Leren vallen in Valle d'Aosta
Top 5: Romantische Valentijnsbestemmingen
Winnetou leeft voort aan de Elbe
60 procent vliegers niet verzekerd
KLM topspeler in Latijns-Amerika
Royal Wedding doet toerisme Engeland stijgen
Pyramide van Austerlitz
Pimp je varken
Mode en business op de huishoudbeurs
Romantiek in het Zaans Museum
Cortina d’Ampezzo: chique wintersportbestemming...
Wellness in Zwitserland
Graveren van Valentijnsglas
Liefde in Noordwijk
Trouwen voor één dag
Wandelplezier
Kamermeisjes in New York krijgen alarmknop
Last minutes 11 & 12 februari: tips voor...
Anarchie bij vliegveld op Malediven
Vechten voor Aviodrome
Brazilië-vlucht strandt
Alles draait om kinderen in Zwitsers...
Toeristen tegen terroristen
Vakantie rondom activiteiten
Alle Airbus A380's gecheckt op scheurtjes
Onze politie wil met z’n gastoptredens niet alleen de buitenlandse politiekorpsen helpen, maar ook Nederlandse toeristen, bijvoorbeeld als die in het buitenland aangifte moeten doen van beroving, diefstal of ander vakantieleed.
Sinds het Verdrag van Prüm, dat eind mei van kracht werd, kan de politie in een deel van Europa eenvoudiger over de grenzen heen samenwerken en dat is natuurlijk een goed ding, want criminaliteit kent geen grenzen.
Maar veel lezers houden hun hart vast. Zij voelen zich door de Nederlandse politie achtervolgd, zijn bang zelfs tijdens hun vakantie in Frankrijk, waar de (parkeer)regels alom wat losser worden gehanteerd, door Nederlandse bonnenpolitie te worden bekeurd. Bovendien vrezen veel lezers eerdaags in eigen land door corrupte agenten uit Bulgarije en Roemenië te worden aangesproken en misschien wel in de boeien geslagen, want de internationale surveillance vindt plaats met volledige bewapening.
„Het heeft inderdaad veel weg van een door de baas betaalde vakantie!”, mailt mij Ellen Turner, een van oorsprong Nederlandse, die full-time voor de politie in drukke Britse badplaats Brighton werkt. „Als wij hier, bijvoorbeeld omdat een toerist in problemen is geraakt maar de Engelse taal onvoldoende beheerst, behoefte hebben aan een vertaler, dan bellen wij de ambassade van het betreffende land in Londen. Veel ambassades, bijvoorbeeld de Franse, hebben een functionaris die in dat soort gevallen hulp kan bieden. Helaas is de Nederlandse ambassade in dit opzicht het minst behulpzaam!”, zo mailt politieagente Ellen mij.
„Wij hebben hier in Engeland niet de mankracht, zeker in de drukke zomermaanden niet, om politiemensen naar het buitenland te sturen. Heeft de Nederlandse politie agenten teveel? Wat een luxe!”
„Wij zouden hiér toch meer blauw op straat krijgen?”, mailt Anneke van Orselen mij met lichte verontwaardiging. „Hoezo agenten naar het buitenland sturen? Wie als toerist naar het buitenland gaat, moet een goede reisverzekering meenemen en bij serieuze moeilijkheden moet de ambassade dan maar helpen”, meent Anneke.
Ook Peter Homburg uit Castricum kan het politiebeleid niet volgen. „In de krant lees ik dat de politie zo’n 50 miljoen moet bezuinigen, terwijl de salariëring al niet zo best is. Daardoor komen er nòg minder agenten op straat. En dan wèl naar het buitenland? Dit is onbegrijpelijk.”
„Overal wordt op bezuinigd in Nederland: op de verpleging en op de verzorging van bejaarden, op onderwijs en op veiligheid, ga zo maar door. En dan wel agenten naar de Europese hoofdsteden sturen om de plaatselijke politie te helpen?”, mailt mij Patrick Holtermans. „De politie kan er beter voor zorgen dat de Nederlandse burgers zich weer veilig voelen in hun eigen land!”
„Mijns inziens kunnen die agenten in de vakantieperiode beter in Nederland blijven om hier de boel draaiende te houden”, mailt Mathilde Hooghuis in Haastrecht en een dergelijke opmerking vind ik terug in veel reacties.
„De toekomst vraagt om meer internationale samenwerking, omdat de wereld kleiner wordt”, mailt mij Ejder Gezici, van wie ik vermoed dat hij bij de politie werkt. Hij bejubelt het vakantieproject en mailt mij dat er niks mis is met agenten die in het buitenland een beetje werkvakantie houden, „omdat je daarna weer helder en opgeladen verder gaat bij je eigen korps.”
Leuk en leerzaam, daar kan ik niet tegen zijn, schrijft hij mij.
„Ik denk dat u het zelf ook niet erg zou vinden om een paar maanden in Frankrijk te werken met uw eigen collega’s daar”, zo veronderstelt hij.
Maar de krant is niet van gisteren! En wordt bovendien, gelukkig maar, niet betaald van belastinggeld, zoals onze politie.
EINDE DISCUSSIE over dit onderwerp.
Mail mij op checkpoint@telegraaf.nl.
Kijk voor uw bevindingen over ons onderwerp van vorige week en alle eerdere rubrieken op www.reiskrant.nl
© 1996-2012 Telegraaf Media Nederland | Landelijke Media B.V., Amsterdam.
Alle rechten voorbehouden.
e-mail: redactie-i@telegraaf.nl
Privacy | Disclaimer