Rachel Hazes en kinderen herdenken André vijf jaar na zijn dood

Foto: BLAUW, AB

„Als de kalender van augustus naar september gaat, krijg ik het altijd extra moeilijk”, vertelt Rachel, die na het overlijden van André achterbleef met hun twee kinderen. „Hoewel het verdriet er natuurlijk elke dag is. Vandaag krijgen Roxeanne en Dré jr. een postzegelboekje overhandigd dat de TNT speciaal als herdenking uitbrengt. Dat is zwaar emotioneel, ja.”

Het plotselinge overlijden van de liefde van haar leven heeft Rachel getekend. „De eerste tijd was ik verdoofd en wist ik niet hoe het verder moest zonder hem. Ik hield en houd mij nog steeds vast aan zijn manier van denken en handelen. Omdat ik er moest zijn voor onze kinderen heb ik mijzelf compleet weggecijferd. Dat was geen offer. Ik deed het met liefde.”

„Er kwam heel veel op ons af. Ik moest de rechten die André ons had nagelaten, beschermen, zodat alles waar hij zo hard voor gewerkt heeft, intact zou blijven voor onze kinderen en eventuele kleinkinderen.”

„Ik moest ook zíjn verhaal vertellen, dat boek schrijven, zodat hij eindelijk begrepen zou worden. Dat dát sommige mensen niet goed uitkwam, realiseerde ik mij pas later. Ik begreep niet waarom zij logen. Voor deze mensen ben ik blij dat André dit niet meer mee heeft hoeven maken. André was namelijk nog veel verder gegaan. Hij zou nog meer verteld hebben.”

„In het begin wilde ik al mijn beslissingen maar blijven uitleggen. Die tijd is voorbij. De mensen die ons liefhebben, weten hoe het zit. Zij geven mij, naast André, kracht om op moeilijke momenten door te gaan. Dat ik soms word neergezet als een kille vrouw, is erg kort door de bocht. Ik was een jonge vrouw die achterbleef met zeer jonge kinderen die hun vader moesten missen.”

Zij vertelt geëmotioneerd verder: „We waren altijd heel hecht met z’n vieren en dat is gebleven toen we er ineens met z’n drieën voorstonden. De kinderen hadden een moeilijke leeftijd, ze waren tien en elf jaar.” Ze peinst: „Ik probeerde zoveel mogelijk voor ze op te lossen, maar hun vader kon ik ze niet teruggeven.”

„Ik ben ontzettend dankbaar dat André mij twee kinderen heeft geschonken. Zij geven me de kracht om door te gaan. Als ik ons gezin iedere dag zie, denk ik altijd: ’Lieve schat, wat zal jij trots zijn op jouw twee kinderen’.”

Niet alleen is Rachel trots op haar kinderen. Andersom geldt het ook. „Ik heb mijn moeder altijd bewonderd”, zegt Roxeanne. „Ondanks haar verdriet, staat ze altijd voor iedereen klaar. Ze maakt lange dagen, maar niets is haar te veel: ze haalt en brengt ons overal naartoe en we kunnen met alles bij haar terecht. Wij hebben geen geheimen voor elkaar en dat is een lekker gevoel.” Dré jr. beaamt: „Wat ik ook erg fijn aan mijn moeder vind, is dat ik ook écht met haar kan lachen.”

Hoe beleven jullie deze tijd, waarin jullie vader wordt herdacht?

„Ik vind het heel erg moeilijk”, zegt Rox openhartig. „Ik mis hem héél erg, zeker nu er veel over hem is te zien en te horen. Maar ik vind het ook erg mooi en ik ben nog altijd waanzinnig trots op hem.” Dré jr.: „Ik vind het een mooie gedachte dat zo veel mensen mijn vader missen en zijn muziek blijven draaien. Dan ben ik echt trots! Ik luister zelf ook vaak naar zijn muziek. Toen ik klein was, begreep ik weinig van zijn teksten en vond ik het eigenlijk maar niks. Nu pas besef ik hoe goed hij was en hoe goed zijn teksten zijn.”

Op welke momenten missen jullie hem extra erg?

„Toen ik mee mocht doen met So You Wannabe a Popstar”, zegt Roxeanne, die op school hard werkt om haar havodiploma te halen. „Ik had graag het duet Wees Zuinig op m’n Meissie, dat papa voor mij geschreven heeft, met hem opgenomen toen hij nog leefde. Toen ik begin dit jaar zestien werd, miste ik hem ook heel erg. Maar ik denk dat het allermoeilijkste waarbij ik hem moet missen nog moet komen. Zoals bijvoorbeeld slagen voor school, trouwen en kinderen krijgen.” Dré jr. brengt binnenkort zijn eerste album uit én speelt een gastrol in ONM. Hij zegt: „Ik had graag met hem opgetreden en hem willen vertellen dat ik een rol kreeg in de musical Kruistocht in Spijkerbroek. Hij zou hebben gezegd: ’Zie je wel, ik zei toch dat je het vak in moest gaan’.”

„Ik had graag nog alles met André willen delen”, zegt Rachel. „Met hem leek het leven ook makkelijker, omdat je ruggespraak kunt houden. Het allermooiste zou hij toch hebben gevonden dat zijn twee kinderen tijdens het herdenkingsconcert 26 mei 2008 in de Amsterdam ArenA zingend uit de witte limo kwamen en dat het publiek uit volle borst meezong.”

In Niccolò heb je een lieve man gevonden die je na het overlijden van André weer laat stralen. Na een korte pauze zijn jullie weer samen. Hoe gaat het nu met jullie?

„Ik heb het geluk gehad dat Niccolò helemaal blanco in ons leven is gekomen en dus niet wist wie wij waren. Wel had ik hem verteld dat mijn man was overleden en dat Dré altijd de liefde van mijn leven zou blijven. Als Niccolò bij ons thuis is, heeft hij nooit moeite met de foto’s van André. En ook niet als we het over hem hebben. Toen Niccolò erachter kwam hoeveel André hier betekende voor de mensen, ging hij ons ook steeds meer begrijpen. Ook mag ik mij heel gelukkig prijzen dat de kinderen zó goed met hem overweg kunnen. Laatst waren de kinderen voor een paar dagen alleen met het vliegtuig naar Italië. Niccolò stond hen op te wachten. Dat is een heel fijn en veilig gevoel.”

Roxeanne en Dré jr. knikken. „Voor mij telt dat hij van ons houdt om hoe we zijn en niet om wie we zijn”, zegt Roxeanne. „Hij wil ook mijn vader niet vervangen. Als hij er is, hebben we het ook gewoon over papa. En Niccolò is écht geïnteresseerd in wat er in ons leven speelt en wat ons bezighoudt.” Dré jr.: „Ik vind het fijn dat ik met hem kan lachen en dat hij mijn moeder blij maakt. Ik ga wel eens een avondje Amsterdam met hem in en dan hebben we het echt leuk samen.”

Niccolò zelf hoort alles gelaten aan. „Rachel en de kinderen hebben het vaak over André. Ik vind het mooi dat hij ondanks zijn overlijden nog zo aanwezig is binnen zijn gezin. Rond speciale data die betrekking hebben op André houd ik mij bewust afzijdig ondanks dat ik wel zie dat zij het moeilijk hebben. Maar als zij mij nodig hebben, ben ik er uiteraard voor ze.”

Niet alleen binnen het gezin wordt André herdacht. Ook fans organiseren vandaag op verschillende plekken in het land bijeenkomsten. „Er zijn zo veel mensen die hem nog in hun hart hebben zitten, dat we niet kunnen kiezen waar we wel of niet naartoe zouden gaan”, zegt Rachel. „We herdenken André dus met zijn drietjes, maar ik wil alle fans bedanken voor al hun lieve brieven, zorg en begrip. André zei zelf altijd dat hij heel trouw publiek had. En dát hebben ze zeker ook na Andrés overlijden aan ons bewezen.”

 Mail

 Print