’Ik ben milder geworden’

Foto: BOOGAARD, WILBERTO VAN DEN

BN’er in Amsterdam, word je dat niet zat?

„Nee hoor, ik heb er geen enkele moeite mee als mensen me aanspreken, meestal neem ik de tijd ervoor. Ook verder heb ik er weinig last van, maar dat komt omdat ik eigenlijk heel saai ben. Ik heb een vrouw en vier kinderen, ben geen vreemdganger, het is allemaal niet zo spannend. Het enige wat me af en toe dwars zit is dat ik een blaaskaakimago heb.”

Goh, hoe zou dat toch komen? Je hebt een tomeloze ambitie, praat een beetje bekakt en neemt geen blad voor de mond, was betrokken bij een vechtpartij op het boekenbal en tijdens je eigen boekpresentatie sprong je roekeloos in een ijskoude gracht...

„Als je het opsomt, begrijp ik wel waar het vandaan komt, maar eigenlijk ben ik zo niet. Het vervelende is alleen dat je op een gegeven moment dat bent wat de mensen van je vinden en dat ook niemand meer verder kijkt. Ik zie mezelf als een aardige vent, ik ben een pleaser. Geen arrogante egotrippende blaaskaak, maar natuurlijk wel iemand die graag boven het maaiveld uit wil komen. En een allemansvriend ben ik ook niet, ik heb vroeger in mijn columns iedereen proberen uit te moorden. De rol van raddraaier ligt mij wel. Het is dubbel, maar kijk naar Paul de Leeuw: hij komt bij haast elke verkiezing als meest geliefde én meest gehate presentator van Nederland uit de bus. Ik hoor niet thuis in het rijtje Yvon Jaspers, Robert ten Brink en Carlo Boszhard, die doen geen vlieg kwaad. Ik kan soms doorslaan, omdat ik naast die aardige kerel af en toe ook een driftig mannetje ben. Ik heb een natuurlijke neiging tot uitbreken.”

Ondanks die redelijke zelfkennis schrok jij eind vorig jaar wel van jezelf in het programma 5 Jaar Later. Daarin blikte Jeroen Pauw met je terug op een interview uit 2004.

„Dat was een confronterende uitzending. In 2004 was Theo van Gogh net vermoord en ik liep met oogkleppen op door het medialandschap, toen wist ik het allemaal wel. Dacht ik. Ik was heel stellig, terwijl ik nu, 39 jaar oud, er juist niet tegen kan als dingen vaststaan. Ik ben koppig, maar leer ook een beetje. Ik ben de wereld anders gaan bekijken, maar kennelijk geldt dan toch ’gezegd is gezegd’. Ik word er nog steeds op afgerekend dat ik bij het stoppen bij RTL Boulevard heb gezegd dat ik graag eens mijn kinderen naar bed wil brengen. Terwijl ik vind dat je voortdurend kan veranderen, ik geloof in de maakbaarheid van mijn bestaan. Daarom doe ik ook zoveel: presenteren, schrijven, werken aan een toneelstuk, acteren, een cd...”

Klinkt als iemand die bang is om dood te gaan zonder alles uit het leven te hebben gehaald...

„Nee, het is niet de vrees voor de dood, maar de angst om dingen te missen. Ik zie overal mogelijkheden. Na het mislukken van Talpa heb ik overwogen om naar het buitenland te gaan. Ik had het even helemaal gehad met die tv-wereld, wilde iets totaal anders, maar ik wist niet wat. Uiteindelijk is dat het ook niet geworden, in elk geval voorlopig niet. Angela Jolie en Brad Pitt reizen met hun entourage de hele wereld rond. Dan zitten ze weer zes maanden in Venetië, dan weer gaan ze naar Californië – het lijkt me geweldig als je zo kunt leven. Voor de goede orde: ik ben ontzettend tevreden met mijn huidige bestaan, ik ben gezond, heb een leuk gezin, ik verdien genoeg.”

Je zit nu een jaar bij SBS, ben je daarover ook tevreden?

„Hole in the wall was een succes, maar had succesvoller kunnen zijn als de makers er meer tijd in hadden gestoken. We zijn één dag voor het begin van de opnames voor het eerst bij elkaar gekomen. Gerard Joling en ik wisten amper wat de voor- en achterkant van dat rare pakje was. Er zaten ook ellenlange herhalingen in, die show had veel sneller gemonteerd kunnen worden. Het was op zijn Japans gemaakt, niet op zijn Nederlands. Als daar iets meer aandacht aan was besteed had er nog wel een tweede serie ingezeten, denk ik. De Nieuwe Uri Geller haalde rond één miljoen kijkers en dat was goed, maar geen echte kijkcijferhit. En CQC is mislukt, helaas.”

Jouw nieuwsrubriek NSE bij Talpa had een soortgelijke opzet en ook dat werd het niet. Ga je niet aan jezelf twijfelen?

„Tja, ik had van tevoren ook nooit mogen roepen dat NSE het Journaal zou verpletteren. Ik denk dat John de Mol mij dat tot op de dag van vandaag kwalijk neemt. Het mislukken van CQC heeft wel iets pijnlijks, ik vind namelijk dat die functie van ironische presentator wél bij mij past. Wij zouden BNN, die al een paar keer hebben geprobeerd om een satirisch nieuwsprogramma te maken, wel even laten zien hoe je dat doet. Niet dus. Uiteindelijk zijn het allemaal afgeleiden van The Daily Show, maar dan heb je het over een programma met briljante tekstschrijvers die miljoenen per jaar verdienen.”

Sinds kort val je in bij Shownieuws. Voormalig Boulevard-collega Albert Verlinde stond meteen klaar om je af te branden. Wat is dat toch met jullie?

„Kennelijk vindt Albert het nodig om direct zijn mening te geven als ik iets anders ga doen. En de neiging is groot om keihard terug te slaan, maar ik doe het niet. Ik ben milder geworden. Al wil ik wel kwijt dat Boulevard heel erg een onemanshow is geworden. Albert orakelt aan de lopende band, laat andere mensen niet eens hun zin afmaken. Hij denkt dat hij de spreekbuis, zeg maar de pasja is van de Nederlandse entertainmentwereld.”

In de Grote Zaterdagavondshow met Gerard en Beau ga je, vanaf 21 augustus, samen met Joling dromen van het publiek vervullen. Jullie gaan Paul de Leeuwtje spelen?

„Bij SBS vonden ze het echt jammer dat zijn show stopte en vervolgens kwam dit idee. Paul de Leeuw is nog steeds de producent en hij is zeer betrokken, hij zit er bovenop. Ik denk dat ik samen met Gerard wel een soort van vervanger kan zijn. Ik kan niet zingen en ben geen grappenmaker, Gerard wel. Hij is ontzettend aardig, begint altijd met een lach en krijgt met een opmerking direct een hele zaal plat. Ik denk dat dit programma ook goed voor hem is. Hij kan nu, na al die talentenshows, laten zien wat hij nog meer in huis heeft. Maar we gaan niet helemaal ’Paul de Leeuwtje spelen’, het wordt wel een ietwat ander programma.”

En op 1 september begint De Wereld van Beau. Daar doe je nogal geheimzinnig over.

„Ik wil er wel iets over vertellen. Ik heb jaren geleden een programma gemaakt waarin ik een ster wilde worden in Hollywood. Dat is niet gelukt en daar ging het ook niet om, want ik wilde vooral laten zien hoe die branche in elkaar zit. Wat kom je allemaal tegen? In De Wereld van Beau duik ik nu in de meest uiteenlopende onderwerpen door er zelf aan mee te doen. Ik noem het ’participerend presenteren’. Zo wilde ik bijvoorbeeld Schlagerzanger in Duitsland worden, maar helaas had een half jaar geleden een Vlaamse tv-maker al precies hetzelfde idee en kwam dat onderwerp te vervallen. Ik ga wel, in een van de afleveringen, op onderzoek in de wereld van reënactment. Hobbyisten, veelal geschiedenisleraren, verkleden zich als Romeinen, ridders of soldaten uit de tijd van Napoleon en spelen complete veldslagen na. Fascinerend om te zien met hoeveel liefde voor detail ze dat doen. ’Nee, toen hadden ze nog geen gelakte knopen’ of ’die naad van die mouw is met de machine gestikt, dat kan niet, het is veel te netjes’.”

„Of de Mount Everest beklimmen, wat komt daar allemaal bij kijken? Ook weer een programma waarvoor ik overal mogelijkheden zie. Hier in het IJ ligt een oude duikboot. Ik wil best een maand met zo’n boot mee, de Nederlandse marine heeft er verschillende. Hoe zou dat zijn? Heb jij een stuk papier voor me, ik wil het even opschrijven.”

 Mail

 Print