Socotra bestaat echt...

Romeinse gladiatoren gebruikten de hars uit de Drakenboom om de tegenstander te imponeren. Foto: DICCON ALEXANDER/SCIENCE PHOTO LIBRARY

Eenvoudige inheemse huizen herbergen de bewoners... Foto: DICCON ALEXANDER/SCIENCE PHOTO LIBRARY

Voor de bewoners van Socotra is de zee het belangrijkste: zij leven van de haaienvisserij... Foto: ï¿? Corbis. All Rights Reserved.

Striemende regen zorgt er bijna voor dat het vliegtuig, vertrokken van het Jemenitische vasteland, niet kan landen op Socotra, een eiland dat formeel nog bij Jemen hoort maar ver uit de kust van het vasteland in de Indische oceaan ligt. De passagiers proberen er vanuit het raam een glimp van op te vangen. Zou het echt bestaan?

Er zijn weinig plaatsen op de wereld die met zoveel mysterie zijn omgeven als Socotra, waarvan enkele eeuwen geleden nog werd gedacht dat het bestaan ervan misschien een fabel was, evenals het koninkrijk Atlantis. Monsters, dwergen, reuzen, wonderen, schatten: volgens de antieke wereld zouden ze op Socotra allemaal hebben bestaan.

De piloot oordeelt dat een landing ondanks het zeldzaam slechte weer verantwoord is en al snel temidden van de eindeloze zee tussen de wolken door is Socotra’s hoogland dat het eiland wereldberoemd maakt, zichtbaar. Het toestel landt en de dagen erna zien de handvol toeristen die hierheen zijn gebracht waarom.

In het binnenland, dat op een circa duizend meter hoog plateau ligt, groeit de legendarische Drakenboom, een overblijfsel uit het Mioceen, 25 miljoen jaar geleden. Socotra splitste zich miljoenen jaren af van Afrika of het Middenoosten en is een eigen leven gaan leiden, net zoals Madagascar. De voorhistorische vegetatie ging mee. Nergens anders in de wereld zijn nog zulke bizarre planten en bomen te vinden.

De Romeinse gladiatoren zouden de rode hars van de Drakenbomen, die bekend staat onder de naam ’drakenbloed’, in gedroogde en verpulverde vorm als rode strepen op hun wangen hebben gesmeerd. Socotra staat vol met zulke ‘endemische’ boom- en plantensoorten, 305 in totaal. Dit ‘endemisme’ — het verschijnsel dat soorten op slechts een plaats op de wereld voorkomen — is wat Socotra huisvest in de top van de meest exclusieve reisbestemmingen waarin bijvoorbeeld ook Galapagos thuishoort.

„Iedereen komt hier dan wel naartoe om die bomen”, zegt gids Ahmed al-Shaibi, „maar voor de bewoners van Socotra is de zee veel belangrijker dan het binnenland, waar die Drakenbomen groeien. Haaienvisserij is de kern van onze economie hier. Zal ik je morgen naar Qalansya brengen?” Socotra ligt niet ver van een onderzeese afgrond. Deze breuk de eindeloze diepte van de Golf van Aden in zorgt voor een enorme visrijkdom, die haaien aantrekt. Socotra is dan ook het eiland van de haaienvissers, en Qalansya is hun domicilie.

De storm die de piloot deed aarzelen over een landing is nog steeds gaande en de volgende dag blijken de vissers van Qalansya op de noordwestpunt van het eiland werkeloos thuis te zitten. „Vroeger vingen we veel meer en grotere haaien”, vertelt visser Ahmed Jadmhi uit het dorp, dat de sfeer heeft van een wildwest-stadje aan zee. „Maar nu ben ik weken bezig om deze zak vol te krijgen.” Hij gooit om zijn vangst te laten zien bijna achteloos een zak met circa honderd haaienvinnen leeg op een aftands Perzisch tapijt.

Niet alleen Drakenbloed, maar ook een andere mysterieuze substantie is soms te vinden op Socotra: het legendarische amber. De gelei-achtige prut afkomstig uit de maag van potvissen spoelt in de noordwesthoek van de Indische Oceaan door bepaalde stromingen relatief vaak aan op Socotra’s stranden. Het wordt al eeuwen gebruikt als bindmiddel in ’s werelds meest exclusieve parfums. „Maar de vissers die het in huis hebben, laten zich moeilijk overhalen het te laten zien”, vertelt Ahmed al-Shaibi. „Iedereen wil de opbrengst voor zichzelf houden. Er wordt geheimzinnig over gedaan, net als bij ivoor.”

Veel reizigers zullen even moeten slikken voordat ze besluiten naar Jemen te reizen, een land dat de reputatie heeft een broeinest van islamitisch fundamentalisme te zijn. „Sommigen mensen dachten dat ik levensmoe was geworden toen ik zei dat ik naar Jemen op vakantie ging”, vertelde Sonja Peereboom Voller uit Oudewater me; uiteraard een Nederlandse die ik op dit uithoekje van de wereld tegenkwam.

Het eiland Socotra is echter in werkelijkheid een andere wereld, hoewel het formeel bij Jemen hoort. Het ligt vierhonderd kilometer ten zuiden van het vasteland, 250 kilometer uit de kust van Somalië en in de monding van de Golf van Aden. Het eiland verhoudt zich tot het Jemenitische vasteland zoals Rottumerplaat zich verhoudt tot de Randstad. Het ligt zo afgelegen dat er tot 1999, toen er een vliegveld kwam, zelfs nauwelijks buitenlanders kwamen.

Wie naar de Jemenitische hoofdstad Sana vliegt en vervolgens doorvliegt naar Socotra heeft het voorrecht, door de bizarre vegetatie en de kolossale landschappen op het eiland, een paar dagen rond te mogen lopen in de prehistorie, in de ’Lost World’ van de Britse schrijver Sir Arthur Conan Doyle. Waarschijnlijk kunnen in de wereld alleen de plateaus van Centraal-Venezuela je hetzelfde gevoel geven.

Tweet

 Mail

 Print

 Reiskrant Nieuwsbrief

Meer reportages over Jemen

Top 10: Wonderen van het Midden-Oosten

Wie afreist naar het Midden-Oosten treft een schat aan cultuur, natuur en architectuur. In de Oosterse landen zijn veel van de UNESCO Werelderfgoeden te vinden en de Reiskrant zet tien van deze eeuwenoude wonderen...