Het blijkt ook uit de honderden reacties op mijn vraag van vorige week: wat is er zo leuk aan kamperen? De constante druk, altijd dat nerveuze gehijg van anderen in de nek, wij moeten er af en toe éven uit. Naar buiten! Even weg van ons Vinex-balkon, onze galerijflat, onze asfaltbuurten. De terreur van de telefoon, de flitscamera's, de regelgeving, de nieuwsradio en de Goede Tijden, de onophoudelijke bouwwerken, files en opbrekingen, éventjes zonder. Lekker de vrije natuur in. Geen bemoeizucht, geen buren, geen parkeerwachters of ander toezicht.
's Ochtends het gras tussen je tenen voelen, luisteren naar de vogels, genieten van stille vergezichten. Eindelijk bevrijd, heerlijk! De Nederlanders trekken elk jaar massaal weg, wij zijn wereldkampioen kamperen. Het merendeel van de Fransen blijft tijdens de vakantie gewoon thuis. Dit moet een reden hebben. Om lucht te happen, hoeven de meeste Fransen niet weg. Die houden elke dag vakantie, vooral tussen twaalf en drie, want dan zitten ze overal uitgebreid te eten met een wijntje, gezellig op een terrasje of met het gezin in de tuin. Savoir vivre.
Het verschil is misschien dit: wij zoeken in de vakantie de mooiste plekjes op, de Fransen wonen er het hele jaar, vinden ook alles best. Zo staan in Frankrijk zomers op elke parkeerplaats wel campers met mensen die daarin overnachten. In Nederland wordt wildkamperen meteen beboet. Kamperen? Eerst recreatiebelasting betalen!
"Kamperen is vrijheid", mailt mij Ron Siderius uit Uithoorn. "Het liefst zoeken wij in het voor- of naseizoen een boerencamping op, heel rustig. Niemand die zich met je bemoeit. Dan voelen wij ons zo vrij als een vogeltje." Natuur en vrijheid zijn terugkerende sleutelwoorden in bijna al uw reacties. "Het geeft een prachtig gevoel van vrijheid om één te worden met de natuur", mailen mij Frans en Mieke Boom uit Strijen, die ooit met hun kinderen ons eigen land verkenden, door elk jaar in een andere provincie te kamperen. "Niks moet, alles mag. Opstaan wanneer het je uitkomt."
Toen Frans en Mieke nog in Vierhouten woonden, op de Veluwe, gingen ze daar, in hun eigen dorp, ook wel eens op de camping staan. Geweldig was dat, mailen ze mij. Dat wil ik geloven, want zelf ken ik toevallig nogal wat Hagenaars, die geregeld op Duinrell kamperen, onder de rook van Den Haag. Heerlijk, ook voor kinderen. "Wakker worden van het zingen van de vogels. De rust die er over je komt, als je na een dag vol zonneschijn 's avonds voor je tent zit en het donker ziet worden", mailt mij Louise Olivier. "De charme van het afwassen in een teiltje, terug naar een overzichtelijke wereld zonder stress. Niks creperen, gewoon proberen!"
jvnoord@telegraaf.nl

© 1996-2012 Telegraaf Media Nederland | Landelijke Media B.V., Amsterdam.
Alle rechten voorbehouden.
e-mail: redactie-i@telegraaf.nl
Privacy | Disclaimer