Liever bij ons in de Jordaan

door onze redactie

In de jaren dat ik in het Midden-Oosten woonde

Gezien de stroom reactie op mijn reiskolommetje van vorige week denken veel lezers kennelijk dat ik enorm de pest heb aan Arabieren. Kolder! Ik heb aan niémand een ingebakken hekel.

Vele jaren met groot plezier gewerkt in Caïro, Beiroet en Dubai, dus ken ik mijn pappenheimers wel een beetje, misschien zelfs ietsje beter dan menigeen.

Er is met semieten, en trouwens ook met Iraniërs of Afghanen die Nederlanders ten onrechte dikwijls als Arabieren beschouwen, niks mis. Met hun overheden vaak des te meer.

Aangezien er in de Arabische landen ik daag de lezer uit mij er één democratie te noemen niets kan gebeuren zonder dat het de instemming heeft van de autoriteiten, moet je er als Nederlander dus wel heel erg oppassen zodra er bedreigingen worden geuit richting Nederland. Dat gebeurt momenteel in Jordanië, in Egypte, in Iran, in Pakistan en in Afghanistan. Dat Wildersfilmpje hè.

In landen waar de burger helemaal niets te zeggen heeft, snapt de goedgelovige massa eenvoudig niet dat er ook nog landen bestaan waar het individu voorop staat. Waar Jan-met-de-burgerpet het laatste woord heeft en zich onbekommerd kan uiten, zelfs al slaan zijn hemeltergende uitlatingen nergens op en kunnen die door sommigen als beledigend worden opgevat. In de meeste Arabische landen verdwijnen burgers die het lef hebben om hun overheden tegen te spreken in het cachot of in een andere gesloten inrichting.

Ik vind dat toeristen deze landen, bij al die dreigementen, veiligheidshalve maar even moeten mijden. Die piramides staan er al duizenden jaren, net als de historische bezienswaardigheden van Jordanië - die staan er volgend jaar ook nog wel.

Kreeg ik me daar toch een golf reacties van lezers die er kortelings nog een prima vakantie hebben gehad! Zulke leuke, aardige en gastvrije mensen, die Jordaniërs, Egyptenaren en die Iraniërs vooral!

Als er iemand is die weet dat dit waar is, ben ik het. Maar deze hartelijke en vriendelijke mensen gaat het boven de pet dat onze regering Wilders niet kan muilkorven, net zo min als onze overheid u of mij het zwijgen kan opleggen. Zij leven daar onder dictaturen, in het gunstigste geval ontluikende democratieën. Als je iemand wilt leren zwemmen, gooi je m toch niet meteen in het diepe bad!, zei president Moebarak van Egypte mij eens. Dat is al meer dan vijftien jaar geleden. Intussen staat zijn hongerende volk nog altijd bedremmeld aan de rand van het babybadje.

De koning van Jordanië is nota bene dik bevriend met ons vorstenhuis, schrijven lezers mij. Zegt mij niets, tenslotte reed de Roemeese tiran Ceaucescu met Juliana in een open calèche door Amsterdam! De westers opgevoede Jordaanse monarch, een politiek goochelaar, bevindt zich in een onmogelijke spagaat. Hij heeft de welhaast ondoenlijke taak om Jordanië bij elkaar te houden, om dit goeddeels door Palestijnen bevolkte land, waar het moslim-fundamentalisme oprukt, mee te sleuren in de vaart der weldenkende volkeren.

Nu onze vlaggen in Jordanië, Iran en Egypte worden verbrand en de imams, mullahs en media van hun overheden alle kans krijgen om Nederland luidkeels te vervloeken en op te roepen tot een boycot van ons land, kunnen we daar maar beter even niet heen, zéker niet op vakantie.

Liever naar de Jordaan, dan naar Jordanië.

jvnoord@telegraaf.nl

SITEMAP

Lifestyle:
Vrouw
Horoscoop
Gratis spelletjes
Puzzel
Financieel:
DFT
OverGeld
MijnBedrijf
WUZ:
Wat U Zegt

© 1996-2012 Telegraaf Media Nederland | Landelijke Media B.V., Amsterdam.
Alle rechten voorbehouden.
e-mail: redactie-i@telegraaf.nl
Privacy | Disclaimer