Nieuw! Elke maand
15 Premium artikelen gratis.
Registreer nu of log in en lees voortaan elke maand 15 Premium artikelen gratis.

SNELNIEUWS

Maandag 27 maart
Dit is het laatste Premium artikel dat u gratis kunt lezen. Tijd voor een abonnement!
premium

Rita Reys verkoopt huis

13 DEC 2009 Patricia Cortie

Rita Reys wordt 85 jaar. Dat viert het jazzfenomeen met een verjaardagsconcert. „Het vak houdt me jong. Mensen staan nog steeds voor me op. Ik zou stoppen als dat niet meer zo was.” Rita is lekker nuchter: „85 is een mijlpaal. Misschien word ik 95. Ik kan ook morgen dood zijn.”

Teksten instuderen, haar zang repeteren, en daarna twee grote concerten. Dat is wat Rita Reys momenteel bezighoudt. De nog steeds jeugdig ogende jazzcoryfee lacht: „Meestal spríng ik het podium op. Het is ook je aard, je hoeft op mijn leeftijd geen ingeslapen tut te zijn. Ik sta, bij wijze van spreken, zingend op.”

Rita, op papier hoogbejaard, ziet er werkelijk goed uit. Energiek, een frisse blik, een weinig getekend gezicht. „Geen faceliftjes hoor. Dat denken mensen wel, maar het is allemaal echt.” Ze voelt zich ook prima. „De dokter zei laatst nog, toen ik bij hem was voor een Mexicaanse griepprik: ’je gezondheid is zo goed’. En ik hoop dat dat voorlopig zo zal blijven. Ik ben een geluksvogel, ik ben gezond.” Ze klopt het af op haar houten koffietafel. „Het kan zo toeslaan…”

Ze spreekt openhartig: „Ik denk er héél véél over na. Hoelang heb ik nog? Als ik maar niet ziek word. En als ik dan moet gaan, dan maar meteen. Als je zo oud bent, loopt je leven toch op het eind. Dan zeggen mensen: ’je kan nog wel vijf jaar leven, of tien jaar’. Maar als je bijvoorbeeld niet meer kan lopen of niets meer ziet, dan hoeft het voor mij niet meer.”

Oneerlijk

De zangeres werd dertien jaar geleden weduwe, toen haar man, pianist en presentator Pim Jacobs overleed. Knikt: „Het is soms oneerlijk verdeeld. Mensen die op jonge leeftijd al overlijden. Pim was 61 toen hij stierf. Hij had nooit wat, maar ging ook nooit naar de dokter. Ik laat me ieder jaar onderzoeken. Als je ouderdomssuiker hebt of iets met je cholesterol dan kun je er iets aan doen. Wat dat betreft leven we in een prima land, we zijn goed verzorgd. Er zijn veel oude mensen.”

Ze gaat terug naar haar echtgenoot: „Ik vond Pim er al een tijdje niet goed uitzien, de kleur van zijn huid was anders en hij lachte niet meer veel. Toen ging hij eindelijk naar de dokter, kwam thuis en het was te laat. Uitgezaaid al. Na acht maanden was hij dood.”

„Ik hoop dat er hierna iets is. Zei tegen Pim toen hij stierf: ’je gaat, dat weet je hè? Kun je me een teken geven?’ Hij pakte mijn hand en zei: ’nee kleine, ik weet niet me te wachten staat’. Het was voor hem een onzeker avontuur.”

Ze vraagt zich hardop af: „Misschien ga je nergens naar toe. Dat zeggen sommige mensen ook: dood is dood en dat was het. Maar je ziel gaat toch ergens heen? We moeten het maar overlaten. Ik geloof in God, dat alles gebeurt met een reden. Maar ik kan het niet verkláren.”

Rita wijst naar een muur. „Daar hing jarenlang een schilderij van Pim. Als ik thuiskwam van het werk, stond ik er uren tegen te praten. Tot vier uur ’s nachts. Het hangt nu ergens anders. Hij volgde me overal door de kamer, zo voelde het. Daar ga je dan toch naar leven. Pim woog altijd al zijn woorden af. En zei ook wel tegen mij dat ik soms moest nadenken voordat ik iets zei. Maar ik ben impulsief en draag mijn hart op de tong. Elk vogeltje zingt zoals het gebekt is.”

Rita zit aardig op haar praatstoel. „Dat kan niet de hele tijd. Ik moet mijn stem een beetje sparen. Voor mijn verjaardagsconcert 21 december in het Pim Jacobs-theater Maarssen. En ik ben ook druk met teksten instuderen voor een concert met Trijntje Oosterhuis, donderdag in het Concertgebouw. Ja, ik ben geen twintig meer. Met twee zware concerten ga je het voelen. Vroeger kon ik twee nachten doorhalen en dan klonk ik nog als een nachtegaal.”

U treedt al 65 jaar op…

„Krankzinnig lang. Ik heb alles gehad aan prijzen, Edisons, noem het maar op. Ik heb alles gedaan, in Amerika gewerkt. Ik kan ook niet zeggen ’dat of dat was voor mij het mooiste moment’. Alles wat je meemaakt en waar je van geniet is een belevenis.”

„Het is nog steeds leuk omdat ik het streng doseer nu. Als ik iedere dag zou optreden zou het binnen een mum van tijd afgelopen zijn. Nu zitten de zalen vol, de mensen klappen, ze willen een toegift. Bij een beleefdheidsapplausje moet je stoppen. Nee, dan is het eigenlijk al te laat. Ik vind het zó enig om op het podium te staan. Mijn genre, jazz, is heel apart. Ik ben één van de weinigen die zo succesvol is. Ik kan mezelf op de borst slaan, maar dat vind ik onzin. Ik hou niet van opscheppen.”

Het jazzfenomeen zit vol nieuwe plannen. Ze heeft bijvoorbeeld haar thuis te koop gezet.

„Sinds een maand ongeveer. Waarom? Het kwam een beetje op. Ik ben toch oud, en het is veel werk om schoon te houden. Ik ga het zomaar niet wegdoen, ik woon hier al 21 jaar. Het is een unieke plek. Ik zal het ook heel erg missen. Ik weet nog niet waar ik dan ga wonen. Een mooi appartement misschien, ergens buiten. Voor het bejaardenhuis ben ik nog te goed.”

Rita’s dochter Leila heeft nog enige tijd in huis gewoond, met haar zoon en later haar echtgenoot. Zij vertrokken een paar jaar geleden.

„Ik kan goddank goed alleen zijn. En ik bén ook graag alleen. Twee dagen mensen om me heen wordt me te veel. Mijn dochter kan bijvoorbeeld niet alleen zijn, ze wil iemand om zich heen hebben. Haar zoon pubert nu. Ik bel hem wel eens: ’ik wil je zien’. Dan zegt hij: ’ik kom volgende week’. De week erna bel ik hem en dan zeg ik: ’ik had pannenkoeken gebakken’, wat ik niet had gedaan, ’maar je was er niet’. Ach, ik begrijp het ook wel. Hij heeft het druk met school en dingen.”

Wat zou u graag nog willen doen in uw leven?

„Ik ben niet zo avontuurlijk. Ik heb veel gereisd, veel gezien, ik zou het niet weten.” Lacht: „Ik zou de eerste liefde van mijn kleinzoon wel willen ontmoeten. Dat hoop ik nog mee te maken, dat hij verliefd wordt, maar voorlopig wil hij er niks van weten. En qua muziek… Ik vind alles wat ik doe enig, ik werk en heb gewerkt met de beste muzikanten, ook in de VS, wat moet je dan verder nog?”

Besluit: „Ik hoop in ieder geval dat ik nog lang leven mag, gezond mag blijven en een beetje werken. En dat als ik mijn huis verkoop, dat ik een leuk plekkie ervoor terug krijg. En anders blijf ik hier. Ik heb het prima naar mijn zin.”



Verder lezen?
Elke maand 15 premium artikelen gratis
Ik heb al een account / ik ben abonnee
Verder lezen?
U heeft deze maand 15 Premium artikelen gratis gelezen.
Tijd voor een abonnement!
7.2 °C
ONO2
Beurs AEX
AEX 511.53
+ / - -0.21%
Quinty schrikt van kattenstront
Quinty Trustfull gaat in ‘Bestemming…’ met de dierenbescherming op pad. En dan komt ze in...