overledenen deed. Dat gaat nu anders. Om mijzelf in balans te houden begin ik een show met de doden en eindig ik met de levenden.”

„Mijn 35-jarige dochter Cindy praat de shows aan elkaar. Mijn zus en zwager deden ook van begin af aan mee. Maar het is geen uit de hand gelopen hobby meer. Het wordt nu zo professioneel en druk, dat ze ermee stoppen. Zij hebben ook nog hun eigen bezigheden. Ik zal ze best missen. Het gaf steun.”

„Eigenlijk had ik niet de tijd voor wéér een seizoen Zesde zintuig. Vanwege de theatershows, en omdat het heel erg zwaar is. Op eigen verzoek doe ik niet aan alle afleveringen mee.” Hij verklapt: „En volgend jaar ga ik met Mojo in zee. Die maatschappij zag mijn show in Figi en bood aan een schouwburgtour te organiseren.” Trots: „Ik kom dus in het schouwburgboekje 2010-2011. En dan hoop ik op een eigen tv-programma. Misschien iets ter plaatse, of met kinderen die slecht slapen.”

Hoe groot zijn populariteit is blijkt wel uit de ongeveer tweehonderd aanvragen die Peter per week binnenkrijgt. „Die sturen we door naar TéVé Holland. Iedereen krijgt bericht, maar niet iedereen kan geholpen worden. Thuis doe ik nog hooguit tien consulten per week. Heel gedoseerd dus. Ik word ook een jaartje ouder. Wil ik kwaliteit blijven bieden, dan kan ik er maar twee achter elkaar doen. En gaat één daarvan over de dood, dan ben ik daarna bekaf. Dan ga ik naar mijn bootje of vertoon ander vluchtgedrag.” Opgelucht: „Straks gaan we met een bevriend stel eindelijk een weekendje weg. Daar kijk ik echt naar uit. Thuis uitrusten gaat bijna niet. Van mensen die bij ons thuis aanbellen, kan ik ontzettend kwaad worden.”

Pensioen

„Wat ook meespeelt, is dat ik geen pensioenopbouw heb. Ooit heb ik mijn spaarcenten verkeerd geïnvesteerd. Dus wie beweert dat ik slechts een slimme zakenman ben…”

Dan weer lachend: „Weet je wat ik ook nog wel zou willen? Een duet zingen met Gerard Joling. En zó bekend worden dat een stichting voor kinderen mij als ambassadeur wil. Als ik een groep zie met geestelijk gehandicapte kinderen, geef ik de begeleider altijd geld voor ijs. Ik heb zoveel bewondering voor mensen die dat werk doen! Dat heeft te maken met mijn eigen jeugd, waarin ik opgroeide zonder aanwezige vader. Van een consult dat over kinderen gaat, kan ik nog weken van slag blijven.”

 Mail

 Print