Nieuwe weg Marijke Helwegen

Foto: CLAESSENS, JOHN

„Ik kan mensen een glimlach op hun gezicht toveren, ze ontwapenen, blij maken”, vervolgt Marijke zittend in haar grote achtertuin. „Waar ik ben, wordt het meestal vrolijk. Voor mij is de cosmetische chirurgie nu voorbij. Ik ga mij richten op het overbrengen van een positieve boodschap.”

Zestien jaar lang was Marijke hét gezicht van Medisch Centrum Scheveningen. Ze kijkt nog eenmaal achterom. „Destijds werd ik gevraagd door Matthijs Schoemacher. Ik was naar zijn kliniek gegaan, omdat ik zélf een keer met hem wilde praten. Dus nog niet voor een behandeling. De eerste ingreep onderging ik pas in 1993, een ooglidcorrectie, de laatste in 2000; een facelift.” Enkele maanden geleden werd het centrum zonder haar overgenomen. „Dat vind ik niet erg. Ik zie het als een bijzondere kans om mezelf los te maken van het beeld dat veel mensen van me hebben. Ik zie de dingen graag zoals ze zijn; die pr-functie heeft me landelijke bekendheid gebracht. Daarnaast heb ik er ongelofelijk veel geleerd. Dat je jezelf moet proberen te blijven bijvoorbeeld. Je moet eerlijk blijven, niet jokken. Het is zó calvinistisch; als het over cosmetische chirurgie gaat dan doet iedereen opeens of zijn neus bloedt, wordt er lacherig over gedaan. Het is niet meer dan een techniek hoor. Je blijft toch ook niet met rotte tanden in je mond lopen? Ik heb moeten afzien. Iedereen zag mij alleen als boegbeeld van de cosmetische chirurgie. Terwijl ik de spréékbuis was.”

Het naar buiten treden over plastisch chirurgische ingrepen als pr-stunt was in het begin dan ook alles behalve makkelijk: „In die tijd keken de mensen raar naar me. Absoluut, ik heb meerdere behandelingen ondergaan… Net als zoveel andere personen in de showbizz. Maar zij vertellen er niet over! Toch blijven mensen mij linken aan die cosmetische chirurgie. Terwijl ik het juist fijn vind als mensen weten dat ik méér ben.” Over de veelbesproken relatie tussen vader Matthijs en zoon Robert Schoemacher is ze kort: „Ik ben heel erg blij dat ze nu weer on speaking terms zijn. Ik gun ze beiden het allerbeste.”

Koets

Ze kijkt haar grote tuin rond. „Ze denken wel eens wat een poppetje„ maar ik heb vanaf mijn zeventiende altijd gewerkt. Acquisitie doen, speeches houden, linten doorknippen…” Vastberaden: „Het liefst presenteer ik. Wat is er leuker dan iemand die in een koets komt, of in ieder geval in een mooie poppenjurk, die een speech houdt en het lint doorknipt? Dat is toch enig? Ik vind het ontzettend leuk om te doen. Met een knipoog, al geef ik het publiek ook een boodschap mee. Zo van ’doe dingen vanuit je hart’. Ik grap wel eens dat mensen mij gerust mogen bellen als prinses Maxima een keertje niet kan.”

Want de geboren Geleense heeft tegenwoordig een prinseslijke act met duiven: „Met de witte en zwarte vredesduiven van duivenfluisteraar René Dijkhuizen. Ik ben stapel op duiven. Als kind hield ik er al drie. Mijn lievelingsduif heette Pepeloen, en nu heeft René ook een duif die precies zo heet. Samen met hem doe ik de vredesduivenact waarbij we sinds kort een miniatuurreplica van de gouden koets en een heuse duivenkoets gebruiken. Dan doe ik de presentatie, speech ik en laat daarna de duiven los. Met deze liefdevolle act laat ik zien dat een opening niet saai hoeft te zijn. Het presenteren in combinatie met het lossen van de duiven, daar geniet ik echt van.” Met een twinkeling: „Koningin Beatrix heeft Pepeloen al een keer losgelaten.”

Marijke heeft inmiddels dus weer haar draai gevonden. „Jezelf niet verloochenen is een eenzame weg. Vertel toch gewoon hoe het zit! Waarom jokken over dingen of beweren dat die dure jurk eigen bezit is?” Met een zwaai legt ze haar voeten op de tuintafel. „Deze beeldige pumps zien er peperduur uit, maar kostten slechts 24,95 euro!

Mensen schrikken soms van me omdat ik zo direct ben.” Mijn man Harry, die ik al ken vanaf mijn zeventiende en een bedrijf heeft in fusies en overnames, vindt deze houding wel leuk. Maar waar hij wél eens moe van wordt, is mijn strijdbaarheid. Maar als ik die niet zou hebben, wat dan?”

 Mail

 Print