Moorse cultuur in Spanje

Om de restanten van het zogeheten Al Andalus te zien, moet je naar de stad Granada. Hier vind je alles over de Iberische geschiedenis in de tijd dat de Moren heersers waren.

Het begint allemaal in de ochtend op de markt van Plaza Larga in het historische Islamitische kwartier Albayzin.

Vanaf hier heb je talloze stijle trappen omhoog, de wijk in. Probeer aan het einde van de stenen trede de zogeheten Mirador de San Cristóbal te vinden. De beloning is een panorama uitzicht.

Vanaf hier is de opstelling van de Alhambra, het fort van de Nasrids dat de basis vormt van Granada, logisch. Het zicht reikt zo ver als de bergen van de Sierra Nevada.

Per dag worden maar circa 4000 bezoekers toegelaten, zodat die gelukkigen ongestoord kunnen genieten van een van de grootste en weelderigste lusthoven in Europa.

Wie wel zo verstandig was om te reserveren, stapt hoog boven Granada via de bijna té eigentijdse parkeerplaats en entreegebouw een wereld binnen die een verlangen oproept naar een alom tegenwoordige en eeuwigdurende harmonie.

Dat het Alhambra de stempel is van een niet als Europees beschouwde cultuur doet niet terzake. Het is een lichtend monument van een fijnbeschaafd volk in een donkere periode van de Middeleeuwen en het wordt daarom niet voor niets het mooiste juweel genoemd dat de Moren in Europa achterlieten. (Moren was de benaming voor de islamitische bevolking van het middeleeuwse Spanje. De Moren waren voornamelijk Marokkaanse Berbers en Arabieren.)

De geweigerde toerist kan of zijn heil zoeken in de lager gelegen Andalusische hoofdstad Granada, of toch nog proberen een glimp op te vangen van dit steen geworden deel van de Spaanse geschiedenis. Links van de hoofdpoort voert een weg naar beneden langs de hoge muren. Bomen geven in de hete zomer verkoeling. Het was niet voor niets dat de Moren op deze uitloper van de Sierra Nevada hun forten en paleizen bouwden, hoog boven de zinderende vlakte in het westen.

Het eerste gebouw, dat zich na een bocht ontvouwt, is een wonderlijk stoer paleis opgetrokken uit onverzettelijke versierde blokken met als duidelijke boodschap dat de katholieke koningen blijvertjes waren, een stenen geurvlag als het ware. De ronde binnenplaatsen met zuilengangen lijken in de verte op de oude ronde arena (1784) van Ronda, ten westen van Granada.

De weg ernaartoe vanuit het zuiden toont een ruige omgeving. In de bermen tussen de twee rijstroken van de snelweg liggen allang verlaten personenauto's op hun kop. Als waarschuwing? In ieder geval werkt dit effectiever dan een bord 'gevaarlijke bocht'. Een muur met twee open poorten en drie torens roept een aarzelend welkom maar eenmaal in de stad is van aarzeling geen sprake meer.

Witte, met bloemen versierde huizen met binnenplaatsen, belommerde pleinen, vergezichten en rafelachtige gebouwen maken dat je je schrap zet. Aan het eind van de kronkelende hoofdstraat wordt de hemel hoger en kom je bij een 200 meter hoge boogbrug die de twee delen van de stad verbindt. Ver beneden stroomt de Guadalevin. Het oudste gedeelte - La Ciudad - laat zien wie de winnaar was in de cultuurstrijd. Minaretten, zoals de minaret uit de 14e eeuw van San Sebastian, werden tot een christelijk godshuis verheven. Maar aan de basis is het Moorse karakter behouden.

0

Tweet

 Mail

 Print

 Reiskrant Nieuwsbrief

GERELATEERDE ARTIKELEN

09-02:

Cortina d’Ampezzo: chique wintersportbestemming in Italië

09-02:

Graveren van Valentijnsglas

09-02:

Liefde in Noordwijk

09-02:

Trouwen voor één dag

09-02:

Wandelplezier