Te gekke Limburgse verrassing

Foto: De Telegraaf

Klik hier voor de uitgebreide routekaart , een gdb-bestand of een gpx-bestand

Via het aangrenzende stadspark, waar in de jaren vijftig Fortuna ’54 de allereerste profwedstrijden in Nederland speelde, wandelen we daarna door een mooie woonwijk naar ’buiten’. Met koren- en suikerbietenvelden op glooiende heuvels en veel vriendelijke Limburgers. We laten ons grotendeels leiden door de Geleenbeek. De naam en het naar het stroompje genoemde Geleen is afgeleid van het Latijnse woord Glana, wat heldere beek betekent. Dat begint nu weer een beetje terug te komen, want de beek is lange tijd misbruikt als lozingskanaal voor diverse stadsriolen en door de vroegere staatsmijnen Emma en Maurits om hun afvalwater uit de kolenwasserijen af te voeren.

Het dal waar u doorheen komt, wordt al heel lang bewoond. Er zijn sporen gevonden van Bandkeramiekers, de eerste landbouwers die zich hier rond 5300 v. Chr. vestigden. Zij kapten stukken bos rondom hun boerderij om daar landbouw te bedrijven. Nu wordt er weer bos geplant: het Absbroekbos. Het wordt ’mensvriendelijk’ opgezet en o.a. de NS heeft er dit jaar 7800 bomen laten planten. Het bos gaat Sittard, Geleen en Munstergeleen op landschappelijke manier aan elkaar verbinden en de Geleenbeek is een belangrijke rode draad in alle plannen.

Watermolen

Het stroompje gidst ons naar Ophoven waar een koppeltje zwarte zwanen meezwemt naar een mooie, in 1998 gerestaureerde watermolen. De uit 1716 stammende maalderij is in gebruik geweest als graanmolen en houtzagerij en nu is er een restaurant in gevestigd. Bij het passeren van de molen zien we rechts een vispassage waarmee het hoogteverschil van het water voor en na de molen wordt overbrugd. Verderop lopen we langs de mooie vijver van het Sittardse stadspark waarna we oversteken naar de wijk Leyenbroek. De weg loopt hier langzaam omhoog en we passeren pittoreske boerderijen met schitterende door poorten afgesloten binnenplaatsen. Via een met smaakvol graffiti (jawel, het kán) bespoten fietserstunneltje lopen we richting Munstergeleen dat we binnenkomen via een leuk smal voetpad.

We lopen tegen de in 1623 gebouwde Chorushoeve aan met uniek leemvakwerk en passeren even verderop het geboortehuis van Pater Karel Andreas Houben, die in 2007 heilig is verklaard. Hij werd halverwege de 19e eeuw naar Dublin gestuurd om zijn vermaarde genezingskracht waardoor hij de bijnaam ’de man met de zegenende handen’ kreeg. Zijn geboortehuis te Munstergeleen is een pelgrimsoord geworden en ook nu wij passeren, is het er druk met mensen die de kapel in de schuur bezoeken.

Als we Munstergeleen achter ons laten, zien we rechts het voormalige klooster Abshoven. Binnenkort komen er appartementen in en op het voormalige kloosterterrein worden villa’s gebouwd en een Engels landschapspark aangelegd. Verderop zien we de oude steenfabriek Plinthos die nu in gebruik is als centrum voor landschap, natuur en milieu, cultuur en zorg. Een heleboel dus.

We komen weer terug bij Glanerbrook via het stadspark waar in 1970 het eerste Pinkpopfestival werd gehouden vanwege het vervallen van een optreden van de Amerikaanse zangeres Melanie. O.a. Livin’ Blues, Golden Earring en The George Baker Selection traden op voor de toenmalige bloemenkinderen.

Zanger Hans Bouwens vond zijn groep er niet echt passen, zo vertelde hij destijds aan Nieuwe Revu. „Het was het echte kleedjespubliek. Weet je wel: een tafelkleed om en met je hoofd gaan zitten schudden. Die mensen wilden freaken. En wij maakten geen freakmuziek, natuurlijk.” Ach, met een blowtje klonk ook Little Green Bag te gek, weet je wel…

Reacties: reiskrant@telegraaf.nl

0

Tweet

 Mail

 Print

 Reiskrant Nieuwsbrief

GERELATEERDE ARTIKELEN

28-05:

Dertig Spaanse luchthavens met sluiting bedreigd wegens gebrek aan reizigers

28-05:

NS zet extra treinen in

26-05:

Fietsterreur

26-05:

Grieks dilemma

25-05:

Extra's bij KLM betalen