De SCHAAMTE niet voorbij

Die conclusie durf ik gerust aan, gelezen de vele honderden reacties op mijn vraag van vorige week over het vakantiegedrag van Nederlanders in den vreemde. De goeden weer niet te na gesproken, want de meerderheid gedraagt zich uiteraard voorkomend en correct. Kennelijk raakte ik met dit onderwerp bij veel lezers een gevoelig punt, want de reacties stroomden binnen, ook van Nederlanders die al decennia geleden naar verre uithoeken emigreerden en daar nóg kromme tenen krijgen zodra zij daar onbehouwen gedragingen waarnemen van Nederlandse vakantiegangers.

Generaliseren

In veel reacties wordt opgemerkt dat ik niet mag generaliseren. Dat doe ik dan ook niet, stond vorige week ook letterlijk in deze rubriek. Maar onderzoek wijst uit dat van alle Nederlanders die permanent in het buitenland wonen, meer dan de helft zich wel eens schaamt voor z'n landgenoten. Daar kunnen wij niet omheen. Het vakantiegedrag van Nederlanders is niet erger dan dat van de Britten of de Duitsers, zo mailen mij ook nogal wat lezers, maar maakt dat een lompe, respectloze of ronduit onbehoorlijke houding minder erg?

"Wij zijn gewoon het leukste volk op deze planeet, dus hou op met klagen", mailt mij Simon uit Amsterdam. Een inderdaad beschamend aantal lezers denkt er zo over, voelt zich tijdens een buitenlandse vakantie absoluut geen freelance ambassadeur van Nederland. "Nederlandse passagiers zijn de ergste van allemaal", mailt mij een stewardess. Ries uit Den Haag schrijft mij: "Ik heb heel lang in het buitenland gewoond en je pikt de Nederlanders er inderdaad zó uit. Op vakantie mag ineens alles!"

"In Nieuw-Zeeland vinden wij het altijd heel leuk om Nederlanders tegen te komen, maar hier komt waarschijnlijk een ander slag", veronderstelt Alwine in Auckland. Ook een KLM-piloot mengt zich in de discussie: "Het artikel klopt helemaal. Nederlandse kinderen zijn draken, die schreeuwend door het gangpad rennen. Totaal geen opvoeding en door en door verwend." Daar hebben we 't hier al eerder eens over gehad.

"Respect voor de normen en waarden van andere landen, is bij bezoekende Nederlanders vaak ver te zoeken", mailt een andere lezer. Henk uit Zeeland schrijft dat hij het meestal niet met mij eens is. Hoeft ook niet. Maar ditmaal onderschrijft hij mijn stelling. "Helaas kloppen alle clichés over Nederlanders op vakantie. Wij zijn een volk dat zich nergens weet te gedragen, in vele opzichten." Kom, kom. Herman uit Nijmegen waarschuwt voor plekken 'waar veel proleten komen'. Hij somt op: campings, Spaanse stranden, all-in resorts, Turkse badplaatsen, Isla Margarita "en dat soort plepsmagneten".

Ook Patrick uit Montpellier heeft een allergie ontwikkeld voor Nederlanders: "De arrogantie van onze landgenoten die hier zomers neerstrijken! Geen woord fatsoenlijk Frans. Ga alsjeblieft terug, is het eerste wat ik denk als ik weer een Nederlands nummerbord zie." Lawaaiig, liefst bezoeken we de kathedraal of moskee in shorts, verschijnen we topless aan de boulevard, opgeheven vingertje tegen de obers, fietsen in de hitte, in zwembroek naar de supermarkt, grote mond, weinig of geen fooi, sokken in de sandalen, Nederlandse toeristen ten voeten uit. "Nederlandse vakantiegangers trekken zich geen zier aan van een ander", schrijft mij Annabel, die in de toeristenindustrie werkt, op Sicilië.

Maar dat blijkt dus niet te kloppen: Nederlanders mijden andere Nederlanders, omdat zij zich, eenmaal van huis, vaak generen voor het gedrag van hun landgenoten. Hoe ver wij ook gaan, wij zijn de schaamte nog niet voorbij.

jvnoord@telegraaf.nl

Weekendabonnement?