Julia Samuel heeft botkanker

Julia en haar Britse DAM-collega David Foto: Helene Wiesenhaan

Julia doet er luchtig over, maar feit is dat zij ernstig ziek is. Ze heeft al twee vormen van kanker gehad en nu heeft de derde de kop opgestoken. „Mijn gezondheid gaat heel erg op en neer. Begin dit jaar zat ik weer in een rolstoel. Na borstkanker in 2004 kreeg ik in 2007 uitzaaiingen in mijn linkerheup, en later in beide knieën en polsen. De pijn zit vooral in mijn gewrichten. Eigenlijk mag ik die ook niet belasten, dan kan het weer aangroeien. Zonder pijnstillers leven is voor mij ondenkbaar.”

Ze strijkt door haar lange haar: „Door de medicatie en pijnstillers heb ik enorme haaruitval. Ik hoop dat ik altijd nog genoeg haar zal houden om de extensions aan vast te maken.” Ze schudt haar hoofd: „Chemo per infuus weiger ik pertinent. Dat heeft consequenties voor het héle lichaam, en dan zou ik ook niet naar Afrika kunnen voor Drive Against Malaria (DAM). Mijn zusje heeft ook borstkanker, en heeft wel gekozen voor het infuus. Daarover heb ik mij veel zorgen gemaakt.”

„Toen mijn Britse DAM-collegaDavid mij na die eerste behandeling weer in Afrika zag aankomen, in een rolstoel, dacht hij wel even ’hoe gaan we dit doen?’ Maar dat duurde kort; zelf mist hij al vanaf zijn achttiende vanwege een zwaar auto-ongeluk een arm en een been. En vergeet niet dat wij veel lokale medewerkers hebben. Ik hoef maar even te kijken naar een zware tas, of hij wordt al voor me getild.”

Ze lacht: „Familie en vrienden hebben zich er inmiddels bij neergelegd dat ik in totaal zes maanden per jaar in Afrika zit. Al heeft iemand het vanwege mijn gezondheid een keer ’vrijwillige euthanasie’ genoemd. Maar in Nederland voel ik mij zieker, omdat mijn gedachten er dan ook mee gevuld zijn. En in Afrika kan ik mij nuttig maken. Dat geeft voldoening.”

 Mail

 Print