Sporen naar de sneeuw

Met de City Night Line naar de sneeuw Foto: De Telegraaf

Met de City Night Line naar de sneeuw Foto: De Telegraaf

Simpele maar smaakvolle gerechten in de restauratiewagen.

Van AMSTERDAM naar ZÜRICH – 20.10 uur: Op perron 11b spoelen groepjes reizigers aan. Gezinnen, rugzaktoeristen en stelletjes. De meesten zijn een tikje nerveus en turen ongedurig het spoor af in de hoop met hun blikken de trein sneller te doen naderen. Een man met lange baard loopt eindeloos rondjes langs zijn berg met koffers, tot zijn vrouw hem met een bestraffende blik tot stilstand brengt.

20.20 uur: Daar is de trein! Twaalf minuten voor vertrek, dus ruim de tijd om de goede wagon te vinden. Er ontstaat echter lichte paniek wanneer onze wagon niet in de trein blijkt te zitten. De conducteur legt het elke reiziger geduldig uit: wegens een defect kan de dubbeldekswagon nummer 178 niet meerijden, maar er is vervanging geregeld.

We worden naar onze luxecoupé gebracht: een (stapel)bed, een tafeltje met twee stoelen en een badkamertje met wastafel, toilet en douche staan tot onze beschikking. De paspoorten houdt de conducteur bij zich: „Zo kunnen onze gasten rustig blijven slapen als de douane de trein wil inspecteren.”

Uit de vier grote ramen zien we, exact om 20.32 uur, dat we Amsterdam Centraal achter ons laten.

21.00 uur: We moeten nog eten, dus waggelen we naar de restauratiewagen. Daar worden simpele maar smakelijke gerechten geserveerd. Onbegrijpelijk: hoe kan de barjongen in een schommelende trein de borden zo netjes opmaken? Terwijl we Arnhem passeren, schenken we ons nog een – goed – glas rode wijn in.

22.30 uur: Hoe vergaat het de andere reizigers? We horen, als we een ommetje maken door de trein, nogal wat gemopper, vooral van de reizigers die al vroeg zijn ingestapt. Wie niet in een luxecoupé zit, maar in een twee-, vier- of zespersoons slaapcoupé, moet ófwel gaan slapen, óf naar de restauratiewagen om te zitten: de banken zijn al voor vertrek omgebouwd tot bedden, en het personeel heeft het te druk om de banken weer tevoorschijn te toveren. Toch raar om van je passagiers die om half negen vertrekken te verwachten dat ze meteen naar bed willen. Wij hebben gelukkig een zitje in onze coupé.

23.35 uur: We zijn in Keulen, waar we tien minuten stilstaan. Helaas is de batterij van de laptop op en kunnen we hem niet opladen met het stopcontact dat in de coupé zit: dat kan de stroomvoorziening nog niet aan. Maar goed, dat geeft ons de gelegenheid om de douche eens uit te proberen. Wat een luxe: een goede warme straal in je eigen badkamer (met föhn en handdoekwarmer!) op de rails. Om te voorkomen dat al te veel water wordt verbruikt, moet je na een halve minuut een knopje indrukken om verder te kunnen douchen, maar dat mag de pret niet drukken.

Wat dat wel doet, is het smerige doucheputje. Kluwen haren van vorige passagiers en aangekoekte viezigheid, die langzaam losweken en door de douchecel drijven. Bij nadere inspectie van de coupé blijkt die ook niet al te fris te zijn…

Navraag leert later dat CityNightLine wat problemen met de schoonmaak in Amsterdam heeft en dat dat probleem ondertussen zou zijn opgelost.

0:15 uur: Gelukkig zijn de lakens wel schoon en ligt het bed heerlijk. Het is een tikje aan de korte kant, dus lange mensen moeten zichzelf wat oprollen en – eerlijk is eerlijk – de bedden in de economy-coupé liggen een stuk minder, merken we later op de terugweg. Maar daar hebben we nu nog geen last van. Het ritmische gebonk van de trein wiegt ons binnen een paar minuten in slaap. En voor iedereen die niet tegen het geluid van de trein kan, liggen oordopjes klaar.

7:15 uur: Dat is nog eens wakker worden: als we de gordijnen openen, trekt het Zwitserse berglandschap aan ons voorbij. We nemen nog een snelle douche en krijgen een ontbijtje (thee, koffie, klef broodje, maar goede vleeswaren) in de coupé geserveerd.

8:22 uur: Precies op tijd komen we aan in Zürich. Op sommige dagen rijdt de trein nog door tot Brig, waar wintersporters over kunnen stappen op andere treinen of het goed aansluitende busnet naar hun plaats van bestemming. Ja, je moet natuurlijk wat sjouwen met je bagage, maar de treinstewards helpen iedereen die daar behoefte aan heeft. En eenmaal in de trein of bus is de overstapstress zo weer vergeten. En even later blijkt het grootste voordeel van reizen met de trein: nog voor het middaguur staan we, uitgerust en wel, op de piste.

Reiswijzer

Wij reisden met de CityNightLine (CNL) van Amsterdam via Utrecht en Arnhem naar Zürich, die in de winter geregeld doorreist naar Brig. Daar kunnen wintersporters overstappen op treinen, bussen of taxi’s naar hun eindbestemming. CNL rijdt ook naar München/Garmisch Partenkirchen/Innsbruck of Milaan.

De standaardprijs voor een retourticket Amsterdam-Zürich voor twee personen kost via NS HiSpeed Î276 (ligstoelen). Vier personen in één slaapcoupé onderbrengen kost Î1.160, een tweepersoons economy-coupé (met eigen wastafel) is er vanaf Î700. Voor een retour in een luxe-coupé moeten reizigers rekenen op minimaal Î928.

Het beprijzingssysteem van de nachttrein is weinig overzichtelijk en het moment van boeken – alsmede het land waar je boekt – wil nogal eens van invloed zijn op de prijzen. Het is daarom raadzaam om ook de site van de Duitse spoorwegen (www.db.de) te bezoeken. Daar willen vooral de tweepersoons economy- en luxe-coupé’s goedkoper zijn: bij onze testdata scheelde dat respectievelijk Î224 en Î252.

Andere alternatieven zijn de Ski Trein en de Alpen Expres. Deze rijden vanaf Utrecht via Den Bosch en Venlo naar Oostenrijkse wintersportplaatsen als Kitzbuhel en Zell am See. In de Ski Trein zijn zit- en slaapcoupés voor maximaal zes personen. De AlpenExpress kent slaapcoupés voor zes en vierpersonen, en een comfortcoupé voor maximaal drie personen met een eigen wastafel.

Meer informatie:

www.citynightline.nl

www.alpenexpres.nl

www.skitrein.nl

Tweet

 Mail

 Print

 Reiskrant Nieuwsbrief

GERELATEERDE ARTIKELEN

28-05:

Dertig Spaanse luchthavens met sluiting bedreigd wegens gebrek aan reizigers

28-05:

NS zet extra treinen in

26-05:

Fietsterreur

26-05:

Grieks dilemma

25-05:

Extra's bij KLM betalen