Niet luisteren? Boete!

„Badgasten moeten in diverse talen worden gewaarschuwd”, mailt mij Koby Bosman, naar aanleiding van deze rubriek van vorige week, waarin ik opperde dat de vele tientallen drenkelingen die het bijna afgelopen vakantieseizoen door de reddingsbrigades uit de verraderlijke zee moesten worden gered, misschien beter gewaarschuwd hadden moeten worden. Ook is Koby, net als de meeste lezers, een voorstander van stevige boetes voor zwemmers die de aanwijzingen van de life-guards niet opvolgen.

„In Frankrijk geeft de gendarmerie badgasten die niet luisteren naar de aanwijzingen van de maître-nageur zonder pardon een bekeuring. Zou de politie hier ook moeten doen”, meent R. van Overeem uit Alkmaar.

„Vroeger stonden er bij elke strandtoegang waarschuwingsborden. Waar zij die dingen gebleven?”, vraagt Ed uit Den Haag zich af.

Henk uit Spijkenisse beleefde zelf angstige momenten aan de Spaanse kust, waar hij slechts tot zijn knieën in zee stond, maar toch onderuit werd getrokken door de sterke stroming. Met geschaafde knieën en ellebogen werd deze geoefende zwemmer verderop weer op het strand geworpen, mailt hij mij.

Een lezer uit Almere is het met alle maatregelen en waarschuwingen niét eens. „Betutteling is er al zoveel. Hoe meer mensen zich laten betuttelen, hoe minder ze hun eigen verantwoordelijkheid nemen.”

Bram stuurt mij een mail helemaal uit Surf City in Californië, waar deze ex-Hagenaar tegenwoordig woont. Hij meent dat voorzichtigheid geboden blijft met de zee, maar ook dat zwemmers en surfers vooral zelf verantwoordelijk zijn.

Daarom mogen mensen die gered moeten worden, daarvan gerust de rekening gepresenteerd krijgen, mailt Pieta uit Monster.

De vader van de heer Havinga uit Zoetermeer was bij de strandpolitie. „Hij leerde ons: nooit bij een golfbreker gaan zwemmen, nooit verder dan tot je middel in zee en nooit met drijvende objecten in zee, zoals autobanden of bootjes, want de zee is geen zwembad.”

Daar kan Arjen de Landgraaf uit Aalsmeer over meepraten, want hij ging voor de kust van Nieuw-Zeeland eens achter een afgedreven bal aan en beleefde daardoor de angstigste vakantiemomenten van zijn leven, want hij werd meegesleurd door de stroming. „Als ik die bal niet had kunnen pakken, was ik zeker verdronken. Want die bal hield me boven water”, mailt hij.

Ook Rodger uit Kudelstaart had een bijna-dood ervaring in zee. „In Australië ben ik eens zo stom geweest om in zee te gaan zwemmen. Op het nippertje heb ik ’t gered.”

Miranda Meijers mailt mij hoe ze drie jaar geleden op het Canarische eiland Tenerife, op de Playa de las Americas nog wel, een strijd op leven en dood moest leveren met de zee. „Koprollend werd ik door de enorme golven meegenomen en uiteindelijk op het strand gesmakt. Zoiets doe ik nóóit meer!”

Vanuit zijn vakantiestek aan de Adriatische Zee mailt de heer Van Ravenswaay dat hij hier al diverse reddingsoperaties heeft gezien van vakantiegangers die letterlijk te ver gingen.

„Wij waren de afgelopen twee weken in Menorca”, mailt Hans Dekkel. „Op elk stukje strand waren permanent life-guards aanwezig. Fantastisch! Zou in Nederland ook moeten.”

Bas Appels is nota bene zelf duik-instructeur en een zeer goed zwemmer. Toch moest hij een paar jaar geleden door vrienden worden gered uit een muistroom, voor de kust van Scheveningen. „Nooit gedacht dat de zee zo sterk is. Nu weet ik wel beter”, mailt hij.

Joop uit Leiden herinnert zich nog maar al te goed hoe er vroeger op het Scheveningse strand volop toezichthouders waren en politie te paard, om badgasten die te ver gingen, terug te fluiten. „Nu zie je niemand, zelfs de waarschuwingsborden zijn weg.”

Thierry uit Zoetermeer vindt zelfs dat er ook folders moeten worden uitgedeeld, waarmee in verschillende talen wordt gewezen op de gevaren van de zee. Ik zie de boulevards al helemaal vol liggen met die papierzooi!

Zwemmers die de zee uitdagen, zouden zich moeten realiseren dat zij niet alleen zichzelf, maar ook hun redders in gevaar brengen, mailt mij de heer Snippe uit Emmen.

„Daarom fikse boetes voor badgasten die de waarschuwingen in de wind slaan”, meent Pim de Kam uit Vlissingen.

Tweet

 Mail

 Print

 Reiskrant Nieuwsbrief

GERELATEERDE ARTIKELEN

10-02:

Marriott bouwt hoogste hotelgebouw in Dubai

10-02:

Winnetou leeft voort aan de Elbe

10-02:

60 procent vliegers niet verzekerd

10-02:

KLM topspeler in Latijns-Amerika

09-02:

Pyramide van Austerlitz