Nederlanders gaan los op Sziget

Foto: Michel Schnater

Officieel was woensdag pas de eerste dag van het festival, voor de tienduizenden campinggasten waren er echter al vele dagen doorhalen aan vooraf gegaan. De bossen op en rond het festival ogen als een eindeloos doolhof van tenten en afval, op elk moment van de dag tref je bovendien slapende mensen aan. Op de wandelpaden, bij eetkraampjes, naast luid knallende partytenten -overal zie je volledig uitgeputte festivalgangers liggen, soms nog met een blik bier in de hand.

“We waren al helemaal kapot voordat het echt begon”, lacht een groep vrienden uit Noordwijkerhout, terwijl ze bij hun tenten uitblazen. Ze zijn hier al sinds zondag, doken meteen in de bars die al open waren en halen sindsdien elke nacht door. “Overdag doen we niets, 's nachts leven we”, zegt iemand, terwijl hij een half litertje bier aanbiedt.

Hij wijst op een Canadees, die nog volledig gekleed half in zijn tent ligt. “Hij is de hele dag buiten westen. 's Nachts zie je hem alleen maar lachen, dan gaat hij helemaal los, om pas rond 10 uur 's morgens weer in te storten haha! En dat is het mooie aan dit festival, de hele wereld komt hier samen en viert feest met elkaar. Ik denk dat ik pas heimwee krijg als ik weer thuis ben.”

De stad die Sziget heet draait op volle toeren. Van de camping loop je ineens in een soort hippiecommune, met workshops dansen en muziek maken, meditatiecirkels en een groot podium van de Budapest Jazz Club. Er worden kranten uitgedeeld, vuilniswagens en beveiliging rijden voorbij, festivalgangers zoeken nieuwe energie bij een fruitwinkel, Vega Bar of apotheek. Het lijkt een dorpje op zich, en dit is slechts een klein hoekje op het eiland.

Op het hoofdpodium staat 's avonds de eerste echt grote naam van de dag: The Hives. De Zweedse punkrockers presenteren zich arrogant als altijd (“Iedereen op Sziget moet van ons houden!”), maar leveren wel een ijzersterke, energieke show. De festivalweide is dan klaar voor Madness, dé ska-popgroep van de jaren '80, maar ook op Sziget 2010 nog op haar best. Tot achterin het veld een deinende massa op Baggy Trousers.

En er is meer. Een vunzige electrorock-show van zangeres Peaches, de spierballen van Amerikaanse punkrockers Bad Religion, gevoelige Cubaanse klanken van de Buena Vista Social Club, om even later door te halen in de Party Arena met trance-dj Sander van Doorn. “Dit was fantastisch!”, reageert hij na afloop.

“Ik wist aanvankelijk niet wat me te wachten stond”, vertelt de Eindhovenaar, die vorige week nog terugkwam van een Amerikaanse tour. “Totdat vrienden tegen me zeiden; 'sta je op Sziget?! Dat is waanzinnig!' Dan ga je ineens met een heel ander gevoel naar zo'n festival. Toch was ik nog steeds verbaasd over wat ik hier aantrof, de Party Arena waar ik draaide was ook supergroot en helemaal afgeladen. Dan wordt je geconfronteerd met zoveel energie, dat is onbeschrijfelijk.”

Voor Van Doorn is Sziget alweer voorbij. Hij reist nu door naar shows in Macedonië, Polen en weer Amerika, maar zal deze avond niet gauw vergeten. “Ik draaide vorig jaar ook al een keer in Boedapest, op Sensation. Dat was al te gek, maar dit was pas echt geweldig, een avond die ik niet gauw zal vergeten.”

Tweet

 Mail

 Print