Jeugd Raymond Kurvers gered

Foto: © Frank de Ruiter

Foto: ANP

De Pipo-vertolker, opgegroeid onder de rook van Sittard, herinnert zich: "Ik heb de stoute schoenen aangetrokken en in het programmaboekje het kantoor van Jos Brink opgezocht. Ik stuurde een brief en kreeg een week later een brief terug! Ik kreeg bijna een hartverzakking."

Jos nam de jonge Raymond heel serieus. "Hij bedankte me voor de complimenten en schreef me dat als ik het vak in wilde, ik naar de Kleinkunstacademie moest. Die tip was voor mij zo ongelooflijk belangrijk. Ik zat toen in een moeilijke periode, worstelde met van alles en nog wat. En dan neemt de populairste man van Nederland de tijd om mij een briefje te sturen! Dat heeft mijn leven bepaald." Vervolgt: "Ik kon in het musicalgezelschap van Jos’ partner Frank Sanders spelen. Daarna ben ik naar de Kleinkunstacademie gegaan, en kon ik stage lopen in een toneelstuk met Jos."

Mooie ervaring

Raymond had vorig jaar nog contact met de op 17 augustus 2007 overleden Jos. "Ik had een reading van Char cadeau gekregen. Dat was een mooie ervaring. Maar het ging vooral om mijn oma, hoor. Ik weet zeker dat er meer is tussen hemel en aarde…"

Vervolgt: "Ik heb een katholieke achtergrond. En nog steeds vind ik die traditie mooi. Ik heb van de week nog een beeld gekocht van de rooms-katholieke volksheilige Gerardus. Daar kan ik echt van genieten… Ik ben als kind ook goed opgevangen door de dorpskapelaan. Fantastische man. Dat mag ook wel eens gezegd, met al die verhalen die je tegenwoordig hoort. Er zijn echt wel mensen binnen die kerk die het goed bedoelen."

Waarom zat je in een pleeggezin?

"Mijn ouders zijn gescheiden toen ik een jaar of tien was. Mijn moeder heeft veel met haar gezondheid geworsteld. Mijn vader was een sterrenkok, wat heel bijzonder was in die tijd. Helaas had hij een groot probleem met de fles. Eigenlijk heeft hij nooit voor ons gezorgd. Hij was een kunstenaar. In die zin lijk ik op hem; hij leefde net als ik voor het vak. Die man kon dat gedoe met zijn gezin er helemaal niet bij hebben. Een zeer complexe toestand… Maar ik praat altijd wel met trots over mijn vader, en dan vooral over zijn kookkunsten." Raymond ziet inmiddels vooral de voordelen van zijn moeilijke achtergrond. "Ik doe nu echt wat ik leuk vind, want ik heb destijds gedacht ’Jongens, bekijk het maar. Ik kies voor mezelf. Je hebt niets meer te verliezen als je hele jeugd in duigen ligt. Dat maakte mij heel sterk."

Raymond, die vele kinderharten stal door de vertolking van titelrol in Pipo, de musical, gooit het nu in Legally Blonde over een andere boeg. „Het is sinds kort dat ik niet meer ’halloe” door de telefoon zeg, haha. Ik moest zelfs logopedielessen volgen, om weer met een normaal stemgeluid te praten. Ook merkte ik dat ik als ik praatte vaak die bekende grimas van Pipo trok… Die zat er zo in!”

Raymond speelt in Legally Blonde de rol van professor Callahan. ,,Ik ben van Pipo veranderd in een hufter, een rat. Hij vergrijpt zich gewoon bijna aan Elle Woods, die overigens wordt gespeeld door Kim-Lian van der Meij. Dat wordt de uitdaging; om van de heilige Pipo naar die hufter te gaan.”

Speel je vanwege je jeugd graag in familievoorstellingen?

"Pipo kwam toevallig op mijn pad. Maar familievoorstellingen passen inderdaad wel bij mij, omdat ik het belangrijk vind om de jeugd iets mee te geven. Zeker nu, in deze harde, snelle tijden. En zo oppervlakkig; alles draait om geld. Zoals ik destijds geraakt ben door Jos, zou ik het ook fijn vinden als kinderen iets voelen van die theaterliefde. Het klinkt misschien braaf, maar ik meen het echt. En dat is ook de insteek van Legally Blonde; dat het lieve het wint van het geraffineerde en het uitgekookte."

Tweet

 Mail

 Print