Angela Groothuizen nog lang niet afgedankt

Foto: Creditline must read Brunopress/Anneke Janssen

Angela zit midden in de repetities van haar theatershow. In een grote ruimte in het Amsterdamse Westelijk Havengebied pingelt ze wat akkoorden op een keyboard. „Ik speel al niet zo goed”, lacht ze. „En mijn pink is ook nog eens verlamd. Die moet geopereerd, ik heb een vaas uit mijn handen laten vallen en er is een pees door. Maar het kan nu niet. Geen tijd…”

De agenda van Angela is onverwacht vol: „Ik dacht eigenlijk dat X Factor eenmalig was. Ik ging ervan uit dat ik er nu niet bij kon zijn, omdat ik een theatershow had gepland. Maar X Factor is door de zwangerschap van Wendy verschoven. De liveshows starten pas op 9 april. Twee optredens heb ik moeten verzetten. Als het er vijf waren geweest, had ik X Factor niet gedaan.”

Ze staat ook op de planken dankzíj haar afgelopen succesvolle tv-jaar. „Doordat ik heel veel heb gewerkt, heb ik meer budget. De vorige show heb ik in mijn eentje in elkaar gefrutseld, ik heb nu een regisseur. En voor de try-outs in Den Bosch, vanaf volgend weekeinde, heb ik zelfs voor de band een hotel geboekt. Dat is luxe!”

Angela wil het gesprek elders voortzetten. Ze pakt haar spullen uit de Amsterdamse repetitieruimte en laadt een basgitaar in de auto: „Dan kan ik vanavond nog wat uitproberen, ik schrijf veel muziek zelf.”

Ze grijpt, als we eenmaal in een restaurant zitten, terug naar X Factor. „Ik was eerder gevraagd, ook voor Idols, maar ik zat of nog bij de AVRO of was op tour. Het was nu blijkbaar mijn tijd, ze hebben me na vijf jaar weer van stal gehaald, haha. Ik heb zeker geen dikke neus naar de AVRO gemaakt. Ik heb daar het vak geleerd, met Wie is de Mol en het Junior Songfestival, daar ben ik heel blij mee.”

Angela strijkt door haar haar. „X Factor is echt de Rolls Royce onder de showprogramma’s. We zitten altijd met een mooi kapsel en prachtige make-up. Zeiden mensen tegen me: ’wat heb jij nou laten doen’. Niks dus. Die glamourmake-up was het.” Ze sluit haar ogen en wijst: „Ik heb inmiddels wel mijn oogleden laten corrigeren. Ik ben heel blij. Ja, dat mag je opschrijven hoor, ik zit er niet mee. Maar hier blijft het bij. Botox, nee, zo ben ik niet.”

Lacht: „Ik ben nu 50 en dat vind ik heel fijn. Toen ik 40 was, voelde ik me slechter dan nu. Een goede vriendin ging dood, ik had twee kleine kindjes, te veel werk, ik ben echt ingestort. Nu voel ik me herboren, hoef niets meer ’op te houden’. Een triomf is het.”

Ze spraakwatervalt verder: „Ik krijg bij RTL een nieuwe show, Sing It. Een soort All you need is Love. Mensen zingen voor hun dierbaren. Wij helpen ze daarbij. Ik hóór ook op tv. Het is belangrijk dat er vrouwen van mijn leeftijd te zien zijn. Het is een beetje onze taak. Gelukkig hebben we ook Linda de Mol, Irene Moors, Wendy van Dijk. Hanneke Groenteman is een meisje van 70, Mies Bouwman een meisje van 80. Er is hoop, haha.”

Als je ouder wordt, word je ook wijzer?

„Ja, absoluut. En ik heb het zó getroffen met mijn man. Rob vangt alles thuis op, zegt tegen mij: ’ga ervoor!’. Ik hoop hem dit jaar meer te ontlasten. Ik wil ook de kinderen thuis zien komen uit school, anders mis ik te veel.”

Eén van je dochters deed vorige maand mee aan Kinderen dansen op het IJs.

Ze straalt: „Ja, mijn jongste, Nona. Die reageerde meteen heel enthousiast toen ik werd gebeld of Lola of zij mee wilde doen. Nona is dyslectisch en dat geeft onrust. Een kind denkt dat het niet voldoet. En dat is zó zielig. Ze heeft genoten van het ijsdansen, het is heel goed voor haar zelfvertrouwen geweest.”

Angela gaat even naar de wc. Zegt daarna: „Ik heb niet eens in de spiegel gekeken vandaag. Ben zo bezig met repeteren. Mijn programma heb ik Label genoemd. Waar het over gaat? We willen elkaar allemaal in een hokje stoppen. Ik hoor nu: ’dat is die sympathieke mevrouw van tv’. Dertig jaar geleden was ik de bitch van de Dolly Dots. Maar ik ben nog steeds dezelfde persoon.”

„Het etiket Dolly Dot was eigenlijk ongeschikt voor mij. Ik had de stem niet en we waren er allemaal de persoonlijkheden niet naar, wij spéélden het. Wat wel echt was, is dat het een hele hechte club was en is. Wij zijn nog steeds naar de klote omdat er één dood is. De Dolly Dots is nog steeds een ’dingetje’, bleek wel. We hadden het gevoel dat het hele land meehuilde toen Ria overleed. Dat was heel troostend. Haar overlijden was echt een dieptepunt in mijn leven. En daarna ging mijn zwager... Mijn zusje droogde mijn tranen, vlak na Ria’s dood. Sta je een paar maanden later haar man te begraven.”

Ze is even stil: „Een vriendin is op mijn eerste try-out, 13 januari, precies elf jaar dood. Ik heb in Label een nummer met haar in mijn achterhoofd. En één over Bert Klunder, mijn vroegere regisseur, ook overleden. Ik zing verder een liedje over Ria, zonder het zo te benoemen. Het heet Niets blijft. Het is een prachtige tekst, van een leerling van de theaterschool in Tilburg.”

„Het is zo leuk zo’n show te doen. Je rijdt door het land, gaan we daarna soundchecken, uitgebreid eten en dan begint het. Zitten er allemaal mensen in de zaal die voor mij zijn gekomen. Dat is waarom ik zó van dit vak houd. Dit is echt mijn hobby, ik sta het liefst in kleine zalen. Label speelt tot half april. De interactie met het publiek is fantastisch. En de show is niet alleen maar ’zwaar’.”

„Ook Ranking the Stars, waar ik nu aan meedoe, gaat eigenlijk over ’labels’. Johnny de Mol zit naast mij, een echt ontzettend leuke jongen. Iedereen denkt ’die met een zilveren lepel in de mond’. Maar hij heeft alles zelf gedaan, niet dankzij zijn vader. Het zijn vooroordelen.”

Geeft toe: „Ik doe er zelf ook aan mee hoor.” Wijst: „Kijk, achter ons zit een vrouw te eten. Ze heeft een hoornen bril, haar in een knot, twee kleine kinderen. Pinnig, denk je dan. Zo ziet ze eruit. Maar misschien heeft ze haar lenzen niet in of had ze geen zin vrouwelijker kleding aan te trekken.”

„Ik ben tegenwoordig ook jurylid, om je dood te lachen. Daar geven ze mij het label ’moeder’. En ze noemen me aardig. Maar zo ben ik echt niet altijd. Ik ben wel klaar met afzeik-tv. Het is makkelijk om naar te zijn. Ik denk ook wel eens ’wat een verschrikkelijke jurk’, maar ik zeg dan eerst iets over het optreden en daarna: ’volgende keer iets anders aantrekken hè’. Die mensen verdienen respect. Als de rest van de jury om een kandidaat lacht dan denk ik ’ik doe niet mee’. Dat is wel lastig, zeker als Gordon naast je zit.”

Angela vervolgt: „Gordon heeft écht verstand van het vak, wat je ook van hem vindt. En Stacey Rookhuizen kreeg bakken kritiek. Terwijl ze ook echt weet wat ze doet. Ach, iedereen heeft een mening, maar daar moet je je niet aan gaan aanpassen. Dat heb ik ook tegen haar gezegd.”

Legt uit: „Je bent een optelsom van dingen, hoe mensen je zien is iets anders. Als je ouder bent snap je waar het over gaat, net als ik nu. Je kunt mij in een hokje stoppen, maar ik blijf er niet langer in dan ik wil. Ik doe uiteindelijk toch waar ik zin in heb. Als ik geen 50 was geweest, had ik dat niet gekund. Dat is het voordeel van deze leeftijd.”

 Mail

 Print