Peter Koelewijn: 'Stop met songfestival'

Foto: nick kidman

Het is vandaag precies vijftig jaar geleden dat Peter Koelewijn zijn megahit Kom van dat dak af opnam. „Ja, 50 jaar. Ik wil niet als een ’oude lul’ klinken van ’vroeger, toen’…”, zegt de artiest. Maar er is heel veel veranderd in de muziekindustrie. „Neem het Songfestival. We kunnen al tien jaar geen deuk in een pakje boter slaan. Mijn oplossing? Stuur Frans Bauer in Volendammer kostuum, haha.”

Hij illustreert: „Meer dan tien jaar terug zei Tony Berk, nu directeur van Talpa Music en toen bij Dino: ’Ik zet jouw nieuwe plaat op de planning voor dit jaar’. Dat deed hij elk jaar, maar er kwam niks van.”

Geeft toe: „Ik schoof het voor me uit. Twee jaar geleden kreeg ik de Radio 2 zendtijd prijs met een gala in Carré. Ik had een liedje over mijn moeder geschreven toen ze was overleden, die emotie ging mij goed af. De nieuwe cd heet Een gelukkig man, dat is ook het eerste liedje en ik vind het de lading wel dekken.”

Kleinkinderen

Hij glimlacht: „Er staat ook een nummer op voor mijn twee kleinkinderen in Amerika: Iets ten westen van de zon. Mijn dochter woont met hen in Brooklyn, ze zijn nu 5 en 3 en helemaal tweetalig. Ik ging er met de oudste, Olivia, naar een speeltuin. Ze wilde graag op zo’n toestel maar er zat al een ander kindje op. Ze ging naar de vader toe en begon in rap Engels uit te leggen dat zij dat ook wilde. Hij had haar eerst Nederlands horen praten tegen mij en vond dat zo grappig dat hij zijn kind van het toestel haalde. Als je daarbij stilstaat, ben je zo trots als wat.”

Je bent opa, hebt de pensioengerechtigde leeftijd bereikt, bent 68 inmiddels. Is stoppen een optie?

„Elke artiest wil, als-ie eerlijk is, op de bühne staan tot-ie dood neervalt. Maar ook je publiek moet het willen, en er zijn vragen als: kan je het fysiek nog aan en er is het thuisfront. Stel, degene die thuisblijft is hulpbehoevend en haar of zijn hele leven heeft altijd al in het teken gestaan van de carrière van de ander, dan moet je het niet doen.”

Maar het is misschien ook een financieel plaatje?

„Voor mij niet. Ik ben financieel onafhankelijk. Je moet als artiest altijd aan je sociale voorzieningen denken voor later, je bent een kleine zelfstandige.”

Peter herinnert zich: „Vijftig jaar geleden namen we Kom van dat dak af in één keer op. Ik wilde stevige nummers maken met een band, afgewisseld met ballads. In het Nederlands. Je bent dan ’naakt’, elk woord komt op de luisteraar af.” Lacht: „Toen ik begon was alles zo nieuw, iedereen accepteerde wat ik schreef. Ook rare onzin als Ik heb een jip jip op mijn lip lip. Waarvan mijn zoon nu zegt: ’dat kun je zo weer op plaat zetten, dat is cult’.”

Wat is het grootste verschil dan tussen nu en vijftig jaar geleden?

„Toen kon iemand die geen talent had niet doorbreken. Het is eigenlijk een godswonder dat wij een plaat mochten maken. Stom toeval ook. Er was één muziekprogramma voor jongeren op de radio, Tijd voor Teenagers, iedere vrijdag van 5 tot 6. De producent, Co de Kloet, kwam langs bij de platenmaatschappij waar wij een demo hadden opgenomen. Hij hoorde ons nummer en vond het fantastisch. Als Co er niet was geweest, lag het nu nog op de plank.”

Wat vind je van ’Idols’, ’X Factor’?

„Ik kijk er niet naar. Ze apen sterren na. Waar ik wel op zit te wachten is een wedstrijd tussen liedjesschrijvers die hun eigen nummers zingen. Ik ben ervan overtuigd dat er een nieuwe Boudewijn de Groot, Peter Koelewijn of Robert Long rondloopt. Het is vaak niet zo’n probleem als de stem minder is als het liedje goed is. Ik heb ook geen fantastische stem. Hans Dorrestijn is de slechtste zanger ter wereld, dat zal hij zelf ook zeggen, maar hij noopt je te luisteren. Prachtige teksten.”

Vurig: „Alle tv-programma’s worden gekopieerd van successhows in het buitenland, zingen, dansshows, zijn er geen creatieve mensen meer? Vóór Joop van den Ende was er heel soms een musical, dat was dan voorpaginanieuws. De deelnemers aan X Factor vallen nu in het vangnet dat hij heeft gespannen, anders zaten ze thuis in een zwart gat te staren. Ze moeten een standbeeld voor hem oprichten.”

En je hebt ook een uitgesproken mening over het Songfestival…

„Ja, ik heb tien jaar geleden al gezegd dat we ermee moeten ophouden. Het heet niet voor niets Sóngfestival. Vroeger ging het erom welk liedje het beste was, nu gaat het om de act. Ze denken: gaan we in onze blote kont of steken we de boel in de hens? Je hebt er niks meer aan. Ja, laat Frans Bauer maar gaan.”

Maar we willen iets sturen wat in Europa aanslaat?

Peter: „Dat haalt al tijden niets meer uit. Ik heb in 1984 met Marga Bult meegedaan met Rechtop in de wind, en we zijn vijfde geworden. Toen kon dat nog. Nu hebben we met wat mooie jongens of meiden geen kans meer. Voor Frans zou het een leuke ervaring zijn en wij lachen ons rot als hij nog succes heeft ook. Misschien is hij zo ’weird’ dat andere landen op hem gaan stemmen. Wat kan er fouter gaan dan in de afgelopen jaren?”

 Mail

 Print