Stembanden Gerrie van der Klei schoon

Foto: BLAUW, AB

Met opgeheven hoofd en met de zon in haar hart zal Gerrie aanstaande zondag bij de première van Purper in concert zijn. Niet op het podium, maar als eregast. „Dat ik niet kan meedoen, knaagt aan mij. Maar het besef dat het verloop van mijn ziekte minder gunstig had kunnen zijn, maakt dat ik geniet van iedere seconde in mijn leven”, zegt Gerrie dankbaar.

Terugkijkend op de veelbewogen periode: „Hoe ik me voelde toen de arts vertelde dat ik kanker had, omschreef Fran ’The Nanny’ Drescher laatst in Oprah het beste. Zij werd getroffen door baarmoederhalskanker waarvan ze volledig is hersteld. Ze zei:’Door de ziekte is mijn kijk op het leven veranderd. Ik geniet van kleine dingen, wat welbeschouwd een prachtig geschenk is. Het zit alleen in zo’n verdomd rottige verpakking.’ Precies zoals ik de afgelopen periode ook heb ervaren.”

Gerries gedachten gaan een paar maanden terug. „In mei was ik opeens wat schor. Toen niets hielp en ik moest repeteren voor Purper, werd ik wel erg nerveus van mijn kwaaltje. Daarna is het allemaal heel snel gegaan. Ik kwam bij kno-arts Rico Rinkel terecht, die als amateur in een musical speelt. Hij snapte precies wat mij als artiest zorgen baart, en heeft me fantastisch geholpen.”

Achteraf is de Purper-artieste blij dat ze zich liet doorsturen voor verder onderzoek. „Ik vraag me wel eens af of ik niet eerder aan de bel had moeten trekken. Omdat ik dan misschien wél had kunnen meedoen aan Purper in concert. Maar dat schuldgevoel heb ik snel naast me neergelegd.”

„Ten eerste nemen gedane zaken geen keer. Ten tweede was ik er juist al heel vroeg bij. De artsen waren mede daardoor van meet af aan optimistisch over de afloop. Wel vertelden ze me dat ik het roken, dat ik tot dan toe mondjesmaat deed, beter helemaal kon laten.” Lacht: „Ik moet oppassen dat ik nu opeens niet te erg antiroken word.”

Nu de kwaadaardige cellen uit Gerries stembanden zijn weggesneden, toont ze dokter Rico op een heel bijzondere manier haar dankbaarheid voor zijn goede zorgen. „Ik heb hem uitgenodigd voor de première van Purper in concert en hoop dat hij komt.”

Verdriet

Hoewel Gerrie blij is dat ze bij de voorstelling aanwezig kan zijn, staat ze tot haar grote verdriet niet naast haar collega’s Frans Mulder, Erik Brey, Tony Neef en Marco Braam. „Dat is zuur. Wel ben ik blij dat de mannen heel trouw contact met me hebben gehouden. Afgelopen week heb ik de voorstelling nog gezien, en mijn opmerkingen over de show met Frans door gesproken. Ik mis Purper en Purper mist mij. Dat doet me stiekem best een beetje goed.”

Over een maand, als de operatiewond op Gerries stembanden is genezen, moet ze nog een keertje terug naar de arts. „Ik ben officieel niet vrij van kanker verklaard, daarover kan pas na de volgende controle uitsluitsel worden gegeven. Daarna zal ik gedurende vijf jaar geregeld worden onderzocht, zoals dat bij andere patiënten ook gebeurt. Dat heeft iets geruststellends; op je lichaam kun je niet zuinig genoeg zijn.”

 Mail

 Print