De Gelukkige Huisvrouw: Zelden zó (on)gelukkig...

Foto: HFoto Freelance Fotografie

Foto: HFoto Freelance Fotografie

„Het boek is deels gebaseerd op ervaringen van schrijfster Heleen van Royen zelf. Ze heeft de cast uitgelegd hoe ze haar teksten heeft bedoeld”, vertelt Isa. Medespeler Marc Klein Essink: „Heleen heeft twee dagen met ons gewerkt en het script van a tot z doorgenomen: dit heb ik zó bedoeld en dat zó. Ze heeft daarmee veel van zichzelf gegeven. Aan het einde van de dag was ze afgedraaid. Maar we begrepen precies welke kant De Gelukkige Huisvrouw op moest.”

„Voor Lea in De Gelukkige Huisvrouw heb ik me natuurlijk verdiept in psychoses en depressies, maar daarvoor heb ik eigenlijk niet ver hoeven kijken”, zegt Isa. „Het verbaasde me zeer hoeveel mensen somberheid ervaren. Bovendien lijkt wel iedereen iemand te kennen die met een vorm van depressie kampt.”

Collega Marc Klein Essink valt in: „Lea heeft alle reden om somber te zijn. Ze is een doodongelukkige huisvrouw, die na haar zwangerschap in een psychose terechtkomt. Lea komt erachter dat haar vader op haar derde zelfmoord heeft gepleegd door zichzelf in de Sloterplas te verdrinken.” Met een veelbetekenende blik: „Een aardige plek, maar niet heus. Als je al niet somber bent, word je het daar wel…”

Flashback

„We nemen het publiek van De Gelukkige Huisvrouw als het ware mee op een reis”, vertelt Marc verder. „Je kunt het stuk niet in fragmentjes zien, want dan kun je Lea niet helemaal begrijpen. Het stuk is één grote flashback naar trauma’s uit het leven van Lea. Ze komt bij jetsetpsychiater Beau, die ik speel, om alles te herbeleven. Ik ben als het ware haar camera, die ziet, stuurt en bijna regisseert wat haar is overkomen. Beau brengt haar in de sfeer van het verwerken, laat haar praten met haar vader. Het lijkt een beetje op regressietherapie.”

Vervolgt: „Het zijn hele pittige scènes waarbij ieder loopje, iedere pose of grimas belangrijk is. Later ga je zien dat Lea bij Beau iets losmaakt. Hij wordt gegrepen door het verhaal van zijn patiënt. Lea ontprofessionaliseert hem in feite. Beau vindt het soms zelfs te zwaar worden. Maar hij is geëngageerd met haar en daarom gaat hij door. Het is zonder twijfel een van de moeilijkste rollen die ik ooit heb gespeeld.”

Isa kan zich juist helemaal uitleven in haar rol. „Met al haar uitersten is Lea heerlijk om te spelen. Ze heeft zoveel verschillende kanten, die ik allemaal mag laten zien. Ik heb het geluk dat ik door de regisseur van het stuk heel vrij ben gelaten waardoor ik op een heel ontspannen manier in haar huid kan kruipen. Het script is mijn houvast tijdens dit enorm warrige personage.”

Isa is blij dat het stuk eindelijk in première is gegaan. „Ik merkte de laatste weken dat ik erg aan publiek toe was. Het repeteren heb je na een paar weken in zo’n kale ruimte wel gehad. Toen we de generale en de try outs konden gaan doen en dus eindelijk in het decor mochten staan, voelde ik dat het écht vorm kreeg. Ik vind het heerlijk dat we eindelijk aan het publiek kunnen laten zien wat we ervan hebben gemaakt.”

Voor schrijfster Heleen van Royen hebben beide spelers grote bewondering. Isa: „Het is heftig om je eigen ervaringen in een boek te verwerken. Daarbij komt dat ze geweldig schrijft en daardoor is ze er onmiskenbaar in geslaagd om schrijvers uit dat suffe hoekje te halen.” En Marc lacht: „Wat ik zo knap vind aan Heleen, is dat ze op een heel onorthodoxe manier schrijft. En daardoor moet ik soms erg lachen. Het totale aplomb waarmee ze dingen brengt, vind ik geniaal.”

Tweet

 Mail

 Print