Vrienden over André Hazes

Foto: ANP

Foto: BLAUW, AB

Foto: VERHORST, ROB

Rene herinnert zich nog goed: „Toen ik nog maar een kleine jongen was, kwam Dré al bij ons over de vloer. Hij was, net als mijn vader, een visfanaat. We huurden wel eens een vishuisje en een ijzeren roeiboot bij eetcafé Les Deux Ponts. In de buurt van Imca Marina, die toen nog in Oudendijk woonde. In het midden van de vaart zetten we de boot vast met een roeispaan, om te vissen. We namen zelf proviand mee. Op een keer, toen mijn vader een fles Riedl, die we om hem koel te houden in een visnet in het water hadden gelegd, wilde pakken ging het mis. Hij kieperde zo het water in. Een fantastisch gezicht natuurlijk; mijn vader onder de prut en kroos. Nadat we de tranen uit onze ogen hadden geveegd, zei André heel droog ’hoe gaat het in godsnaam met je?’ Waarop mijn vader antwoordde ’het is maar goed dat ik gaatjesschoenen aan heb, anders was ik verzopen’. Het zijn gouden herinneringen, nu beiden er niet meer zijn.”

„André was een bijzonder mens, een icoon”, zegt Gerard Joling, die na de dood van de volkszanger een nummer één hit scoorde met Blijf bij mij. „En wat ik zo waardeer in Rachel is dat ze altijd zo is blijven vechten voor zijn nalatenschap. Het moet voor haar niet altijd makkelijk zijn geweest om met Dré te leven. De druk op hem was enorm. Daar moet je als partner wel tegen kunnen. Zij heeft hem altijd gesteund. Zelfs nu hoor je geen onvertogen woord over hem. De megahit die ik na zijn dood met hem scoorde, is een eer die hem te beurt valt en niet mij. Het was immers zíjn lied.”

Ook Marianne Weber koestert haar herinneringen. „Mijn tweede gouden plaat, die ik kreeg toen ik vijftien jaar in het vak zat, ontving ik uit zijn handen. Daarmee ging een grote wens van me in vervulling. Samen met de Zangeres Zonder Naam, van wie ik mijn éérste gouden plaat kreeg, was André voor mij namelijk de meest bijzondere artiest in Nederland. ’Voor Weber maak ik een uitzondering’, had hij tegen mijn platenmaatschappij gezegd.”

De 53-jarige zangeres vervolgt: „André had de gave om artiest te zijn, zonder te beseffen dat hij artiest was. Hij was altijd zichzelf was, nooit speelde hij een rol. Om die eigenschap heb ik hem altijd bewonderd.”

 Mail

 Print