Marco Borsato geniet van lekker muziek maken

Foto: BLAUW, AB

Ontspannen glimlachend zit Marco Borsato in de fotostudio voor een shoot voor een advertentie van de Staatsloterij. Hij wordt het muzikale boegbeeld van het Museumpleinspektakel dat Beau en Tooske op oudejaarsavond live voor SBS presenteren. En hij geeft voor het eerst in tijden een openhartig interview „Muziek is voor mij waar het om gaat. Dat is hoe alles is begonnen en dat is waar ik naar terugkeer.”

\Marco kijkt terug op een veelbewogen jaar. Zakelijk stortte zijn hele bedrijf in en bleken zakenpartners minder solide dan gedacht. Er was veel commotie over zijn film over kindsoldaten, Wit Licht, die eerst wel en toen toch niet werd ingezonden voor de Oscars. De zakenman en acteur Borsato verandert in 2010 weer gewoon in de zanger. Het lijkt of het hem oplucht: „Ik sta er positief in. Ik ben geladen tot aan mijn kruin. Ik zat vanmorgen om zes uur al in de auto. Ik ben echt aan het knokken voor het nieuwe jaar. Een heuse nieuwe start. Ik heb een nieuw kantoorpand. Ik treed veel op en ik ben bezig met een nieuw album. Ik zit bijna elke dag met John Ewbank aan de telefoon. We hebben heel veel inspiratie voor nieuwe liedjes…”

Hoe zou dat nou komen?

Hij lacht een beetje: „Tuurlijk is er veel gebeurd waardoor we ideeën hebben gekregen. Ze zeggen dat lijden goed is voor een dichter. Maar het zit tussen John en mij gewoon weer supersnor. Hij is zeer gemotiveerd. En het samenwerken gaat misschien nu wel beter dan het ooit ging. We hebben aan een half woord genoeg. Het is fijn om te merken dat er in dit soort tijden mensen zijn die opstaan en zeggen: hup en nou samen de schouders eronder.”

Marco bespiegelt: „Zelf ben ik ook positief ingesteld. Zo van hup en nou verder. Alhoewel ik me zelf eigenlijk ook verbaas over de veerkracht die ik voel. Het is net of mijn batterijtje weer opgeladen wordt. Ik heb er zin in om op te treden. Niet omdat het moet of omdat het nu nodig is. Geld is niet het allerbelangrijkste. Ik vind muziek maken leuk. Dat heb ik teruggevonden.”

Is er ook niet een enorme last van zijn schouders gegleden?

Knikt: „Door wat er allemaal gebeurd is, kan ik zonder ballast verder. Niet alleen met zingen, maar ook met het artiest zijn, zonder te veel zakelijke beslommeringen. Muziek, muziek, muziek, in dat teken staat volgend jaar. Muziek. Geen film, geen fratsen niks.”

Heb je dan spijt van Wit Licht?

„Het doel was aandacht voor de kindsoldaten vragen. Dat doel hebben we meer dan bereikt. Om meer met de film te kunnen doen, moeten we kijken of hij onder de vleugels van de curator vandaan mag komen. Dan kunnen we hem in meer buitenlanden uitbrengen.”

Aanstaande oudejaarsdag wilde Marco in Nederland zijn. Niet met vakantie zoals vorig jaar. „Er is nog te veel op te ruimen, af te wikkelen. Daar zit ik nog vol in. En bovendien wilde ik plannen maken voor 2010. Daarom moest ik fysiek hier zijn. Het is heerlijk dat we oudjaar nu met zijn tienduizenden vieren op het Museumplein. Elkaar omarmen, zingen, plezier maken en elkaar het beste wensen.”

Wat kunnen we op je nieuwe album verwachten?

Marco kijkt betekenisvol. „Alles wat je in je leven meemaakt, vormt je. En dat komt terug in je muziek. Het is niet zo dat er dus alleen maar ellende en misère op komt. Het gaat juist ook over vriendschap over de kernwaarden waar ik voor wil staan. Liefde, warmte, genegenheid. Het grappige is dat als ik met John achter de piano zit er van alles gebeurt. We ontdekken steeds verhalen die we nog niet hebben verteld. Het borrelt. Misschien gaan we zelfs begin volgend jaar al de studio in en wachten we niet tot mei of juni, wat we gepland hadden.”

Je gezin, Leontine en de kinderen zijn in alle ellende pal achter je gaan staan.

„We hebben nog niet alle problemen in kaart. Wat ik wel al weet, is dat we persoonlijk in elk geval niet failliet gaan. Dat geeft het comfort dat onze leefsituatie niet hoeft te veranderen. We kunnen blijven zitten waar we zitten. Voor de kinderen erg fijn. We moeten financieel wel even oppassen, we gaan nu even niet op vakantie. Maar ik wil ook niet in de negativiteit blijven hangen. De mensen om me heen zijn dat beu en ik ook. Ik wil weer een opgewekt mens kunnen zijn. Ja, er is veel weg, veel verloren gegaan, maar de zin en het enthousiasme voor mijn vak zijn gebleven. En mijn gezin is mijn anker waar ik als mens aan vasthang. En er zijn vrienden geweest, waar ik veel aan heb gehad. Guus Meeuwis heeft zich een ware vriend getoond. We zoeken elkaar nu nog veel op.”

Marco Borsato & Friends, de twee concerten die hij heeft gedaan om Symphonica in Rosso met Diana Ross te kunnen bekostigen, lijken voor herhaling vatbaar?

„We hadden er wel vier kunnen doen. Wie me toen allemaal gebeld hebben. De Nederlandse showbizz is helemaal niet oppervlakkig. Collega’s die zeiden: en nou laten we je niet zakken, we zijn er voor je. Jan Smit had een oorontsteking, die stond zijn pijn te verbijten. Verder van Frank Boeijen tot Alain Clark, Guus, Trijntje, Do. Iedereen die kon, deed wat. Dat was hartverwarmend. De showbizz is niet alleen maar plastic. Er zijn mensen die zeggen: geef me een hand en ik trek je omhoog.” Gebaart: „Ook al die lieve e-mailtjes en kaarten die we kregen van mensen die we helemaal niet kennen. Het publiek dat meeleefde.”

Wat is zijn advies aan mensen die in deze kredietcrisis dit jaar ook in de problemen kwamen?

„Elke situatie is anders en er zijn natuurlijk mensen die in veel grotere ellende zitten dan wij. Maar wat mij heeft geholpen is dicht bij mezelf blijven en kracht putten uit wat er nog wel is. Niet focussen op wat weg is of wat is mislukt. Positief blijven helpt. Wat je wel kunt, geeft houvast. Kijk, al is er geen sprake meer van een halfvol of halfleeg glas, zelfs al zit er nog maar een bodempje in het glas. Dan kun je ook hoog stijgen, terwijl als je al hoog zit, je alleen maar diep kunt vallen. Dat heb ik aan den lijve ondervonden.”

Hij voegt toe: „En niemand wint de wedstrijd alleen. Ik heb veel steun gehad aan de mensen om me heen. Ik kan zo diep gaan en zo hard werken omdat ik een stabiele thuisbasis heb. Het is niet zo dat mijn carrière weer op het beginniveau staat. Het is alleen maar financieel. Maar geld is nooit mijn drijfveer geweest. Je kunt toch niet meer dan één biefstuk per dag eten. Tuurlijk is het vreselijk wat er is gebeurd en ben ik er ook doodziek van geweest. Maar er is gelukkig ook weer een dag van morgen. Ik maak dingen die ik leuk vind. Muziek die ons in principe gaat overleven. Dat is het mooie. Als het goed is schrijven we nu nummers waar nog hele generaties van zullen genieten. Zo sterfelijk als ik ben, zo lang leven hopelijk onze liedjes.”

Hij formuleert zorgvuldig: „Oudjaar is ook een tijd van terugkijken. Nou, ondanks de tegenslagen ben ik niet verbitterd of terneergeslagen. Ik kijk naar Ramses Shaffy. Dat was ook zo’n heerlijke man. Verliefd op het leven. Zo wil ik ook zijn. Het leven vastpakken, en gretig verder kunnen gaan met leuke dingen. Dat wens ik Nederland toe in 2010.”

 Mail

 Print