Kinderen die niet op vakantie mogen…

Foto: Getty Images/Altrendo RR

Ruziënde vaders en moeders weigeren mee te werken aan een paspoort of identiteitskaart voor hun kinderen. Op die manier willen de gescheiden ouders elkaar treffen. “Maar het werkelijke drama is dat zij hun kinderen daarop afrekenen,” constateert de Kinderombudsman. “Ook de wederzijdse grootouders, die natuurlijk dol zijn op hun kleinkinderen, worden hiervan de dupe. Ik krijg huilende kinderen aan de telefoon, die mij vertellen: Ik mag mijn vader niet zien en nu wil hij niet meewerken zodat ik niet op vakantie kan met mijn opa en oma”, vertelt Aalders, die dolgraag zou zien dat de politiek hier nou eens wat aan doet, liefst alvorens zelf op vakantie te gaan. De Kinderombudsman heeft over deze kwestie al verscheidene brieven geschreven aan gezinsminister Rouvoet. “Want het is een godgeklaagd schandaal dat jonge kinderen, die niets hebben misdaan, in 2008 niet op vakantie kunnen door geruzie van hun ouders. De scheiding van hun ouders is voor kinderen al traumatisch genoeg! Elk kind heeft recht op vakantie. Vergis je niet: in Nederland, dat internationaal de mond vol heeft over mensenrechten, gebeuren onmenselijke dingen met kinderen.”

De Kinderombudsman raadt kinderen aan om de kinderrechter zelf een brief te schrijven, wanneer hun ouders, of één van hen, niet willen meewerken aan bijschrijving in het paspoort of aan het aanvragen van een eigen reisdocument voor het kind. Desgewenst helpt de Kinderombudsman kinderen ook bij het opstellen van zo’n brief. Als de kinderen nog te jong zijn, dan raadt hij ouders of grootouders aan een advocaat in te schakelen en een procedure te starten tegen de onwillende ouder.

Volgens Aalders is één van de positieve effecten van de invoering van de identificatieplicht, dat kinderen vanaf 14 jaar in elk geval in Europa op vakantie kunnen. De wet stelt het dragen van een identiteitsbewijs vanaf die leeftijd namelijk verplicht en de Europese identiteitskaart is een geldig reisdocument binnen de EU.

“Maar de kinderen die mij bellen en schrijven zijn meestal tussen de acht en twaalf jaar en die hebben zo’n kaart nog niet,” aldus ombudsman Aalders.

Volgens de Paspoortwet mag bijschrijving van een kind in het paspoort alleen in het paspoort van degene die is belast met het wettelijk gezag over het kind. Als twee personen zijn belast met het gezag mag het kind worden bijgeschreven in het paspoort van beide personen. Dit mag evenwel alleen als de andere persoon, die mede is belast met het gezag, schriftelijk toestemming geeft. De aanvrager moet ook het paspoort meebrengen van de ouder die toestemming geeft en het kind zelf moet, ter identificatie, meekomen bij de aanvraag.

Bijschrijving van een kind in het paspoort van de gezaghebbende ouder(s) kan tot en met 15 jaar, maar voor sommige landen moeten kinderen al op jonge leeftijd een eigen paspoort hebben.

Voor reizen met een kind naar het buitenland is altijd een geldig reisdocument verplicht, ook voor het kind. Dit geldt voor elk land, ongeacht de leeftijd van het kind. Ouders kunnen dus kiezen uit bijschrijving in het paspoort of een eigen paspoort voor hun kind.

“Vaak begint de ellende al wanneer één van de ouders niet wil tekenen, meestal uit rancune tegen de ex-partner”, zegt de Kinderombudsman. “Wanneer het mogelijk is, bel ik de ouders op, als zij niet willen meewerken aan een reisdocument voor hun kind. Dikwijls krijg ik dan te horen: Waar bemoei jíj je mee?! Maar het komt ook voor dat ouders door de knieën gaan als ik ze vertel hoe hun kinderen lijden onder hun halsstarrige houding. Door die houding van hun ouders denken kinderen vaak dat de scheiding hùn schuld is; waarom worden zij ander gestraft?” aldus Aalders (56), die in zijn woonplaats Velp ook geregeld op z’n motor springt om weigerende ouders persoonlijk te bezoeken. “Al is het aan de andere kant van het land”, zegt hij. “Elk kind dat niet op vakantie kan en een beroep op mij doet, is mij die moeite méér dan waard!”

Een bedroefde oma deed de Kinderombudsman snikkend haar verhaal, aan de telefoon:

“Toen alles nog koek en ei was tussen onze zoon en schoondochter, gingen wij geregeld op vakantie met onze kleinzoontjes van zes en acht naar ons huis in Spanje. Wij vonden het prachtig om die kleintjes te verwennen, met ze te spelen en ze mee uit te nemen. Die vakanties waren altijd een feest. Tot twee jaar geleden onverwacht de ommekeer kwam. Sinds die tijd zijn mijn zoon en schoondochter in een juridische strijd verwikkeld over de omgang met de kinderen. In het begin mochten de jongens nog met ons mee naar Spanje, maar dat kan nu niet meer doordat onze ex-schoondochter weigert mee te werken aan verlenging van de bijschrijving van de kinderen. Het lijkt er op dat zij haar kinderen die paar weken vakantie niet gunt. Alle pogingen om haar tot rede te brengen, zijn mislukt. Moeten wij de kinderen nu zeggen dat het aan hun moeder ligt dat zij niet op vakantie kunnen? Ook wij als grootouders zijn de dupe van de onwil van de moeder.”

Kinderombudsman Aalders heeft de betreffende oma voorgesteld om een procedure te starten tegen de onwillende moeder, aangezien de kleinkinderen nog te jong zijn om door de kinderrechter te worden gehoord. Hij waarschuwt, vanuit zijn ervaring, de weigerende ouder: die loopt het risico uit de ouderlijke macht te worden ontzet, zodat de rechter kan beslissen de kinderen in het paspoort van de andere ouder te laten bijschrijven.

Volgende week in Checkpoint

Riekkie uit Renkum mailde mij dat de gezinsvakantie uitliep op een drama doordat haar dochter van 16 een evenoud vriendinnetje had meegenomen. Moeten vriendjes en vriendinnetjes van de kinderen eigenlijk mee? Daar wil ik het volgende week in CheckPoint over hebben.

Mail mij uw ervaringen naar checkpoint@telegraaf.nl

Tweet

 Mail

 Print

 Reiskrant Nieuwsbrief

GERELATEERDE ARTIKELEN

10-02:

Fietsfanaten verkiezen fietsen boven seks

10-02:

Marriott bouwt hoogste hotelgebouw in Dubai

10-02:

Winnetou leeft voort aan de Elbe

10-02:

60 procent vliegers niet verzekerd

10-02:

KLM topspeler in Latijns-Amerika