Weer meidengroep naar Songfestival?

Foto: de telegraaf

Er is de afgelopen weken veel gediscussieerd over de kwaliteiten van Pierre Kartners liedje Ik Ben Verliefd Sha-la-lie. Maar de jury hoeft morgenavond daar niet meer over te oordelen. Het gaat er alleen nog om wie van de vijf deelnemers het beste figuur slaat in Europa.

Zoals gezegd, Nederland lijkt gevallen voor vrouwen. En dat is niet voor het eerst. De allereerste meidengroep die ooit voor Nederland meedeed, was Frizzle Sizzle. Vierentwintig jaar geleden, ook al in Noorwegen. Zangeres Laura Vlasblom: 'Zowel mannen als vrouwen vinden het leuk om naar een meidengroep te kijken. Ik heb begrepen dat er ook een paar danseressen in de groep zitten. Dat kan visueel dus heel leuk worden.'

Nederland heeft sowieso een grote voorkeur om vrouwelijke artiesten naar het Songfestival te sturen. Meestal is dat een soliste. Maar een enkele keer was het een groep. Met het zeskoppige Loekz kan Nederland hopelijk wraak nemen op de slechte resultaten van de damesgroepen die we in al die jaren stuurden: Treble en Mrs. Einstein vielen vies tegen. In Dublin kon het orkest het hoge tempo van de Nederlandse inzending Mrs. Einstein nauwelijks bijhouden, waardoor niemand iets van het lied begreep. Slechts vijf punten scoorde Nederland. Door het belabberde resultaat mocht Nederland in 1998 bijna niet meedoen. In Athene ging het mogelijk nog slechter met Treble. Een sympathieke inzending, maar niemand in Europa kon er chocola van maken. Een vierde plaats van onderen was ons deel.

Maywood deed het in 1990 niet veel beter. Nederland stuurde een mooi liedje, maar de mierzoete kleuren van de jurken deden pijn aan de ogen van alle tv-kijkers. En weer ging Nederland kopje onder.

Laura, één van de vier leden van Frizzle Sizzle, denkt dat het helemaal zo gek niet is om het toch maar weer eens met een meidengroep te proberen. 'Het liedje is niet helemaal mijn smaak, maar met een meidengroepje kun je gewoon veel meer dan met alleen een zanger of zangeres.'

De vier meiden vielen in 1986 in Noorwegen vooral op door op blote voeten op te treden. De Engelse Sandie Shaw deed dat ook al in 1967 en won toen, maar het Nederlandse kwartet eindigde met Alles Heeft Ritme op een dertiende plek op een totaal van twintig landen.

Circusje

Het is volgens Laura bovendien goed voor de onderlinge sfeer om met een club mensen op het podium te staan. 'Maar wie er ook gaat. Je moet gewoon onwijs veel lol maken en je realiseren dat het Songfestival een heel komisch circusje is.'

Of de blote voeten nog voldoende leuk zijn als gimmick? 'Whaha. Nee. Een gimmick moet ontstaan. Daar moet je niet te veel over nadenken. Iedereen is op zoek naar een gimmick, maar je moet vooral kijken naar de combinatie van een goed liedje en visueel is heel belangrijk. Het moet er heel goed uit zien.'

 Mail

 Print