Josine van Dalsums huwelijksfeest verboden

Foto: HFoto

„Eigenlijk dacht ik dat Josine en ik 34 jaar getrouwd zouden zijn. Maar ik vond bij het opruimen van mijn werkkamer De Telegraaf van 6 september 1974. We prijkten met een trouwfoto op de voorpagina”, vertelt John. „Jos zei destijds: ’Ik heb in John de beschermer van mijn leven gevonden’. Dat is nu wel erg letterlijk geworden. Maar ik ben dat nog steeds heel graag voor haar.”

John vervolgt: „Toen ik de krant had gevonden, rende ik onmiddellijk naar Jos’ slaapkamer om haar te vertellen dat we elkaar maar liefst 35 jaar geleden het jawoord gaven! Dat moeten we met de familie en onze dierbare vrienden vieren, dacht ik.”

„Ik had 40 mensen uitgenodigd. Eerst voor een hapje en drankje in onze galerie waar het werk van Jos hangt. Zanger Renze Ferwerda, die wij zeer bewonderen, zou daar komen optreden. Jos zou er natuurlijk niet bij kunnen zijn, dus dan zou daarna iedereen zijn of haar stoeltje meenemen en bij ons thuis één voor één naar Jos in haar slaapkamer gaan, zolang zij dat wilde. Maar haar arts was er absoluut op tegen. ’Veel te druk’, oordeelde hij.”

John: „Vijfendertig jaar getrouwd zijn, dat is toch niet niks. Zeker niet in deze tijd.” In 1974 werd hun trouwerij beschreven als ’Het sterrenhuwelijk van het jaar’. John was een van de beste televisiemakers en Josine een talentvolle jonge actrice. John regisseerde de tv-serie Een mens van goede wil en Josine speelde daarin de opmerkelijke hoofdrol van Let. Op de set vielen de twee als een blok voor elkaar.

John: „Wij kregen destijds heel veel kritiek. Veel mensen, vooral collega’s, waren erg sceptisch en voorspelden dat onze relatie geen half jaar stand zou houden. Het tegendeel hebben we nu toch wel bewezen!”

Mijmert: „Eén van onze getuigen was Henk van Ulsen, die op 28 augustus op 82-jarige leeftijd overleed. Hij is altijd een goede vriend gebleven, en overhandigde Josine vorig jaar nog het eerste exemplaar van haar dvd-box Mata Hari, waar Jos en Henk beiden in speelden. Henk vond het zo fijn voor Josine dat ze in juli, op haar 61e verjaardag, werd onderscheiden tot ridder in de Orde van Oranje Nassau, dat hij haar spontaan een brief schreef. Lieve Josine, moedig mens! Ik hoor net van je zo welverdiende onderscheiding. Uit de grond van mijn hart, geloof me: zo verdiend, zo gegund. Gelukgewenst! Heb het goed/beter/best en GENIET van mensen en momenten! Dag, dag, dag. Henk.

John: „Het was net alsof hij al aan het afscheid van haar aan het nemen was. Twee weken later overleed hij. In zijn rouwadvertentie las ik dat hij ook, net als Josine, een koninklijke onderscheiding had.”

Brandweer

Josine volgt het advies van Henk van Ulsen op. Hoe moeilijk het ook is, ze probeert nog steeds het beste van haar leven te maken. Ze is aan bed gebonden, omdat ze door de zware medicijnen niet meer kan lopen. Maar ze leest veel en ze schildert nog steeds. „Vorige maand is ze tot twee keer toe door de brandweer uit huis getakeld en naar het ziekenhuis gebracht, omdat ze ontstekingen had die behandeld moesten worden. De brandweer heeft haar daarna ook weer keurig door het raam naar binnengebracht. Intussen kan Jos er zelf wel om lachen. Maar liefst drie brandweerauto’s stonden hier voor de deur, die het hele verkeer blokkeerden.”

John besluit: „Onze zoon Aram, die anderhalf jaar na ons huwelijk werd geboren, en zijn vriendin Kim zorgen voor nieuw geluk. Als alles goed gaat wordt in april hun eerste kindje geboren. Jos wil dit nageslacht absoluut nog in haar armen kunnen houden. En ik ben ervan overtuigd dat dat ook gaat gebeuren.”

 Mail

 Print