Op de vlucht voor vakantiekinderen

Daar komen ze hoor? de vrees van vele ouderen op de camping: hordes schreeuwende en gillende kinderen. Die oo'k nog eens elkaar het leven zuur maken. Velen pleiten dan ook voor kindervrije campings en hotels... Foto: willem woznitza

In onze vergrijzende samenleving heeft de overgrote meerderheid van de ouderen zeker tijdens hun vakantie geen enkele behoefte om opgescheept te worden met het jengelgrut van anderen. Veel mensen plannen hun vakantie al zó dat ze zo veel mogelijk van overlast door huilende en jammerende kinderen verschoond blijven.

Tokkies

Opmerkelijk is dat ook een grote schare jonge vakantiegangers kiest voor een kindvrije omgeving. Zonder kindergegil, geschreeuw en gekrijs. Voor veel Nederlanders, zo blijkt, is zo zoetjesaan de grens bereikt met de vakantievierende Tokkies en Flodders, wier luidruchtige kinderen álles mogen.

Alsof zij zich voor hun verlangen naar rust en stilte, naar een vakantie zonder kinderkabaal, nog moeten verontschuldigen óók, schrijven en mailen veel lezers mij dat zij beslist geen hekel hebben aan kinderen. Wél een groeiende afkeer van onopgevoede ouders. Die natuurlijk allemaal werken – dat moet van JP, liefst tot we doodvallen – en die er dus niet bij zijn om hun eigen kroost op te voeden. Ambitieuze weekendouders met sleutelkinderen.

De besturenraad van het protestants-christelijk onderwijs in Nederland waarschuwde er al herhaaldelijk voor: jonge kinderen hebben ouders nodig. Kinderen zoeken de grenzen op, moeten gecorrigeerd worden. Daarvoor moeten die ouders er wel zíjn. De catastrofale gevolgen van de gelegaliseerde kindermishandeling, die hier opvang heet, tekenen zich al volop af.

De terreur van ontspoorde ouders is inmiddels zo groot dat vrijwel niemand nog wat durft te zeggen als kinderen zich misdragen. Stewardessen, onderwijzers, obers, campingbeheerders, opvangjuffen en hoteleigenaren mailen mij dat zij al dikwijls bedreigd zijn door de ouders wier kinderen zij tot de orde riepen.

Alles moet kunnen, degene die er wat van durft te zeggen, is de boeman.

Veel mensen kijken met angst en beven uit naar de schoolvakanties, want dan laten steeds meer ouders de opvang van hun krijskinderen aan de buurt over. „Even buiten in m’n eigen tuintje een boek lezen, is er dan niet meer bij”, schrijft lezeres Mieke Wage. „Schreeuwen en krijsen, ze lopen telkens in mijn tuin, klimmen op de schutting en beschadigen met hun fietsjes mijn auto, die op mijn eigen oprit staat. Als ik ze wegstuur, komen de ouders. Dan ben ík een ouwe zeur: zeker nooit jong geweest! De kinderen voelen zich daardoor gesterkt om nog harder te gillen.”

De slachtoffers van onopgevoede kinderen en hun aso-ouders, díé hebben het gedaan. Die zeurpieten begrijpen niet dat de kinderen aan wier gedrag zij zich ergeren, straks hun ouwe dag moeten betalen. Dat soort kulargumenten. Die knorrige oudjes moeten maar op een eiland gaan wonen, in een hutje op de hei. We leven nu eenmaal in een overbevolkt land en het is vakantie!

„Ik ben opgevoed met het principe: ’Je eigen vrijheid houdt op waar die andermans vrijheid beperkt’”, schrijft mij Marjon Oosterhout. Helaas, Marjon: doordat steeds meer ouders zich aan hun verantwoordelijkheid onttrekken, kunnen veel kinderen zich niet meer amuseren zonder anderen tot last te zijn.

Gelezen al uw reacties voorspel ik dat het aantal vijftigpluscampings en andere kindervrije vakantieaccommodaties de komende jaren verder zal toenemen.

jvnoord@telegraaf.nl

Tweet

 Mail

 Print

 Reiskrant Nieuwsbrief

GERELATEERDE ARTIKELEN

28-05:

Dertig Spaanse luchthavens met sluiting bedreigd wegens gebrek aan reizigers

28-05:

NS zet extra treinen in

26-05:

Fietsterreur

26-05:

Grieks dilemma

25-05:

Extra's bij KLM betalen