De crisis, de hang naar rust en ruimte in een steeds snellere maatschappij en vooral niet worden lastig gevallen door luidsprekers die de zoveelste bingo aankondigen. Zo luiden de verklaringen voor de groeiende populariteit van kamperen bij de boer. De bezoekers praten graag over kleinschalig recreëren in het groen. „Daar ben je tenminste geen nummer.’’ En:„Die massaliteit van grote campings is net een kermis. Niets voor ons.
”Meer dan 350 stands, een wereld aan hapjes uit alle uithoeken van Europa, een hoempapaband die de Duitse topper ’Rosamunde’ en andere schlagers speelt en vooral veel vakantiegangers die inspiratie opdoen.
Anders dan de Vakantiebeurs in de Utrechtse Jaarbeurs staan in de Expo Haarlemmermeer geen reisorganisaties met hun folders, maar zijn de exposanten het eindstation: daar waar je je tent of caravan neerzet voor een paar weken ontspanning. Rechtstreeks een gesprekje aanknopen met de kampeerboer of -boerin, dat is deze zaterdag het credo. En wie weet is het wel liefde op het eerste gezicht...
„Door met de campinghouders zelf te spreken weet je precies hoe het er is en wat je in de omgeving kunt doen”, vertelt Dennis Muste die er met vrouw Sabine en kroost (Britt van 4 en Noa van anderhalf) rond stiefelt. Niet dat hij nou meteen heeft geboekt voor de komende zomervakantie, maar hij en zijn gezin hebben wel ideeën opgedaan.
„Toen we nog geen kinderen hadden, gingen we wel eens naar die grote campings. Maar nu zijn we gebonden aan het hoogseizoen en hebben we geen zin meer in die massaliteit. Je raakt je kind zo kwijt.” Nee, hij zoekt rust. Relatieve rust welteverstaan. „We zijn niet op zoek naar vijf plaatsen achter de stal, maar een camping met veertig plekken bijvoorbeeld. En, als het even kan, dieren eromheen. Hartstikke leuk voor die kleintjes natuurlijk.”
Daar is ook de familie Brugman uit Oudewetering naar op zoek. „Paarden. En een zwembad”, fluisteren de kinderen hun vader in. „En rust”, voegt meneer er zelf aan toe. Met name dat. „Een camping van honderd plekken is ons al te veel.” En van al dat campingvermaak als bingo’s gruwen ze al helemaal. Voor Ans Schoenmaker speelt er nog een andere factor: geld. „De prijs van boerencampings is aantrekkelijk. Die grote jongens zijn gewoon heel duur. En campings langs de Costa Brava zijn nog massaal ook. Voor de toiletten staat altijd een rij...” Ook voor haar geldt: op boerencampings mag alles, maar moet er niets. „Je hebt niet het gevoel dat je er verplicht op uit moet voor excursies.”
Met camping De Victorie in het Zuid-Hollandse Meerkerk begon het allemaal in
1972. Die eerste kampeerboer van ons land, Wim van den Berg, is SVR-voorman.
Hij begrijpt wel waarom er steeds meer boerencampings verrijzen. „Het is de
persoonlijke benadering. Een kopje koffie of, in Frankrijk, een glas wijn
bij aankomst, en letterlijk uitgezwaaid worden bij vertrek. Je bent geen
nummer. Ik zeg altijd maar: wie als vriend naar binnen gaat, komt nooit te
vroeg maar altijd te laat.” „Juist in het drukke en volle Nederland is er de
behoefte aan rust, stilte en eenvoud. Iedereen wil weg uit het stukje beton
langs de weg. En in crisistijd letten mensen op de centen. Twaalf euro in
plaats van dertig scheelt veel. En als het sanitair maar goed is, is het
goed.”

© 1996-2012 Telegraaf Media Nederland | Landelijke Media B.V., Amsterdam.
Alle rechten voorbehouden.
e-mail: redactie-i@telegraaf.nl
Privacy | Disclaimer