Verplichte fooien?

In sommige vakantielanden leeft het bedienend personeel goeddeels van de fooien. Baksjiesj is in de Arabische wereld een volkomen ingeburgerd begrip, bijvoorbeeld in een land als Egypte houden obers, taxichauffeurs, hulpverleners en gidsen, gevraagd en vooral ongevraagd, bij alles hun hand op.

Nauwelijks subtiel wordt de toerist hier aan z’n ‘fooiplicht’ herinnerd.

Maar ook in veel westerse landen maakt het fooitje een bijna vast onderdeel uit van de rekening. In restaurants in bijvoorbeeld New York, waar veel studenten werken, maken de tips een substantieel deel uit van de beloning.

Ons land heeft zijn eigen tipcultuur; wij zijn daar zo aan gewend dat wij precies aanvoelen wanneer een tip wel of niet op zijn plaats is. Ik herinner mij dat het vroeger normaal was om, in tram of bus, af en toe een dubbeltje achter te laten voor de bestuurder. Daar hoef je nu niet meer mee aan te komen, ook in de dienstverlenende sector is iedereen tegenwoordig goed gesalarieerd. Maar bij de jongelui die zomers in de strandpaviljoens de badgasten voorzien van hun drankjes, is de fooi een zeer gewaardeerd extraatje.

Mijn vriend Rob, die in Chiang Mai in het noorden van Thailand, elke week groepen vakantiegangers ontvangt van een grote Nederlandse reisorganisatie, vertelde mij vorige week dat nog geen 30 procent van de hotelgasten bij vertrek een fooitje voor het kamermeisje achterlaat in de hotelkamer.

Dat was hem gebleken uit eigen onderzoek. Bij de bellboys en kruiers, die de koffers van de hotelgasten naar hun kamers sjouwen, was de score nog beroerder: nog geen 20 procent had een tip gekregen. Maar Hollandse hotelgasten eisen wel dat hun koffer na aankomst binnen de kortste keren op hun kamer is, want Nederlanders mogen dan niet goed raad weten met de lokale tipgewoonten, wij zijn niet op ons mondje gevallen. Lokale gidsen en buschauffeurs kregen al bijna helemaal nooit een douceurtje. Mijn vriend heeft daarom een vaste fooienpot ingevoerd: 40 euro per persoon bij een 16-daagse rondreis. Dat werkt prima, het lokale personeel rent zich rot, want is verzekerd van een goede tip. Maar toch zijn er ook altijd Nederlanders die protesteren tegen een dergelijke regeling. Die ‘graag zelf uitmaken’ of zij een willen tip geven, of niet.

Ik ben benieuwd hoe u hier over denkt. Gaf u wel eens te veel, of te weinig? Of vergat u wel eens te tippen? Wat zijn uw ondervindingen met fooien? Weet u altijd goed raad met de situatie? Of zijn uw fooien sowieso van dien aard dat u zich nooit hoeft te schamen?

Ik kijk al weer uit naar uw mening en ervaring op checkpoint@telegraaf.nl

0

Tweet

 Mail

 Print

 Reiskrant Nieuwsbrief

GERELATEERDE ARTIKELEN

09-02:

Pyramide van Austerlitz

09-02:

Pimp je varken

09-02:

Mode en business op de huishoudbeurs

09-02:

Romantiek in het Zaans Museum

09-02:

Cortina d’Ampezzo: chique wintersportbestemming in Italië